รังรักออสเตรีย-กินเนื้อไม่อิ่มต้องกินของหวาน 18+










EP 11 คนปากดี ขี้หึง เอาแต่ใจ 40% ก่อน NC++ ( พระจันทร์สองใจ NC 20++ ) ( อัญจรี ) [ 2017-11-20 ]
ล่ารัก หนึ่ง 2 ( [ชุด Men Of Lions] ล่ารักรัฐภัทร (Ebook + ทำมือ) ) ( ลานีญา ) [ 2017-11-19 ]
ล่ารัก หนึ่ง 1 ( [ชุด Men Of Lions] ล่ารักรัฐภัทร (Ebook + ทำมือ) ) ( ลานีญา ) [ 2017-11-19 ]
ตามรัก หนึ่ง 2 ( [ชุด Men Of Lions] ตามรักรัฐภาค (Ebook + ทำมือ) ) ( ลานีญา ) [ 2017-11-19 ]
ตามรัก หนึ่ง 1 ( [ชุด Men Of Lions] ตามรักรัฐภาค (Ebook + ทำมือ) ) ( ลานีญา ) [ 2017-11-19 ]
พบรัก หนึ่ง 2 ( [ชุด Men Of Lions] พบรักรัฐภาม (Ebook + ทำมือ) ) ( ลานีญา ) [ 2017-11-19 ]
คนอุ้มรัก หนึ่ง 2 ( [ชุด Men Of Lions] อุ้มรักรัฐภพ (Ebook + ทำมือ) ) ( ลานีญา ) [ 2017-11-19 ]
ขอรักครั้งที่ สิบ 1 ( [ชุด Men Of Lions] ขอรักรัฐภูมิ (Ebook + ทำมือ) ) ( ลานีญา ) [ 2017-11-19 ]
บทที่ 5 ( เสน่หามายาไฟ (18+) ) ( พิริตา ) [ 2017-11-19 ]
ตอนที่ 2 หัวใจที่บอบช้ำ[02] ( พ่ายรักตรวนราคี ) ( R-mustang ) [ 2017-11-18 ]


วันนี้ 546
เมื่อวานนี้ 1,040
เดือนนี้ 19,485
เดือนที่แล้ว 32,631
ปีนี้ 327,163
ปีที่แล้ว 1,316,526
รวมทั้งหมด 7,629,252

แนะนำหน้านี้ให้เพื่อน

URL สำหรับอ่านหน้านี้

Code สำหรับนำไปแปะ

ส่งหน้านี้ให้เพื่อน
ชื่อผู้ส่ง

E-Mail


Share on Facebook
รังรักออสเตรีย : กินเนื้อไม่อิ่มต้องกินของหวาน 18+
ผู้แต่ง : ณ ชะอำ
ลงเมื่อ : 2016-03-26 [ 14:56:00 ]
อ่านทั้งหมด : 884
คอมเมนท์ทั้งหมด : 0
คะแนนโหวตทั้งหมด : 20

 

                ร้านเนื้อย่างแบบยากินิกุในสยามพารากอนตกแต่งสไตล์โมเดิร์น ฝาผนังปูนฉาบสีนวลเป็นลายคล้ายรอยพู่กัน แต่งด้านบนด้วยไม้ ภาพวาด และผืนผ้าดำแดงเขียนอักษรญี่ปุ่น เพดานห้อยโคมไฟกระดาษสีเข้มเรียบหรู ทั้งยังแสดงอัตลักษณ์แดนอาทิตย์อุทัยด้วยเกราะซามูไรจำลองที่แขวนโชว์หน้าร้าน โต๊ะอาหารทำเป็นหลุมลงไปตรงกลางสำหรับเตาถ่าน เก้าอี้ทุกตัวหุ้มขอบนุ่มๆแสดงความใส่ใจลูกค้าไม่ให้เจ็บหลังและต้นขา

                เย็นวันศุกร์แบบนี้ร้านมีคนนั่งกินอยู่เยอะพอสมควร แต่ในร้านมีฉากไม้กั้นโต๊ะเป็นสัดเป็นส่วน ลูกค้าต่างโต๊ะจะมองไม่เห็นกัน ทำให้รู้สึกเป็นส่วนตัวและไม่แออัดแม้แต่น้อย คาร์สเทนประทับใจบรรยากาศร้านอย่างมาก เขานั่งที่โต๊ะมุมร้านตามที่ทิชาดาเลือกและยิ้มดูหญิงสาวตั้งหน้าตั้งตาจิ้มเมนูสั่งอาหารจ้อยๆ บริกรจุดไฟในเตาให้พวกเขาและโค้งให้อย่างสุภาพ

