รังรักออสเตรีย-ออกเดท










EP 11 คนปากดี ขี้หึง เอาแต่ใจ 40% ก่อน NC++ ( พระจันทร์สองใจ NC 20++ ) ( อัญจรี ) [ 2017-11-20 ]
ล่ารัก หนึ่ง 2 ( [ชุด Men Of Lions] ล่ารักรัฐภัทร (Ebook + ทำมือ) ) ( ลานีญา ) [ 2017-11-19 ]
ล่ารัก หนึ่ง 1 ( [ชุด Men Of Lions] ล่ารักรัฐภัทร (Ebook + ทำมือ) ) ( ลานีญา ) [ 2017-11-19 ]
ตามรัก หนึ่ง 2 ( [ชุด Men Of Lions] ตามรักรัฐภาค (Ebook + ทำมือ) ) ( ลานีญา ) [ 2017-11-19 ]
ตามรัก หนึ่ง 1 ( [ชุด Men Of Lions] ตามรักรัฐภาค (Ebook + ทำมือ) ) ( ลานีญา ) [ 2017-11-19 ]
พบรัก หนึ่ง 2 ( [ชุด Men Of Lions] พบรักรัฐภาม (Ebook + ทำมือ) ) ( ลานีญา ) [ 2017-11-19 ]
คนอุ้มรัก หนึ่ง 2 ( [ชุด Men Of Lions] อุ้มรักรัฐภพ (Ebook + ทำมือ) ) ( ลานีญา ) [ 2017-11-19 ]
ขอรักครั้งที่ สิบ 1 ( [ชุด Men Of Lions] ขอรักรัฐภูมิ (Ebook + ทำมือ) ) ( ลานีญา ) [ 2017-11-19 ]
บทที่ 5 ( เสน่หามายาไฟ (18+) ) ( พิริตา ) [ 2017-11-19 ]
ตอนที่ 2 หัวใจที่บอบช้ำ[02] ( พ่ายรักตรวนราคี ) ( R-mustang ) [ 2017-11-18 ]


วันนี้ 549
เมื่อวานนี้ 1,040
เดือนนี้ 19,485
เดือนที่แล้ว 32,631
ปีนี้ 327,163
ปีที่แล้ว 1,316,526
รวมทั้งหมด 7,629,255

แนะนำหน้านี้ให้เพื่อน

URL สำหรับอ่านหน้านี้

Code สำหรับนำไปแปะ

ส่งหน้านี้ให้เพื่อน
ชื่อผู้ส่ง

E-Mail


Share on Facebook
รังรักออสเตรีย : ออกเดท
ผู้แต่ง : ณ ชะอำ
ลงเมื่อ : 2016-04-21 [ 02:25:50 ]
อ่านทั้งหมด : 431
คอมเมนท์ทั้งหมด : 0
คะแนนโหวตทั้งหมด : 5

 

 

 

                เสื้อเชิ้ตสีฟ้าโทนเดียวกับกระโปรงพลีตของทิชาดาเป๊ะ แว่นกันแดด และนาฬิกาสวิสมิลลิแทรี่อันประจำติดข้อมือมองเห็นเด่นชัดเหมือนเคย เพราะชายหนุ่มพับแขนเสื้อขึ้นไปที่ข้อศอก

                ป้ายกากบาทสีแดงอันยักษ์ของสถานเสาวภาตั้งอยู่ตรงหน้าทางเข้า ทิชาดาจ้องมองอย่างอึ้งๆ

                “สวนงู?”

                ทีแรกเมื่อทิชาดาไปถึงล็อบบี้โรงแรมปทุมวันปริ๊นเซส เธอเตรียมใจไว้ว่าจะต้องโดนคาร์สเทนลากตัวขึ้นไปกอดรัดฟัดเหวี่ยงบนห้องพัก ดำผุดดำว่ายในอ่างแห่งตัณหาอีกแน่ๆ แต่ตรงกันข้าม ชายหนุ่มแต่งตัวลำลองลงมานั่งรอในล็อบบี้ด้วยสีหน้าเบิกบาน จากนั้นก็จูงมือเธอไปขึ้นรถโดยบอกว่า จะพาไปเดท!

