รังรักออสเตรีย-คาหนังคาเขา 18+










EP 11 คนปากดี ขี้หึง เอาแต่ใจ 40% ก่อน NC++ ( พระจันทร์สองใจ NC 20++ ) ( อัญจรี ) [ 2017-11-20 ]
ล่ารัก หนึ่ง 2 ( [ชุด Men Of Lions] ล่ารักรัฐภัทร (Ebook + ทำมือ) ) ( ลานีญา ) [ 2017-11-19 ]
ล่ารัก หนึ่ง 1 ( [ชุด Men Of Lions] ล่ารักรัฐภัทร (Ebook + ทำมือ) ) ( ลานีญา ) [ 2017-11-19 ]
ตามรัก หนึ่ง 2 ( [ชุด Men Of Lions] ตามรักรัฐภาค (Ebook + ทำมือ) ) ( ลานีญา ) [ 2017-11-19 ]
ตามรัก หนึ่ง 1 ( [ชุด Men Of Lions] ตามรักรัฐภาค (Ebook + ทำมือ) ) ( ลานีญา ) [ 2017-11-19 ]
พบรัก หนึ่ง 2 ( [ชุด Men Of Lions] พบรักรัฐภาม (Ebook + ทำมือ) ) ( ลานีญา ) [ 2017-11-19 ]
คนอุ้มรัก หนึ่ง 2 ( [ชุด Men Of Lions] อุ้มรักรัฐภพ (Ebook + ทำมือ) ) ( ลานีญา ) [ 2017-11-19 ]
ขอรักครั้งที่ สิบ 1 ( [ชุด Men Of Lions] ขอรักรัฐภูมิ (Ebook + ทำมือ) ) ( ลานีญา ) [ 2017-11-19 ]
บทที่ 5 ( เสน่หามายาไฟ (18+) ) ( พิริตา ) [ 2017-11-19 ]
ตอนที่ 2 หัวใจที่บอบช้ำ[02] ( พ่ายรักตรวนราคี ) ( R-mustang ) [ 2017-11-18 ]


วันนี้ 546
เมื่อวานนี้ 1,040
เดือนนี้ 19,485
เดือนที่แล้ว 32,631
ปีนี้ 327,163
ปีที่แล้ว 1,316,526
รวมทั้งหมด 7,629,252

แนะนำหน้านี้ให้เพื่อน

URL สำหรับอ่านหน้านี้

Code สำหรับนำไปแปะ

ส่งหน้านี้ให้เพื่อน
ชื่อผู้ส่ง

E-Mail


Share on Facebook
รังรักออสเตรีย : คาหนังคาเขา 18+
ผู้แต่ง : ณ ชะอำ
ลงเมื่อ : 2016-03-26 [ 15:48:52 ]
อ่านทั้งหมด : 898
คอมเมนท์ทั้งหมด : 0
คะแนนโหวตทั้งหมด : 30

 

 

“อื้อ!

ทิชาดาเบิกตากว้าง ตัวตนของชายหนุ่มค่อยๆผลุบหายเข้ามาในความนุ่มลื่นอย่างเชื่องช้า แต่เพียงแค่ส่วนปลายยอดร้อนระอุล่วงเข้ามาเท่านั้น หญิงสาวก็ปวดหนึบจนครางเจ็บ กลีบกล้วยไม้แดงราวกับถูกดึงแยกให้เปิดออกครอบครองสิ่งที่ใหญ่โตเกินกว่าจะเป็นไปได้

คาร์สเทนสบถออกมา เขาไม่เคยร่วมรักกับสาวเอเชียมาก่อน แต่สัมผัสที่ได้รับนั้นคับแคบอย่างกับเป็นร่างกายเด็กไฮสคูลวัยแรกเรียนรู้เสน่หา ร่างกำยำโน้มลงมาจูบและประคองแก้มของหญิงสาวที่น้ำตาไหล “ให้ตายเถอะ ทิชา แน่ใจนะว่าไม่ใช่เวอร์จิ้น” ฝ่ายที่ถูกถามพูดไม่ออกแล้ว ได้แต่สั่นหน้า