“เดี๋ยวทิชาไปกดเบียร์ให้นะคะ ทิชาอยากแวะดูตรงตู้ไอศกรีมด้วย” เธอพูดจบก็ลุกไปเลย คาร์สเทนจึงตกลงเฝ้าโต๊ะ นัยน์ตาสีเขียวอมน้ำตาลมองตามร่างเพรียวคล่องแคล่วของหญิงสาว

ไม่นานเลยจานสี่เหลี่ยมใส่อาหารก็นำมาเสิร์ฟเต็มโต๊ะ หนุ่มฝรั่งถึงกับละลานตาไม่รู้เนื้ออะไรเป็นอะไร ลองคีบเจ้าชิ้นอวบๆเอ็นๆชุ่มซอสโรยต้นหอมสับขึ้นมาดูใกล้ๆก็ยังคิดไม่ออกว่าเป็นส่วนไหนของวัว ร่างสูงยักไหล่และเทลงย่าง ครอบครัวเขาที่ชตราเดนก็ชอบทำบาร์บีคิวในสวนใช้ทั้งถ่านทั้งฟืน ชายหนุ่มจึงไม่มีปัญหากับเตาถ่าน เขาคีบเนื้อที่สุกกำลังดีเป็นเงาสวยงามใส่จานให้ทิชาดาพอดีกับที่เธอเดินกลับมานั่ง เธอกดเบียร์มาให้เขาและกดพั้นช์ผลไม้ให้ตัวเอง

“โอ้โห ลิ้นวัวน่ากินมาก!

ความสงสัยได้รับคำเฉลย คาร์สเทนกำลังชิมๆอยู่ชะงักไปแวบหนึ่ง ยิ้มแห้งๆ แต่ทำใจเคี้ยวกลืนลงไปได้ก็อร่อยถูกปาก ทิชาดาแนะนำเนื้อชนิดต่างๆให้ฟังว่าสั่งอะไรมาบ้าง ไม่ว่าจะเป็นเนื้อใบพาย สันนอกวากิว สันในฮิเรคะคุ ไดมอนด์คารูบิ หมูดำคุโรบูตะ รวมถึงอาหารทะเลอย่างกุ้งและหอยแมลงภู่นิวซีแลนด์สำหรับตัวเธอกินเอง ดูๆอาหารชั้นเลิศทั้งโต๊ะนี้ก็นับเป็นมื้อพระราชา

“อ๊ะ ระวังคารูบินิดหนึ่งนะคะ ย่างแป๊บเดียวก็พอแล้ว พอเห็นน้ำมันซึมปุดๆออกมาต้องตัดแล้วพลิกเลยค่ะ” ทิชาดาชี้ รีบจับที่คีบนำเนื้อขึ้นมาตัดด้วยกรรไกรให้ดูอย่างว่องไว เนื้อไดมอนด์คารูบิแล่มาเป็นชิ้นใหญ่แผ่กินที่ตะแกรง ต้องย่างเก็บความหวานของเนื้อด้านหนึ่ง แล้วค่อยตัดเป็นชิ้นเล็ก จากนั้นจึงนำกลับลงเตาพลิกไปย่างเนื้ออีกด้านหนึ่งให้สุก “ถ้าทิ้งไว้นานล่ะก็เสียรสชาติ เสียดายแย่เลย ของอร่อยแท้ๆมาพังเพราะความร้อน ทิชาว่าเหมือนฆ่าวัวรอบที่สองนะคะ” เธอจริงจังกับอาหารการกินพอสมควรทีเดียว โดยเฉพาะของแพงแบบนี้

“ดูเหมือนทิชาจะทำอาหารเก่ง นอกจากทำขนมแล้วทำอาหารขายบ้างไหมครับ”