                เดทแถวสยามมันจะมีอะไรนอกจากกินข้าว ดูหนัง ช็อปปิ้ง อย่างเก่งก็ดูอควาเรี่ยมในสยามโอเชี่ยนเวิร์ลด์ ไม่มีอะไรที่น่าสนใจสำหรับฝรั่งเพราะบ้านเมืองยุโรปก็มี ทิชาดาแอบคิดอย่างหน่ายๆ แต่แล้วก็ต้องประหลาดใจเมื่อคาร์สเทนบอกให้แท็กซี่ขับเลี้ยวผ่านพารากอนไปทางโรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ ในพื้นที่เขตการดูแลของสภากาชาดไทยนั้น นอกจากจะมีโรงพยาบาลและคณะแพทยศาสตร์แล้ว ก็ยังมีสวนงูของสถานเสาวภา เปิดให้นักท่องเที่ยวเข้าชมการสาธิตรีดพิษงูและโชว์งูชนิดต่างๆ

                ทิชาดามองร่างสูงข้างตัว “คุณชอบงูหรือยังไงกัน”

                “เปล่าครับ แต่ผมอยากเห็น” คาร์สเทนดูตื่นเต้น ในออสเตรียแทบจะไม่มีงูเลย กระทั่งบ้านสวนของคุณตาคุณยายคาร์สเทนในเมืองชตราเดน ก็ยังเจองูดินตัวเล็กๆแค่สองสามปีครั้ง เนื่องจากไม่ใช่ประเทศเขตร้อนและอากาศไม่ชื้นแฉะ จึงไม่เหมาะกับการดำรงชีพของบรรดาอสรพิษและสัตว์เลื้อยคลานอื่นๆสักเท่าใด “หายาก แปลก มีพิษ และว่องไว เป็นสัตว์ที่มีเสน่ห์ออก... หรือว่าคุณกลัวรึเปล่าครับ”

                “ไม่ล่ะ แต่รู้สึกว่าเดทนี้ช่างโรแมนติคสิ้นดี” ทิชาดาส่ายหน้ากลอกตา เธอไม่ใช่สาวขวัญอ่อนประเภทวี้ดว้ายกับสัตว์เลื้อยคลานหรือแมลง แต่ก็ไม่ได้รักใคร่หลงใหลพวกมันเช่นกัน เธอถอนใจและเดินไปที่จุดซื้อตั๋ว “สองใบค่ะ ต่างชาติใบหนึ่ง คนไทยใบหนึ่ง”

                คาร์สเทนเปิดกระเป๋าหยิบแบงค์ให้โดยไม่เกี่ยงงอน แต่ก็พูดขำๆว่า “ตลกดีเนอะ ในเมืองไทยมีสองราคาตลอด”

                “ก็คุณเป็นต่างชาติ ไม่ได้เสียภาษีบำรุงสถานเสาวภา จะจ่ายเท่าคนไทยได้ไงล่ะ”

                “อ๋อเหรอ งั้นคนไทยไปเที่ยวญี่ปุ่น อังกฤษ ออสเตรีย ก็ต้องจ่ายแพงกว่าด้วยละมังครับ?”

                ทิชาดาหน้ายู่ แถไปว่า “พวกคุณรายได้เยอะกว่าคนไทยอยู่แล้ว จ่ายเยอะกว่าจะเป็นไร”

                “ถ้างั้นคนรวยล้นฟ้าที่นี่ก็มีเยอะแยะ ต้องเอาบัญชีมาแสดงกันเลย ถ้าใครรวยกว่าก็จ่ายเยอะกว่า ใครจนก็จ่ายน้อยกว่า สำหรับเข้าซื้อสินค้าและบริการที่เดียวกัน อย่างงั้นหรือ” คาร์สเทนหัวเราะกับตรรกะของหญิงสาว “ผมไม่ได้บอกว่าผมจ่ายไม่ได้นะ แต่กฎระเบียบและความมีเหตุมีผลของประเทศนี้แปลกประหลาด พวกคุณแค่อยากฟันเงินนักท่องเที่ยว ยอมรับมาตรงๆก็ได้ ในเมื่อกล้าทำก็ไม่ต้องอาย เพราะถ้าอายจริงคงไม่ทำ จริงไหม”

                “ปากคอเราะร้ายนัก เงียบไปดีกว่า” ทิชาดาแว้ดใส่ หน้าแดงขึ้นมาเพราะคำเหน็บแนมเล่นๆของคาร์สเทนมันกระทบตัวเธออย่างประหลาด

                ทั้งสองเดินเข้าไปในทางเดินไม้ของสวนงู บรรยากาศภายในร่มรื่นด้วยต้นไม้ใหญ่ และซุ้มไม้เลื้อยที่ประดับตกแต่งบ่องูซีเมนต์หลายบ่อ ภายในแต่ละบ่อมีน้ำ พุ่มไม้เล็กๆ และโพรงหินสำหรับให้งูอาศัยอยู่ตามวิสัยของมัน นอกจากนี้ยังมีงูในตู้กระจกต่างๆ แปะคำบรรยายไว้ว่าเป็นพันธุ์อะไรและมีพิษหรือไม่มีพิษ