ชายหนุ่มจับมือทั้งสองของเธอให้โอบรอบคอเขาไว้เป็นหลักยึด จากนั้นจึงสอดมือรองเข้าสะโพกผาย ค่อยๆถอนกายออกทั้งที่เข้าไปได้ไม่ถึงครึ่งความยาว ทิชาดาถอนใจพรู ก่อนจะร้องอยู่ในคอเมื่อแก่นกายร้อนนั่นแทรกเข้ามาใหม่อีกครั้ง เพียรประสานเข้ากับเครื่องเพศที่เล็กกว่าให้ลึกขึ้นอีกเล็กน้อย แล้วก็ถอนออกไป จากนั้นจึงกลับเข้ามาอีก ทำซ้ำอยู่อย่างนี้จนทิชาดาหอบเร่า จักษุภาพเห็นแต่ดาวระยิบระยับพลางร้องออกมาทุกครั้งที่ชายหนุ่มดุนดันกายเข้าหา มันแน่นไปหมดทั้งท้องน้อยจนเหมือนทั้งร่างจะแตกเป็นเสี่ยง

“พระเจ้า!” คาร์สเทนยันมือกับที่นอน พยายามหยุดตัวเองอย่างยากลำบากไม่ให้ถาโถมเข้าขย้ำร่างเย้ายวนนี้จนไม่เหลือกระดูก เรือนกายของหญิงสาวทำให้เขาอยากจะปลดปล่อยอยู่แทบทุกวินาที แต่เขารู้ว่าด้วยความแตกต่างทางสรีระธรรมชาติเขาจะไม่ไปจนสุดให้เธอบอบช้ำหรอก เขาชอบเวลาผู้หญิงสุขสุดๆมากกว่าเจ็บปนสุข “ทิชา...ไหวไหมครับ”

ทิชาดาไม่ตอบคำทว่ามือเล็กชื้นเหงื่อเริ่มลูบไล้จากหัวไหล่แน่นตึงลงมาตามแผงอกที่มีไรขนอ่อนๆ เสียงหยาบโลนเบื้องล่างลอยมากระทบหูเนื่องจากการกระทำของชายหนุ่มกระตุ้นน้ำใสไหลออกมาหล่อลื่นจนท่วมท้น ความเป็นหญิงปรับรับตัวตนของชายหนุ่มพาให้ความเจ็บเริ่มเลือนหายไป เหลือไว้แต่เพียงแรงเสียดสีคับแน่นแทบละลาย

ที่สุดคาร์สเทนจึงเริ่มขยับเข้าออกด้วยจังหวะเนิบช้า และทิชาดาเกาะเกี่ยวไหล่กว้างแน่น แต่ละครั้งที่เคลื่อนกายนำพาความเสียวสยิวเกินบรรยายมาสู่ทั้งคู่จนไม่รู้ว่าเสียงหอบครางของใครเป็นของใคร ทิชาดารู้สึกเหมือนร่างถูกลมฝนหอบพัดพาไปไม่รู้ทิศทาง เปียกปอนและหัวหมุนแต่ก็ชื่นฉ่ำหัวใจ คล้ายอยากจะจับมือชายหนุ่มเต้นรำอยู่กลางสายฝนนี้ไม่มีวันหยุด

ที่สุดเมื่อพิรุณซาลง คาร์สเทนและทิชาดาก็นอนพักหายใจอยู่ในอ้อมแขนของกันและกัน เหงื่อที่ยังซึมผิวตากแอร์สักพักก็แห้งและเริ่มหนาว คาร์สเทนจึงดึงผ้ามาห่มให้ ก่อนจะจูบที่ไรผมสีรัตติกาล ทิชาดานอนคว่ำหน้าซุกซบลงกับแผ่นอกของเขา ทาบฝ่ามือลงกับตำแหน่งหัวใจชายหนุ่มขณะอาบแดดแห่งภวังค์สุขสมที่ยังค้างอยู่หลังจากเซ็กส์

ไม่ถึงอึดใจความเหน็ดเหนื่อยและฤทธิ์ยาก็ส่งผลให้คาร์สเทนหลับไปอย่างรวดเร็ว ทิชาดาค่อยๆกำมือ ยันตัวขึ้นจากชายหนุ่มแล้วลองเรียก

“คาร์สเทนคะ... คาร์สเทน!” ไม่มีปฏิกิริยาตอบสนอง หญิงสาวย่ามใจจึงสะกิดเขาดูเป็นขั้นต่อไป แต่ร่างกำยำก็ไม่ขยับอีกเช่นกัน