“ไม่หรอกค่ะ...  ที่บ้านไม่ค่อยชอบรสมือของทิชาเท่าไร” ใบหน้าเปื้อนยิ้มของสาวน้อยคล้ายจะเจื่อนไปเสี้ยววินาทีหนึ่งเมื่อจิตประหวัดไปถึงมารดาที่ถึงกับเคยเทกับข้าวที่เธอทำไม่ถูกปากทิ้ง แล้วก็กลับมาฉีกยิ้มกว้าง คีบไดมอนด์คารูบิที่สุกแล้วเกรียมกำลังอร่อยใส่จานเขาจนพูน “เอ้า เสร็จแล้วล่ะค่ะ! คาร์สเทนลองกินกับน้ำจิ้มนี้ดูนะ

น้ำจิ้มเนื้อย่างผสมจากโซยุ ซอสเทริยากิ และน้ำตาล โรยหน้าด้วยขิงสับ คาร์สเทนซึ่งกินเผ็ดไม่เก่งนักจึงกินได้ไม่แสบลิ้น ทิชาดาเลื่อนขวดเครื่องปรุงให้ชายหนุ่มลองเหยาะงาขาวและน้ำส้มสายชูตามใจชอบ

“ผมว่าสงสัยทิชาจะถ่อมตัวเกินไป คนเก่งมักจะไม่โอ้อวด เพราะเก่งพอจะประเมินได้ว่าตัวเองยังต้องพัฒนาอะไรอีกมาก”

ทิชาดายิ้มในหน้า คีบสันในก้อนสี่เหลี่ยมขึ้นมากินกับข้าวผัดกระเทียม “ไม่รู้สิคะ บางคนที่ไม่เก่งอาจจะทำแบบนั้นเพื่อแสร้งให้ดูเป็นคนเก่งก็ได้... แต่ยังไงเสีย ทิชาทำกินเองอร่อยก็พอใจแล้วล่ะค่ะ คนที่บ้านไม่ชอบก็ช่างเขาปะไร บังคับใจกันไม่ได้”

คาร์สเทนลองจิบเบียร์อาซาฮิ มันปร่าแปลกลิ้นและแทบไม่มีกลิ่นข้าวมอลต์จนเขากะพริบตาปริบๆ มองหญิงสาวที่เลิกคิ้วเป็นเชิงถามแล้วปล่อยหัวเราะร่วน “นี่เบียร์หรือครับเนี่ย”

“ใช่ค่ะ แต่เห็นแปะป้ายซูเปอร์ดราย ทำไมคะ” ทิชาดาเอียงคอ ไม่ประสาเรื่องน้ำเมากับเขานัก เพราะเธอคิดว่าถ้าลองแล้วชอบ เกิดเปรี้ยวปากขึ้นมาคงลำบากเนื่องจากคุณพรรณภัคอาจจะจับได้ มารดาคงแหกอกเธอเป็นแน่ถ้าแตะแอลกอฮอล์ ร่างสูงที่ชินกับเบียร์เยอรมันหอมเข้มเย้าเล่นว่า

 

“ไม่ใช่เบียร์แน่ๆแล้ว น้ำอัดแก๊สมากกว่า”

“เอ๋ ไม่จริงหรอกค่ะ ลิ้นคุณเฝื่อนแล้ว ดื่มหมดแก้วอาจจะนึกชอบขึ้นมาก็ได้” ทิชาดาเสหัวเราะไปกับเขา คีบแซลมอนโรยเกลือพลิกไปอยู่กลางเตา ทว่าแผ่นหลังตรงเกร็งเล็กน้อยขณะสังเกตดูปฏิกิริยาของชายหนุ่ม

...เมื่อกี้เธอใส่ยานอนหลับไว้ในเบียร์ ยาตัวนี้ผสมกับแอลกอฮอล์แล้วจะออกฤทธิ์แบบมึนเมาไม่รู้สึกตัวมากกว่าทำให้ผล็อยหลับ ถึงตอนนั้นให้ทำอะไรก็ทำ จูงพาไปไหนก็ไป แต่คาร์สเทนจิบเบียร์ทีละน้อยแกล้มอาหาร ไม่ได้ดื่มเยอะอย่างที่เธอหวัง ทิชาดานึกสาปแช่งเจ้าเบียร์ญี่ปุ่นรสอ่อนอยู่ในใจ

คาร์สเทนใช้นิ้วลูบแก้วเบียร์เบาๆขณะมองเธอ “ผมยังไม่ค่อยรู้เรื่องเกี่ยวกับทิชาเลย มากินข้าวสองต่อสองแบบนี้ หวังว่าทิชาจะยังไม่มีแฟนหรอกใช่ไหมครับ”