                คาร์สเทนพาทิชาดาขึ้นไปบนอัฒจันทร์ด้านข้าง เพื่อหาที่นั่งรอชมโชว์งู เหนือศีรษะมีหลังคาโค้งกันแสงอาทิตย์อย่างดี ประกอบกับลมโกรกผ่านแมกไม้เขียวขจี ทำให้ไม่ร้อนสักนิดแม้จะเป็นช่วงบ่ายที่แดดจัด

                มือใหญ่จับมือเธอไปกุมพลางๆขณะรอเวลาโชว์ จากนั้นก็เริ่มลูบตามเส้นฝ่ามือเธอเล่น ทิชาดาพยายามจะดึงมือกลับแต่คาร์สเทนก็ยื้อไว้

                “เดทนะครับคุณ อย่าทำรังเกียจรังงอน” คาร์สเทนเผยยิ้ม ทิชาดาปรายตามองด้วยสีหน้าเฉยเมย

                “ก็ใครอยากมาเดทกับคุณ”

                “อยากไม่อยาก ผมไม่สนใจหรอก ผมไปเปิดโปงกับทุกคนได้นี่ เนอะ” เขาถือไพ่เหนือกว่าบอก แต่กลับฟังดูไม่เหมือนข่มขู่สักนิด ด้วยเสียงนุ่มๆและรอยยิ้มชวนมองเหมือนมีความสุขเสียเต็มประดา ฟังยังไงก็เหมือนแกล้งเล่นพอสนุก “ถามจริง แค่มาเที่ยวเดทกับผู้ชายนี่เป็นเรื่องใหญ่ขนาดนั้นเลยหรือครับ คุณเป็นคุณหนูน้อยๆแสนดีในสายตาที่บ้าน ไม่สามารถคบใครเลยจนกว่าจะแต่งงานหรือว่าไง”

                ทิชาดานิ่งไปกับคำถามนั้นเล็กน้อย จริงสิ เธอเองก็ไม่เคยคิด มารดาเธอไม่มีทีท่าว่าจะชอบใจหากเธอคบกับผู้ชายคนไหนทั้งนั้น แปลว่าจริงๆแล้ว สักวันเธอจะถูกจับไปดูตัวกับลูกชายบ้านนายพลไหนสักบ้าน ที่คุณพรรณภัคหมายมั่นให้แต่งด้วยใช่หรือไม่เล่า นั่นคงเป็นความสัมพันธ์ฉันท์ชู้สาวประเภทเดียวในชีวิตเธอที่จะไม่มีปัญหากับคุณพรรณภัค

                เธอมีแฟนเองเป็นตัวเป็นตนไม่ได้ คุณพรรณภัคคงตบหน้าและด่าว่าร่านสวาท เท่าที่รู้จักมารดาตัวเองมาตลอดชีวิต ทิชาดาเชื่อจริงๆว่าจะเป็นอย่างนั้น เพียงแต่เธอไม่เคยนึกถึงความจริงข้อนี้เลย เนื่องจากแอบออกไปหาความสนุกตื่นเต้นจากผู้ชายเป็นปกติ ไม่ได้รู้สึกเดือดร้อนเหงาใจ อยากมีแฟนสักคนแบบสาวๆคนอื่นเพ้อฝัน

“ไม่รู้... ” หญิงสาวงึมงำ “แต่ไม่ใช่นอนกับผู้ชายแน่ๆแหละ แม่ได้ถลกหนังฉันแน่”

“แม่คุณไม่รู้จักคุณเลยสิท่า”

“หึ... ก็คงไม่ได้อยากรู้จักหรอก”

แล้วพ่อคุณล่ะครับ

ทิชาดาหัวเราะ “รายนั้นทิ้งแม่ฉันไปอยู่กับเมียน้อยนานแล้ว ไม่สนใจจะรู้จักฉันหรอกนะ”

เหล่าเจ้าหน้าที่ของสวนงูเดินมาด้านหน้าของอัฒจันทร์และเริ่มกล่าวทักทายนักท่องเที่ยวทุกคน จากนั้นก็บรรยายเกี่ยวกับงูที่พบมากในประเทศไทย สวนงูของสถานเสาวภามีภารกิจที่จะให้ความรู้ความเข้าใจอย่างลึกซึ้ง เจ้าหน้าที่จึงนำงูชนิดต่างๆมาให้ชม โดยเปรียบเทียบลักษณะของงูที่มีพิษและไม่มีพิษให้เห็นชัดเจน และบอกวิธีการปฐมพยาบาลเบื้องต้นเมื่อถูกงูกัด