เมื่อเห็นดังนั้น ทิชาดาจึงค่อยๆกลิ้งตัวลุกจากเตียง แล้วก็ต้องชะงักด้วยความเจ็บจุกในช่องท้อง ยามนี้กามรสหอมหวานไม่ได้ย้อมประสาทสัมผัสของเธอไว้แล้ว สรีระที่ถูกล่วงล้ำจึงค่อยรู้สึกปวดหน่วง ดีหน่อยที่คาร์สเทนแสนจะอ่อนโยนและเอาอกเอาใจ มิฉะนั้นด้วยขนาดร่างกายแล้วถึงทิชาดาจะไม่ใช่สาวพรหมจรรย์ก็คงมีเลือดออกเป็นแน่แท้

หญิงสาวนั่งพักอยู่ครู่หนึ่งแล้วจึงลุกขึ้นเอื้อมไปหยิบกางเกงของชายหนุ่มที่ถอดกองไว้ปลายเตียง ล้วงในกระเป๋าทั้งสองข้างและดึงกระเป๋าสตางค์หนังสานบอตเตก้าออกมา หยิบเฉพาะฟ่อนธนบัตรตามที่ทำประจำ นับได้เกินหมื่นหนึ่งก็กระหยิ่มยิ้มย่อง กรีดเป็นพัดแล้วจูบฟอดด้วยความชื่นใจ หนุ่มฝรั่งคนนี้ฐานะดีจริง ในกระเป๋าพกติดตัวยังมีขนาดนี้ เดี๋ยวค้นในกระเป๋าสัมภาระจะมีของดีขนาดไหน

อนิจจา พอลดมือลงเท่านั้น จู่ๆข้อมือข้างที่ถือเงินไว้ก็ถูกมือใหญ่เอื้อมมากำยึดไว้แน่น

“คิดจะทำอะไรหรือครับ”

ทิชาดาสะดุ้งโหยง ไม่ทันตั้งตัวก็ถูกจับโยนกลับไปบนเตียงแล้วพร้อมกับกายกำยำล็อคทับไว้ เธอพยายามดิ้นเต็มที่แต่อย่างไรก็ไม่หลุด ดวงหน้าสวยซีดเผือดเมื่อสบตากับคาร์สเทนแล้วเห็นสีหน้ากัน เขาขมวดคิ้วน้อยๆดูคล้ายจะผิดหวัง แต่แล้วก็เปลี่ยนเป็นยิ้มร้าย รวบมือทั้งสองข้างของหญิงสาวที่พยายามจิกข่วนทุบตีเขาขึ้นไปกดไว้เหนือศีรษะไม่ให้รำคาญ

ทิชาดาปากสั่นๆด้วยความตื่นตระหนกและไม่เชื่อ “ป..เป็นไปไม่ได้ ทำไมคุณไม่หลับ” น้ำเสียงไม่อ่อนหวานฉอเลาะอย่างเก่า กระทั่งสรรพนามที่ขอเรียกเองก็เปลี่ยนไปห่างเหิน คาร์สเทนถึงกับหัวเราะด้วยความแปลกใจจริตมารยาของสาวไทยนักต้มตุ๋นผู้นี้

“ทำไมล่ะ คุณวางยาผมหรือไง” เห็นเธอเบิกตากว้าง เขาก็สบถเต็มเสียง ก่อนจะทำเสียงหึในลำคอและก้มหน้าลงมาชิด “ขอโทษทีนะที่ทำให้ผิดหวัง ผมมีปัญหานอนไม่หลับเรื้อรังมานาน ยาหมอแรงๆยังทำผมหลับไม่ค่อยจะได้เลย”

ชีวิตคนเคยเป็นสไนเปอร์ก็เป็นอย่างนี้ แพทย์ในกองทัพก็มักพูดกันบ่อยๆว่าสไนเปอร์ดื้อยานอนหลับ จ่ายให้เท่าไรก็ได้แค่กดประสาทให้ง่วงซึม ทว่าไม่สามารถหลับสนิทเนื่องจากฝึกนอนให้ตื่นเป็นช่วงสั้นๆมานานเกินไป คาร์สเทนไม่เคยนึกฝันเลยว่าสักวันไอ้อาการนอนไม่หลับนี้มันจะกลับกลายเป็นข้อดีให้จับผู้ร้ายได้