อา... ได้เวลาแล้วสินะ ทิชาดาลอบยิ้มขณะสั่นหน้า ยกขาไขว้ห้างอยู่ใต้โต๊ะ “โอ๊ย ไม่มีหรอกค่ะ ใครจะมาชอบทิชา ตั้งแต่เรียนจบมานั่งเฝ้าร้านนี่ก็ไม่ได้เจอผู้ชายที่ไหนเลย”

“จริงหรือ ผมว่าทิชาน่ารักออกจะตายไป หนุ่มๆน่าจะมาออกันเป็นขาประจำที่ร้านเสียด้วยซ้ำ”

“ขอบคุณค่ะ” ดวงตากลมของหญิงสาวเป็นประกายขณะหัวเราะคิก สบตากับเขาตรงๆ “คาร์สเทนก็น่ารักมาก... ขอบคุณมากนะคะ ที่มากินข้าวใช้ช่วงเวลาดีๆกับทิชา”

ขาที่ไขว้ห้างไว้ขยับไปแตะไล้กับขาของชายหนุ่มใต้โต๊ะอาหาร คาร์สเทนแปลกใจเล็กน้อยแล้วก็ขยับยิ้มมุมปาก ไม่เอ่ยทักแต่อย่างใด ยกเบียร์ขึ้นดื่มให้แอลกอฮอล์ล่วงลงคอและปล่อยให้สาวสวยถูข้อเท้ากับขากางเกงเขาสูงขึ้น

 

ร่างสองร่างกอดรัดกันอยู่ริมเตียง คาร์สเทนจูบที่ซอกคอหอมกรุ่นอย่างนุ่มนวล เลื่อนขึ้นมายังแก้มใสและกลีบปากแฉล้ม ทิชาดากลับเป็นฝ่ายจูบงับริมฝีปากล่างของเขาทำให้ไฟปรารถนาของชายหนุ่มร้อนเร่าขึ้นมากว่าเก่า

หลังทิชาดาพาเที่ยวกินดื่มในสยามจนเปรมปรีดิ์และความเสน่หาของทั้งคู่พุ่งสูงจนแทบอยากจะนัวเนียกันในที่สาธารณะ เธอก็เข้ามาเดินซบใต้วงแขนของเขา อ้อนขอให้เขาพาไปโรงแรม คาร์สเทนก็ราวกับคุมสติไม่อยู่กับเนื้อตัวหน่อยๆ ตกลงทันทีโดยไม่ทันคิดไตร่ตรองอะไรทั้งสิ้น และโอบไหล่หญิงสาวไปโรงแรมปทุมวันปริ๊นเซสซึ่งเขากับฟลอเรียนพักอยู่ใกล้กับหอศิลป์

ร่างสูงละออกมาถอดเดรสขาวของทิชาดาออกทางหัว ความรู้สึกเหมือนกับถอดชุดเจ้าสาวออกอย่างไรอย่างนั้น เรือนร่างนวลน้ำผึ้งในบราเซียและกางเกงในสีเนื้อขลิบลูกไม้ตัวจิ๋วที่นั่งอยู่ตรงหน้าขึ้นสีชมพูเรื่อด้วยเลือดสาว ปอยผมยาวดำสยายแอบหลงมาด้านหน้าจรดบราเซียตรงจุดยอดถันหมิ่นเหม่ราวกับชี้ชวน ดวงหน้าสวยยิ้มซุกซน ทิชาดาในสายตาคาร์สเทนไม่ได้ดูเปราะบางไร้เดียงสาเป็นตุ๊กตา ทว่าทรงเสน่ห์เย้ายวนดั่งนางฟ้าราตรี

แขนกลมกลึงสอดมารอบคอเขา ขณะที่ร่างสูงย่อกายลงชันเข่า เคลื่อนเข้าไปแทรกระหว่างเรียวขาของทิชาดา มือเธอเริ่มปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตเม็ดบนๆของเขาและไล้มือเข้าไปสัมผัสแผ่นอกแน่นตึง คาร์สเทนสูดหายใจ เขาชอบสัมผัสของมือนิ่มเหลือเกิน อยากจะให้เธอสัมผัสต่ำลงไปอีก