คนส่วนใหญ่มองงูในแง่ลบตลอดนะครับทุกท่าน เพราะว่างูส่วนหนึ่งมีพิษอันตราย เราจึงมักจะป้องกันไว้ก่อนโดยชิงตีเขาตายเสียหมด แต่นั่นไม่ดีเลย ทำให้งูหลายพันธุ์ในประเทศไทยหายากขึ้นทุกที งูมีความสำคัญต่อระบบนิเวศและช่วยกินสัตว์กัดแทะต่างๆนะครับผม ปกติงูเขาก็มักจะกลัวคนอยู่แล้วด้วย เพราะเราไม่ใช่อาหารของเขา ถ้าไม่ไปทำร้ายหรือล้ำเข้าไปในอาณาเขตที่เขาวางไข่ ส่วนใหญ่เขาก็เป็นฝ่ายเลื้อยหนีเราอยู่แล้ว เพราะฉะนั้นรณรงค์กันให้ปฏิบัติกับงูอย่างถูกต้องดีกว่าตีอย่างเดียวนะครับทุกท่าน ปล่อยให้เขาได้อยู่ร่วมโลกกับเราตามที่ควรอยู่

ทิชาดาว่าจะไม่สนใจ แต่พอเห็นโชว์งูหลากหลายสายพันธุ์ บ้างแผ่พังพาน บ้างเล่นไล่ฉกกับเจ้าหน้าที่ หญิงสาวก็พบว่าตัวเองกำลังยกมือถือขึ้นมาถ่ายรูปด้วยเสียอย่างนั้น เธออัพโหลดรูปไปเก็บไว้ในแอคเคานท์ฝากไฟล์ทางอินเตอร์เน็ตโดยอัตโนมัติ จากนั้นก็ลบรูปทิ้งไปเพื่อไม่ให้เหลือหลักฐานปรากฏแก่มารดาว่าเธอไม่ได้มากินข้าวกับมาลินี

คาร์สเทนเหลือบมอง “ลบรูปทิ้งทำไม”

“เอ๊ ก็ถ้าแม่ฉันเห็นจะทำไงล่ะ” ทิชาดาทำเสียงรำคาญ เล็งถ่ายรูปงูแสงอาทิตย์ที่เกล็ดเลื่อมประกายสวยงามเป็นสีรุ้งแชะ “ทุกเย็นแม่ฉันจะมาเปิดเช็คทุกอย่าง ดังนั้นฉันไม่เก็บอะไรไว้ในมือถือทั้งนั้นแหละ”

ร่างสูงทำหน้าช็อคหน่อยๆ “แม่คุณเช็คมือถือทุกเย็นหรือครับ”

“อื้อ กระเป๋าฉันด้วย ฉันถึงไม่อยากมาไง” หญิงสาวก้มหน้ากดอัพโหลดรูปขณะรองูตัวต่อไปมาโชว์ “บางทีฉันก็เข้าใจนะว่าทำไมพ่อฉันถึงไปกับเมียน้อย ถ้าฉันมีเมียแบบแม่ก็คงไม่เอาด้วยเหมือนกัน... สักวันถ้าฉันหาทางซื้อบ้านที่อื่นไกลๆได้ก็จะไม่อยู่แล้วล่ะบ้านนี้ เปลี่ยนชื่อเปลี่ยนนามสกุลไปเลยคงดี ฉันเซ็งจะแย่แล้ว มีใครถามฉันสักคำไหมว่าอยากอบขนมรึเปล่า”

“พูดอะไรอย่างนั้น ทิชาดา” คาร์สเทนกระซิบแผ่วเบา แทบจะกลืนหายไปกับเสียงฝูงชนบนอัฒจันทร์ที่ปรบมือให้เจ้าหน้าที่สวนงู “แต่ผมเข้าใจ เพราะว่าฟังแบบนี้ แม่ของคุณก็ไม่ค่อยปกติเลย...”