ก่อนมาไทย คนที่ออสเตรียเตือนเขาก็เยอะว่าสาวแถบเอเชียอาคเนย์ไว้ใจไม่ได้ แต่ละนางแน่งน้อยสะสวย ผิวแทนเซ็กซี่แถมยังยิ้มเก่งก็จริงอยู่ แต่ประเทศโลกที่สามก็คือโลกที่สาม ลำบากยากแค้นและเห็นแก่เงิน ฝรั่งแก่ๆสิ้นไร้ไม้ตอกมุ่งหน้ามาซื้อภรรยากันถม ง่ายดายอย่างกับซื้อผลไม้ โสเภณีเกลื่อนเมืองไปหมดทั้งที่กฎหมายไทยไม่อนุญาตให้ทำ ไม่ว่าจะคนค้าขายหรือแท็กซี่ก็หลอกโก่งราคานักท่องเที่ยว ฯลฯ คาร์สเทนไม่ได้เชื่อถือเลยเพราะคิดว่าประเทศไหนๆก็มีทั้งคนดีคนไม่ดี จะไปด่วนตัดสินก่อนแค่เพราะเป็นคนประเทศใดประเทศหนึ่งคงไม่ยุติธรรมนัก แต่มาเจอแจ็คพ็อตเข้ากับตัวแบบนี้ก็ชักเชื่อขึ้นมาบ้าง

ทิชาดาหัวใจเต้นบีบรัดด้วยความกลัว มือปล่อยธนบัตรที่กำไว้ร่วงลงบนหมอน ละล่ำละลักว่า “เอาคืนไปเถอะค่ะ! ฉันขอโทษ ฉันแค่นึกสนุก ฉัน...”

พูดง่ายดีนี่ ถ้าโจรปล้นบ้านคุณ พอถูกตำรวจตามจับได้ก็ยอมคืนของ แล้วเลิกรากันไป ไม่ต้องรับโทษ แบบนี้จะไม่สบายไปหน่อยหรือเสียงทุ้มสวนกลับ

ทิชาดาเม้มปาก รู้แล้วว่าจนมุมแต่ก็พยายามอย่างที่สุดที่จะรอดไปให้ได้ ถ้าเรื่องถึงตำรวจเธอแย่แน่ๆ ไม่ใช่แค่เรื่องทางคดีอาญา แต่ยังมารดาของเธอและร้านเบเกอรี่อีก ชีวิตสองหน้าของเธอไม่เคยได้เชื่อมโยงกันมาก่อนระหว่างด้านสาวเรียบร้อยและสาวนักต้มตุ๋น และแค่จินตนาการว่าจะถูกเปิดโปงทิชาดาก็หวั่นผวาเหมือนโลกจะถล่มทลาย

เธอคิดว่ามันจะง่ายๆเหมือนที่ผ่านมา เธอไม่เคยถูกจับได้มาก่อนเลย ยิ่งทั้งกายเปลือยเปล่าถูกล็อคไว้กับเตียงขึ้นอยู่กับความเมตตาของคาร์สเทน ความคิดหญิงสาวก็ยิ่งเตลิดพล่านเป็นหนูติดจั่น

“แล้วคุณจะเอายังไง... ขอร้องเถอะค่ะอย่าแจ้งตำรวจเลย” ทิชาดาอ้อนวอน “พรุ่งนี้คุณก็ต้องกลับประเทศอยู่แล้ว อย่าต่อความให้เสียเวลาด้วยการขึ้นโรงขึ้นศาลเลยนะคะ ฉัน...ฉันชดเชยให้คุณก็ได้! ถ้าคุณต้องการค่าขอขมาฉันก็จะจ่ายให้”

จะอะไรเธอก็ยอมหมดแล้วนาทีนี้ เงินเก็บเธอก็มีอยู่ ถึงถอนออกมาแล้วแม่จะสงสัยด่าตีก็คงต้องยอมถ้าหากจำเป็นต้องชดเชยทำขวัญให้คาร์สเทนในฐานะผู้เสียหาย แต่คาร์สเทนกลับแค่นหัวเราะ