ทิชา...ชายหนุ่มประคองท้ายทอยของเธอและเอนหน้าเข้ามาจูบ สอดชิวหาเข้าในโพรงปากน้อยและเล็มชิมรสชาติรัญจวน หญิงสาวไม่ได้หวานเจื้อย เธอเป็นความหวานหนักแน่นอย่างบรั่นดีเชอร์รี่ที่หากรีบดวดลงไปทีเดียวก็อาจเผาลำคอเป็นเถ้า อย่ากระนั้นเลย เขาจะค่อยๆจิบละเลียดความกลมกล่อมร้อนแรงนี้ดีกว่า

ทิชาดาแทบจะยื่นหน้าตามไปเมื่อชายหนุ่มผละจากด้วยไม่ทันตั้งตัว เขาขำเล็กน้อยและจูบปลอบโยนตรงหน้าผาก ขณะปลดกระดุมเม็ดที่เหลือของตนเองออก ทิชาดาหน้าแดง มองดูคาร์สเทนถอดเสื้อตัวเองออกเผยให้เห็นกายกำยำ หัวใจเต้นรัวกับความดูดีจัดของชายหนุ่มออสเตรียผู้นี้จนสะท้าน จริงอยู่เธอผ่านผู้ชายที่เป็นเหยื่อของตัวเองมาไม่น้อย แต่ไม่เคยจะเจอใครที่ทำให้ใจสั่นไหวแบบนี้ หรือใครที่จูบเธออ่อนหวานปานนี้ เหยื่อส่วนใหญ่มักทำกับเธออย่างเป็นคู่นอนหรือโสเภณี ตกหลุมพรางด้วยความรักสนุก ไม่พูดพร่ำทำเพลงก็ตักตวงเอาแต่ใจ แต่อ้อมกอดของคาร์สเทนกลับอ่อนโยน ไม่เร่งรีบ ทะนุถนอมราวกับทิชาดาเป็นคนรัก ถึงเป็นสัมพันธ์คืนเดียวอย่างวันไนท์แสตน ก็เป็นวันไนท์แสตนที่ไม่ได้ดูถูกเธอ อยากจะทำให้เธอมีความสุขเหมือนกัน

หญิงสาวชักนึกเสียใจขึ้นมาหน่อยๆที่หลอกเขา แต่ทุกอย่างก็มาเกินจุดที่จะหยุดได้แล้ว

“ทิชามีกลิ่นเหมือนช็อกโกแลตจริงๆด้วย” คาร์สเทนพึมพำขณะที่คลานตามร่างงามขึ้นมาบนเตียง คร่อมทับขึ้นเหนือตัวหญิงสาว หัวไหล่ขยับในกิริยาที่ทำให้ทิชาดานึกถึงสิงโตหนุ่ม

“แล้วชอบไหมคะ” หญิงสาวกระซิบถามยั่วเย้า ร้องเบาๆเมื่อชายหนุ่มแตะจูบไล้เลียที่ซอกคอร้อนผ่าว สันจมูกคมซุกเข้ากับเรือนผมของเธอและตอบเสียงพร่า

“ผมชอบจนอยากจะกินไม่ให้เหลือเลย”

ทิชาดาแอ่นตัว นัยน์ตาพร่างพราวด้วยสีกุหลาบเมื่อคาร์สเทนปลดตะขอยกทรง เล่นไล้ชิวหาลงมาถึงทรวงอกสล้าง ปทุมถันเต่งตึงขนาดพอเหมาะไม่ทะลักล้นอย่างสาวฝรั่งนั้นสีเนื้อขาวกว่าตรงส่วนอื่นของร่างกายดูเป็นสีนวลทอง ยอดถันสีเข้มชูชันรับการโอ้โลมของชายหนุ่ม คาร์สเทนเอ็นดูและหลากใจที่มันเล็กๆน่ารักเหมาะมือ อดไม่ได้ขบฟันเข้าเบาๆ พาให้ร่างงามสะดุ้ง ฝ่ามือร้อนเค้นคลึงไปมาสร้างความหวามไหวให้หญิงสา

ทิชาครับ โอ ทำไมทิชาถึงน่ารักอย่างนี้คาร์สเทนครางในลำคอ สลับดูดเลียยอดอกทั้งสองข้างไปมาให้ได้รับการปรนนิบัติเท่าเทียมกัน ทิชาดาหอมหวานไปทั้งตัว เขายิ่งได้สำรวจก็ยิ่งลุ่มหลง ความเป็นบุรุษตื่นตัวกระหายที่จะครอบครองแนบชิด

“ค...คาร์สเทนคะ ทิชา...”

