รังรักออสเตรีย-ร่วมโต๊ะ (ต่อ)










EP 11 คนปากดี ขี้หึง เอาแต่ใจ 40% ก่อน NC++ ( พระจันทร์สองใจ NC 20++ ) ( อัญจรี ) [ 2017-11-20 ]
ล่ารัก หนึ่ง 2 ( [ชุด Men Of Lions] ล่ารักรัฐภัทร (Ebook + ทำมือ) ) ( ลานีญา ) [ 2017-11-19 ]
ล่ารัก หนึ่ง 1 ( [ชุด Men Of Lions] ล่ารักรัฐภัทร (Ebook + ทำมือ) ) ( ลานีญา ) [ 2017-11-19 ]
ตามรัก หนึ่ง 2 ( [ชุด Men Of Lions] ตามรักรัฐภาค (Ebook + ทำมือ) ) ( ลานีญา ) [ 2017-11-19 ]
ตามรัก หนึ่ง 1 ( [ชุด Men Of Lions] ตามรักรัฐภาค (Ebook + ทำมือ) ) ( ลานีญา ) [ 2017-11-19 ]
พบรัก หนึ่ง 2 ( [ชุด Men Of Lions] พบรักรัฐภาม (Ebook + ทำมือ) ) ( ลานีญา ) [ 2017-11-19 ]
คนอุ้มรัก หนึ่ง 2 ( [ชุด Men Of Lions] อุ้มรักรัฐภพ (Ebook + ทำมือ) ) ( ลานีญา ) [ 2017-11-19 ]
ขอรักครั้งที่ สิบ 1 ( [ชุด Men Of Lions] ขอรักรัฐภูมิ (Ebook + ทำมือ) ) ( ลานีญา ) [ 2017-11-19 ]
บทที่ 5 ( เสน่หามายาไฟ (18+) ) ( พิริตา ) [ 2017-11-19 ]
ตอนที่ 2 หัวใจที่บอบช้ำ[02] ( พ่ายรักตรวนราคี ) ( R-mustang ) [ 2017-11-18 ]


วันนี้ 543
เมื่อวานนี้ 1,040
เดือนนี้ 19,485
เดือนที่แล้ว 32,631
ปีนี้ 327,163
ปีที่แล้ว 1,316,526
รวมทั้งหมด 7,629,249

แนะนำหน้านี้ให้เพื่อน

URL สำหรับอ่านหน้านี้

Code สำหรับนำไปแปะ

ส่งหน้านี้ให้เพื่อน
ชื่อผู้ส่ง

E-Mail


Share on Facebook
รังรักออสเตรีย : ร่วมโต๊ะ (ต่อ)
ผู้แต่ง : ณ ชะอำ
ลงเมื่อ : 2016-03-29 [ 17:16:28 ]
อ่านทั้งหมด : 546
คอมเมนท์ทั้งหมด : 0
คะแนนโหวตทั้งหมด : 10

 

 

“โอ้โห ผมเอาไปวางให้ที่โต๊ะก่อนไหมครับ”

มาลินีหันมองตามเสียง ฟลอเรียนกำลังยืนอยู่ที่หน้าตู้ซูชิของซุ้มอาหารญี่ปุ่น ชายหนุ่มเห็นเธอถือสองจานเต็มสองมือแล้ว จึงเอื้อมมาหยิบถือให้สุภาพสตรีตามมารยาท มาลินีไม่ทันตั้งตัวเลยปล่อยให้เขาหยิบไปเสียอย่างนั้น เหลือแต่มือเปล่า

“เอ๊ะ! ตายแล้ว ไม่เป็นไรค่ะ ฉันถือเองได้... คุณฟลอเรียนยังไม่ทันได้ตักอะไรเลย อยู่ตักตามสบายเถอะค่ะ ฉันเองนี่แหละที่ควรจะกลับโต๊ะ” มือเล็กพยายามจะเอื้อมไปยื้อแย่งจานกลับมา แต่ฟลอเรียนยกจานหนีมือหนึ่ง ปล่อยเธอหยิบกลับไปได้จานเดียว