โถ่เอ๋ย แม่นี่คิดว่าเขาต้องการเงินเธอหรือ ในใจเขาผิดหวังและเสียใจที่โดนหลอกต่างหาก เจ็บใจที่ได้ปรนนิบัติถนอมรักหญิงสาวอย่างดีและถึงกับคิดอยากจะขอติดต่อคบหาด้วยต่อไป เพราะสมัยนี้จะโทรหาหรือวิดีโอแชทอย่างเฟสไทม์ก็ง่าย ถึงอยู่คนละประเทศก็ศึกษาดูใจกันได้ไม่ลำบาก แต่กลับมาเจอดับฝันสลายเสียแบบนี้ มันทำให้เขารู้สึกเหมือนเป็นคนโง่ที่โดนผู้หญิงปั่นหัวเพื่อเงิน แล้วมาถึงตอนนี้ เธอกลับจะมาใช้เงินฟาดแก้ปัญหากับเขาอีก ยิ่งทำให้ความรู้สึกชายหนุ่มที่มีต่อเธอย่ำแย่กว่าเดิม สงสัยหญิงสาวจะคิดว่าเงินนี่ตอบโจทย์ชีวิตได้ทุกเรื่องหรืออย่างไรกัน

ที่จริงถ้าทิชาดาแตกตื่นน้อยกว่านี้ เลือกเดินหมากน้ำตาท่วมจอ แล้วโกหกว่าจำเป็นต้องใช้เงินด่วน คนใจดีอย่างคาร์สเทนยังอาจจะมีสิทธิ์ตกหลุมก็เป็นได้ แต่พอเธอตอบมาแบบนี้ ชายหนุ่มก็หมดความเห็นใจ ถ้าเธอมีเงินใช้สมบูรณ์พูนสุขอยู่แล้ว มีพอจะชดเชยให้เขาได้ ไม่ได้กัดก้อนเกลือกิน จะเป็นมิจฉาชีพเพื่ออะไรเล่า เงินของเขาก็ได้มาจากน้ำพักน้ำแรงที่ฝึกฝนและซุ่มยิงในรังสไนเปอร์มาตั้งนาน ไม่ใช่ว่าเสกธนบัตรขึ้นมาเองได้

คาร์สเทนแสยะยิ้มน้อยๆ ก้มหน้าลงไปกัดตรงเหนือลูกกระเดือกของทิชาดาพอให้เธอสะดุ้งร้องเสียงหลง

 

“เมื่อกี้นี้ ผมถนอมคุณแบบเจ้าหญิงไปแล้ว แต่ในเมื่อความจริงคุณเป็นนางโจร ผมก็ขอทำแบบโจรเขาทำกันบ้างก็แล้วกัน”




ตอนก่อนหน้า

กลับไปหน้าหลักของบทความ

ตอนถัดไป


โหวต : 1 คะแนน    2 คะแนน    3 คะแนน    4 คะแนน    5 คะแนน   
ล๊อคอินเพื่อแสดงความคิดเห็น แสดงความคิดเเห็นแบบไม่ล๊อคอิน
ID :      
Password :      
     
เนื่องจากขณะนี้ทางเว็บไซต์ได้พบกับผู้ไม่ประสงค์ดี เข้ามาทำการก่อกวน
ทางเว็บไซต์จึงจำเป็นจะต้องสงวนสิทธิ์สำหรับสมาชิกเท่านั้นที่จะสามารถแสดงความคิดเห็นได้

กติกาในการใช้เว็บ
นิยายหรือบทความที่ปรากฏในเว็บไซต์ www.lightoflovenovel.com เป็นข้อความที่ถูกโพสต์ขึ้นบนหน้าเว็บไซต์โดยบุคคลทั่วไป ซึ่งเว็บไซต์ www.lightoflovenovel.com ไม่ได้มีส่วนรู้เห็นใดๆ กับการกระทำนั้นๆ หากท่านพบเห็นข้อความหรือรูปภาพที่ไม่เหมาะสมปรากฏอยู่ในเว็บไซต์ สามารถอีเมล์มาแจ้งได้ที่ [email protected] เพื่อทีมงานจะได้ดำเนินการต่อไป

ความคิดเห็นจากผู้อ่าน


กรุณาแสดงความคิดเห็น
เพื่อเป็นกำลังใจให้นักเขียน



หน้าแรก      สินค้า      อ่านนิยาย      กิจกรรม/ข่าวสาร      เว็บบอร์ด      ติดต่อเรา
Copyright © 2017. All right reserved.

Design by Seomodern