ทิชาดาหายใจหอบขณะที่แผ่นหลังแอ่นโค้งยกจากที่นอน ศีรษะแหงนเงยไปด้านหลัง แรงสวาทหอมหวานราวกับเปลวไฟร้อนๆที่ร่างกำยำค่อยๆกระพือ ลุกลามจากทุกจุดที่เขาแตะต้องแล่นไปยังจุดกึ่งกลางกายสาว นาทีหนึ่งเธอขวยเขินพุพลุ่งขึ้นมาแทบจะปัดป้อง เพราะความร้อนมันมากเกินไปจนน่าหวั่น แต่เพราะตระหนักได้ว่าผู้ชายฝรั่งโดยธรรมชาติแล้วไม่ใคร่เข้าใจการเล่นตัว มือเล็กจึงเลื่อนลงไปสัมผัสตนเองผ่านเนื้อผ้า ไม่เอื้อนเอ่ยให้เขาทำอะไรทว่าแค่แตะต้องให้ดู พร้อมร้องครวญแผ่ว ช้อนดวงตาขึ้นมาสบกับเขา ภาพนั้นทำให้คาร์สเทนแทบระเบิด

“ไม่ต้อง” เสียงทุ้มเอ่ยขณะขบใบหูบาง “คืนนี้เป็นเจ้าหญิงของผมนะครับ... ผมจะทำให้ทุกอย่าง”

ปลายนิ้วกร้านแตะส่วนอ่อนไหวผ่านผ้า แค่ลูบไปมาตามรอยกลีบเพียงไม่กี่ครั้งเท่านั้นก็สัมผัสถึงน้ำหวานซึมออกมาทะลุเนื้อผ้ายืดโปร่งบาง ทิชาดาตัวสั่น สติเริ่มเตลิดเปิงขณะที่ร่างสูงถอดรูดกางเกงชั้นในออกและเริ่มจูบไล่มาตั้งแต่ปลายเท้า ย้อนขึ้นมายังต้นขาเพื่อกลับมาสู่ที่หมาย

                คาร์สเทนยกข้อพับเข่าขึ้นพาดบ่าขึ้นข้างหนึ่งขณะโน้มใบหน้าลงมา

                “อะ...อ๊า!

                ทิชาดาหวีดครางลั่นก่อนจะรีบยกมือขึ้นปิดปาก ตกใจตัวเองที่ปล่อยเสียงดังออกไป ปลายลิ้นของชายหนุ่มแทรกเปิดกลีบกล้วยไม้ ไม่ได้แทงลิ้นเข้าไปรุนแรงเลยทว่าพลิกพลิ้วพะเน้าพะนอ ริมฝีปากประกบเข้าบดจุมพิตอิตถีเพศแดงเรื่อด้วยความช่ำชอง เพียงแค่เม้มเบาๆตรงปุ่มรวมเส้นประสาท หญิงสาวก็กรีดร้องพร้อมกับขยุ้มกลุ่มผมสีน้ำตาลที่หว่างขา รั้งเขาไว้ไม่ให้ยั้งหยุด ภาพในดวงตาบิดเบลอขณะที่เสียวซ่านจี๊ดไปทุกอณูร่างกาย

                คาร์สเทนรู้สึกหน้าร้อน น้ำผึ้งเพลิงสรวงแห่งสตรีเพศที่รินลงแตะปลายลิ้นหวานยิ่งกว่าหวาน ร้อนยิ่งกว่าร้อน ราวกับเป็นไฟเหลวที่แล่นเนืองนองผ่านจากกายเธอทำให้ตัวเขาเองแทบคลั่ง ลิ้นของเขาเรียกมันรินออกมาจนหยดเลอะผ้าปูที่นอน ความเป็นบุรุษปวดตุบ คัดระคาย อยากจะเข้าไปเป็นหนึ่งเดียวกับหญิงสาวจะแย่อยู่แล้ว แต่สรีระของเขากับเธอต่างกันเกินไป ด้วยกรรมพันธุ์เอเชียของหญิงสาว อะไรๆมันก็เล็กสำหรับเขาไปหมด