ฮ่ะๆ ไม่แน่ อาจจะปกติสำหรับคนเป็นเจ้าของกิจการก็ได้นะ จะทำยังไงก็ได้ให้ลูกเป็นทายาทสืบทอด พยายามให้ฉันนั่งเป็นอีเพิ้งหน้าเตาอบให้มากที่สุดเมื่อเริ่มบ่นระบายเสียแล้ว ทิชาดาก็ขี้เกียจจะหยุดตัวเอง ไหนๆคาร์สเทนก็รู้อยู่แล้วว่าเธอมันไม่มีอะไรดีเด่ เป็นแค่มิจฉาชีพมือสมัครเล่นที่ชอบหลอกคนไปเรื่อย “คุณเชื่อไหม แม่ฉันย้ำนักย้ำหนาว่าห้ามเรียนต่อ ห้ามไปไหนทั้งนั้น แค่ป.ตรีจิตวิทยาก็เปลืองไปเท่าไรแล้ว แต่พอรู้ว่าเพื่อนฉันจะได้ไปออสเตรียล่ะก็อยากให้ไปทันทีเลย เพราะว่าการเรียนทำขนมที่ออสเตรียโด่งดัง ทีอย่างงี้จะสนับสนุน ไม่เปลือง ในหัวแม่คิดถึงแต่ร้านเท่านั้นจริงๆ ตลกดีไหมล่ะ”

เพื่อนคุณจะได้ไปออสเตรีย?ชายหนุ่มทวนคำอย่างสนใจ แต่สายตามองงูจงอางที่เจ้าหน้าที่นำมาปล่อยโชว์บนพื้นด้านหน้า มันชูคอขึ้นอย่างสง่างามและระแวดระวัง หญิงสาวยักไหล่

“คุณไม่รู้จักหรอกน่ะ”

การแสดงงูจบลงด้วยการให้นักท่องเที่ยวที่ต้องการสัมผัสงูอย่างใกล้ชิดได้อุ้มงูเหลือมพาดคอ ทิชาดารู้สึกขนลุกขนพองหน่อยๆ ถึงเธอไม่รังเกียจ แต่ไม่เห็นว่าทำไมจะอยากจับเพื่อนร่วมโลกชนิดนี้ กระนั้นคาร์สเทนดูจะกระตือรือร้นอย่างยิ่ง เจ้าหน้าที่สวนงูนำงูเหลือมแสนเชื่องมาพาดรอบคอพวกเขาทั้งคู่ไว้ด้วยกัน เพราะเข้าใจว่าเป็นคู่รัก และช่วยถ่ายรูปให้

คาร์สเทนก้มลงมากระซิบข้างหูเธอ ขณะที่ทั้งคู่อยู่ในอ้อมกอดหนักๆของเจ้างูเหลือม

 

“ถ้าคุณเบื่อบ้าน อยากหนี... ไปออสเตรียกับผมไหมล่ะครับ” เขาชวนง่ายๆอย่างกับชวนกินข้าวอย่างไรอย่างนั้น ทิชาดาสะดุ้งเล็กน้อย เพราะหางเจ้างูตวัดมาพันรอบข้อมืออย่างรักใคร่ “ไปเรียนต่อหรือทำอะไรก็ได้ แต่คุณต้องนอนบ้านผม บนเตียงผมนะ ผมถึงจะซัพพอร์ตคุณ”

 




ตอนก่อนหน้า

กลับไปหน้าหลักของบทความ

ตอนถัดไป


โหวต : 1 คะแนน    2 คะแนน    3 คะแนน    4 คะแนน    5 คะแนน   
ล๊อคอินเพื่อแสดงความคิดเห็น แสดงความคิดเเห็นแบบไม่ล๊อคอิน
ID :      
Password :      
     
เนื่องจากขณะนี้ทางเว็บไซต์ได้พบกับผู้ไม่ประสงค์ดี เข้ามาทำการก่อกวน
ทางเว็บไซต์จึงจำเป็นจะต้องสงวนสิทธิ์สำหรับสมาชิกเท่านั้นที่จะสามารถแสดงความคิดเห็นได้

กติกาในการใช้เว็บ
นิยายหรือบทความที่ปรากฏในเว็บไซต์ www.lightoflovenovel.com เป็นข้อความที่ถูกโพสต์ขึ้นบนหน้าเว็บไซต์โดยบุคคลทั่วไป ซึ่งเว็บไซต์ www.lightoflovenovel.com ไม่ได้มีส่วนรู้เห็นใดๆ กับการกระทำนั้นๆ หากท่านพบเห็นข้อความหรือรูปภาพที่ไม่เหมาะสมปรากฏอยู่ในเว็บไซต์ สามารถอีเมล์มาแจ้งได้ที่ [email protected] เพื่อทีมงานจะได้ดำเนินการต่อไป

ความคิดเห็นจากผู้อ่าน


กรุณาแสดงความคิดเห็น
เพื่อเป็นกำลังใจให้นักเขียน



หน้าแรก      สินค้า      อ่านนิยาย      กิจกรรม/ข่าวสาร      เว็บบอร์ด      ติดต่อเรา
Copyright © 2017. All right reserved.

Design by Seomodern