“ผมคงจะขอแค่ขนมแล้วก็หยุดละครับ มีมือถือจานให้คุณมือหนึ่งสบายๆ คุณมาลินีกินเก่งมาก ตักเพิ่มตามใจเลยดีกว่าครับจะได้ไปทีเดียวสามจาน”

ฟังแล้วไม่รู้จะนึกอายดีหรือเปล่า แต่นัยน์ตาฟ้ากระจ่างของชายหนุ่มร่างโปร่งก็ดูเหมือนจะเจตนาหมายให้เป็นคำชม คนกินจุหัวเราะน้อยๆ

“ขอบคุณค่ะ แหม ก็มาทานบุฟเฟ่ต์โรงแรมแบบนี้ ถ้าทานเป็นแมวดมก็ไม่คุ้มสิคะ”

“งั้นหรือครับ” เสียงอ่อนๆนุ่มๆของชายหนุ่มผมทองคล้ายจะสงสัยจริงๆ “ผมนึกว่าคุ้มค่า คือเราทานทุกอย่างอร่อยอย่างใจต้องการพอดี... อิ่มตื้อจนจุกคงไม่เป็นสุขเท่าไร”

“อาจจะจริงค่ะ แต่ฉันเน้นปริมาณมากกว่า พรุ่งนี้เช้าคงไม่ต้องกินอะไรแล้วยังอิ่มอยู่” ทั้งสองสรวลเสกันขณะเดินหลบออกมาด้านข้างหน่อย เพื่อหลีกทางให้ลูกค้าคนอื่นๆเข้ามาตักอาหารได้สะดวก

“ความจริงผมว่าผู้หญิงไทยนี่น่าอัศจรรย์ใจมาก รักษารูปร่างได้ผอมกว่าผู้หญิงฝรั่งเยอะเลย ทั้งที่อาหารการกินที่นี่สุดยอดกว่าตั้งเยอะ มีอาหารขายทุกถนน เวลากินก็มีข้าวและกับหลายอย่าง ไม่ได้เป็นจานเดียวจบแบบมื้อทั่วไปของตะวันตก แถมคุณหญิงยังบอกผมว่าสาวๆไม่นิยมออกกำลังกายด้วย ยังตัวเล็กกันอยู่แบบนี้ได้ยังไงผมไม่เข้าใจจริงๆ”

“ฮะๆๆ ไม่จริงเลยค่ะ คุณเป็นฝรั่งมั้งคะ เลยพาลเห็นพวกเราไซส์มินิไปหมด คนไทยด้วยกันเองน่ะชอบทักกันว่าอวบขึ้นตลอดแหละค่ะ” มาลินีขำพรืด “แต่จะว่าไป ฉันไม่ค่อยสนหรอกนะคะ นานๆครั้งได้ฉลอง กินของดีๆเข้าไปให้อ้วนก็ไม่เสียดาย ค่อยลดทีหลังก็ได้ ไม่อย่างนั้นทั้งชีวิตจะต้องอดของอร่อย ซื้อแต่ผักมาหุง อุ่น ตุ๋น ต้ม นึ่ง ตลอดปี ฉันตายแน่ค่ะ ไม่รู้จะอยู่ทำไมแบบนั้นจนแก่”

ฟลอเรียนเลิกคิ้วแปลกใจ “โอ้ แปลว่าคุณชอบออกกำลังหรือครับ ถึงลดน้ำหนักได้ง่าย”

“ค่ะ ฉันชอบว่ายน้ำ พอดีที่คอนโดฉันมีสระว่ายน้ำของส่วนกลางด้วยค่ะ ก็เลยว่ายทุกเช้าเลยก่อนมาทำงาน ที่คุณหญิงว่าสาวไทยไม่ชอบออกกำลัง ท่านอาจจะเหมารวมกับคนส่วนใหญ่ แต่คนไทยไม่ได้นิสัยเหมือนกันทุกคนนี่คะ”