                “พอ...พอเถอะค่ะ... ทิชาทนไม่ไหวแล้ว” เสียงหวานครางสะอื้น น้ำตาไหลกับความร้อนระอุในตัว ปรารถนาเพศรสชิดใกล้ เธอลืมหมดสิ้นแล้วว่ามีแผนการอะไร รู้เพียงแต่ว่าขณะที่ระทดระทวยอยู่ใต้ร่างของคาร์สเทนนี้ เธอได้รับการปรนนิบัติอย่างเจ้าหญิงจริงๆจนล่องลอย

หัวใจของทิชาดาที่ใฝ่หาความอบอุ่นยอมรับตั้งแต่วัยเด็กค่อยเต็มตื้นขึ้นมาในห้วงเวลาแบบนี้ และรอยแตกร้าวในดวงจิตเหมือนกับถูกฉาบทับด้วยน้ำตาลลนไฟให้พอกลับมาสมานเป็นการชั่วคราว

คาร์สเทนเลื่อนกายขึ้นมาเพื่อจูบปลอบเธอ “อีกเดี๋ยวดีกว่า ผมกลัวว่าทิชาจะเจ็บ”

“ไร้สาระ ทิชาไม่ใช่สาวบริสุทธิ์ซื่อเซ่อหรอกนะคะ คุณเองก็ไม่ใช่ไก่อ่อน” ร่างบางบิดน้อยๆ จูบที่คอของร่างสูงตรงจุดชีพจร สัมผัสของจังหวะการเต้นหัวใจสูบฉีดเลือดใต้ริมฝีปากและกลิ่นกายบุรุษเพศยามมีอารมณ์ยิ่งปลุกเร้าให้หญิงสาวมึนเมา อยากจะฝากรอยจุมพิตไว้เหลือเกินแต่ก็รู้ว่าไม่ควรในเมื่อไม่ใช่เจ้าของเขา

“ผมเข้าใจครับ แต่ถึงอย่างนั้น...” มือของชายหนุ่มกุมมือเธอ นำพาให้ลงไปสัมผัสกับขนาดตัวตนของเขา ทิชาดาอุทานเบาๆและหน้าแดงก่ำ “...ผมก็คิดว่าอาจจะเจ็บอยู่ดี”

“ถ..ถ้างั้นจะ...อ๊ะ!” ทิชาดาผวาเฮือก ปลายนิ้วของคาร์สเทนแตะต้องส่วนอ่อนไหวและบีบคลึง จากนั้นจึงเปิดช่องทางที่ลิ้นได้นำร่องไว้แล้ว ค่อยๆสอดแทรกเข้าไปทักทายกับความคับแน่นของหญิงสาว ทิชาดาตาลายไปหมดขณะที่คาร์สเทนพรมจูบไปทั่วไม่ให้หายใจหายคอ ไม่นานเลยความชุ่มฉ่ำพรักพร้อมก็เชื้อเชิญให้จำนวนนิ้วเพิ่มขึ้น “มัน...อือ...ไม่ไหว...”

ดวงตาสีเขียวอมน้ำตาลจับจ้องไม่วางขณะที่ร่างเพรียวเริ่มเกร็งเป็นระยะๆและร้องคราง สะโพกผายสั่นระริกขณะที่นิ้วของเขาจมหายเข้าไปในกายเหมือนผึ้งภมรที่มุดแทรกเข้าระเริงในดอกไม้ คาร์สเทนค่อยๆเพิ่มจำนวนเป็นสามนิ้ว ขยับหมุนไปรอบๆให้ความแคบนั้นขยายผ่อนคลาย แต่สัมผัสที่ตอดรัดตุบๆบ่งบอกว่าหญิงสาวทนรอเขาไม่ไหวจริงๆแล้ว ชายหนุ่มจึงเปลี่ยนมาหงายนิ้วขึ้น ก่อนจะงอนิ้วขึ้นแตะที่จุดกระสันในกิริยาเสมือนกวักมือเรียก

“งั้นก็ไม่ต้องทน ปล่อยใจออกมาเลยเจ้าหญิง”

จุดนั้นราวกับแป็นสวิตช์ไฟที่เปิดให้กระแสไฟฟ้าแล่นปลาบไปทั่วกาย ทิชาดาหวีดร้อง เกร็งสั่นจนหายใจไม่ออกขณะที่ความกดดันวิ่งลงไปจนสุดปลายเท้า แผ่นหลังบางแอ่นขึ้นเรียกร้องอีกครั้งตามสัญชาตญาณและคาร์สเทนตอบสนองด้วยการกดหมุนคลึงค้างไว้ ปลายนิ้วถูกความเป็นสตรีของทิชาดาบีบรัดและต่อมเพศพองขึ้นเหมือนฟองน้ำที่ได้รับน้ำจนชุ่มโชก คาร์สเทนเลียริมฝีปาก ละนิ้วจากจุดนั้นอึดใจหนึ่งก่อนจะกดเข้าแรงๆอีกครั้ง

“อ๊า!! อ๊า...!!

ร่างงามกระตุกกอดเขาทันทีขณะที่ความสุขสมพุ่งตีเข้าเต็มๆราวกับแส้หวดฟาดทั่วกาย น้ำค้างกลางหาวไหลหลั่ง ริมฝีปากเผยออ้าค้างทว่าดวงตาปิดสนิทแน่นมีน้ำใสไหลออกมา คาร์สเทนเหลือจะทานทนได้ก้มลงดูดเม็ดบัวที่ชูแข็งเป็นไตจากความอิ่มเอมของหญิงสาว ยืดระยะแห่งความสุขให้เธอนานขึ้น

“ค...คาร์ส..เทน”

ทิชาดากระซิบชื่อเขาแผ่วผิวราวกับสายลมขณะที่ลอยอยู่ในทะเลสีทับทิม นิ้วเท้าขดงอและนิ้วมือจิกแผ่นหลังแกร่งของเขาไม่คลาย สั่นสะท้านไม่หยุดเหมือนเหน็บหนาวทั้งๆที่อบอุ่น เธอไม่เคยได้รับการดูแลใส่ใจจนรู้สึกล้นปรี่ขนาดนี้มาก่อนในชีวิต จนเมื่อชายหนุ่มผละจากไปครู่หนึ่งเพื่อเปิดค้นลิ้นชักหัวเตียง หญิงสาวจึงค่อยลืมตารู้สึกตัว ร่างสูงกลับมาเหนือร่างเธอพร้อมกับแก่นกายที่สวมถุงยางบางเฉียบถูไถที่ปากทางรัก

 

คาร์สเทนเลื่อนตัวลงไปเล็กน้อย แล้วก็ขยับเข้าประสานกายกับหญิงสาว

 

 

 




ตอนก่อนหน้า

กลับไปหน้าหลักของบทความ

ตอนถัดไป


โหวต : 1 คะแนน    2 คะแนน    3 คะแนน    4 คะแนน    5 คะแนน   
ล๊อคอินเพื่อแสดงความคิดเห็น แสดงความคิดเเห็นแบบไม่ล๊อคอิน
ID :      
Password :      
     
เนื่องจากขณะนี้ทางเว็บไซต์ได้พบกับผู้ไม่ประสงค์ดี เข้ามาทำการก่อกวน
ทางเว็บไซต์จึงจำเป็นจะต้องสงวนสิทธิ์สำหรับสมาชิกเท่านั้นที่จะสามารถแสดงความคิดเห็นได้

กติกาในการใช้เว็บ
นิยายหรือบทความที่ปรากฏในเว็บไซต์ www.lightoflovenovel.com เป็นข้อความที่ถูกโพสต์ขึ้นบนหน้าเว็บไซต์โดยบุคคลทั่วไป ซึ่งเว็บไซต์ www.lightoflovenovel.com ไม่ได้มีส่วนรู้เห็นใดๆ กับการกระทำนั้นๆ หากท่านพบเห็นข้อความหรือรูปภาพที่ไม่เหมาะสมปรากฏอยู่ในเว็บไซต์ สามารถอีเมล์มาแจ้งได้ที่ [email protected] เพื่อทีมงานจะได้ดำเนินการต่อไป

ความคิดเห็นจากผู้อ่าน


กรุณาแสดงความคิดเห็น
เพื่อเป็นกำลังใจให้นักเขียน



หน้าแรก      สินค้า      อ่านนิยาย      กิจกรรม/ข่าวสาร      เว็บบอร์ด      ติดต่อเรา
Copyright © 2017. All right reserved.

Design by Seomodern