“ผมเข้าใจครับ ไม่มีคนประเทศไหนนิสัยเหมือนกันหมดจริงๆนั่นแหละ ดีจังเลยนะครับคุณมาลินี เมืองร้อนแบบนี้ ได้ว่ายน้ำทุกเช้าคงสดชื่นน่าดู สุขภาพก็ดีด้วย น่าอิจฉามากๆ”

มาลินีตัดสินใจรอสั่งเทปปันยากิจากซุ้มญี่ปุ่น เชฟที่หน้าเตากระทะเหล็กรีบผัดเนื้อ เห็ดออรินจิ และหน่อไม้ฝรั่งด้วยตะหลิวสี่เหลี่ยมด้ามสั้นสองอัน เหยาะโชยุและพริกไทยจนหอมฉุย ฟลอเรียนยืนดูด้วยข้างๆอย่างสนใจอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะขอตัวไปดูซุ้มของหวานตบท้ายมื้อตามที่เขาต้องการ มาลินีลอบมองตามร่างสูง ถอนหายใจเบาๆขณะมองจานของเธอที่เขาช่วยถือให้จานหนึ่ง

ได้คุยกันเมื่อกี้เพราะความตะกละของเธอแท้ๆ ควรจะดีใจหรือหน้าม้านดีนะ... มาลินีดูชายหนุ่มผมทองที่กำลังยิ้มคุยกับปาติซิเยร์ผู้ทำของหวานและเลือกชีสเค้กมะพร้าว หนุ่มหล่อชาวเวียนนาที่ทั้งเป็นสุภาพบุรุษทั้งมีความสามารถอย่างเขาดูจะห่างชั้นกับพนักงานเงินเดือนธรรมดาอย่างเธอเสียเหลือเกิน เสมือนเป็นดาราหรือรุ่นพี่ที่เพียงแค่ปรากฏกายให้ชื่นชมปลาบปลื้มไกลๆ แต่ไม่สามารถจะคิดแตะต้องได้ในความเป็นจริง

 

มาลินีหันหลับมารับจานเทปปันยากิควันกรุ่นจากเชฟ มือเล็กคีบซีกมะนาวจากถาดมาใส่จานสำหรับบีบปรุงรส ไม่ทันได้เห็นว่า...เจ้าของดวงตาสีฟ้าก็หันมาแอบเหลือบมองเธอบ้างเหมือนกัน

 




ตอนก่อนหน้า

กลับไปหน้าหลักของบทความ

ตอนถัดไป


โหวต : 1 คะแนน    2 คะแนน    3 คะแนน    4 คะแนน    5 คะแนน   
ล๊อคอินเพื่อแสดงความคิดเห็น แสดงความคิดเเห็นแบบไม่ล๊อคอิน
ID :      
Password :      
     
เนื่องจากขณะนี้ทางเว็บไซต์ได้พบกับผู้ไม่ประสงค์ดี เข้ามาทำการก่อกวน
ทางเว็บไซต์จึงจำเป็นจะต้องสงวนสิทธิ์สำหรับสมาชิกเท่านั้นที่จะสามารถแสดงความคิดเห็นได้

กติกาในการใช้เว็บ
นิยายหรือบทความที่ปรากฏในเว็บไซต์ www.lightoflovenovel.com เป็นข้อความที่ถูกโพสต์ขึ้นบนหน้าเว็บไซต์โดยบุคคลทั่วไป ซึ่งเว็บไซต์ www.lightoflovenovel.com ไม่ได้มีส่วนรู้เห็นใดๆ กับการกระทำนั้นๆ หากท่านพบเห็นข้อความหรือรูปภาพที่ไม่เหมาะสมปรากฏอยู่ในเว็บไซต์ สามารถอีเมล์มาแจ้งได้ที่ [email protected] เพื่อทีมงานจะได้ดำเนินการต่อไป

ความคิดเห็นจากผู้อ่าน


กรุณาแสดงความคิดเห็น
เพื่อเป็นกำลังใจให้นักเขียน



หน้าแรก      สินค้า      อ่านนิยาย      กิจกรรม/ข่าวสาร      เว็บบอร์ด      ติดต่อเรา
Copyright © 2017. All right reserved.

Design by Seomodern