รังรักออสเตรีย-ลักพาตัว










EP 11 คนปากดี ขี้หึง เอาแต่ใจ 40% ก่อน NC++ ( พระจันทร์สองใจ NC 20++ ) ( อัญจรี ) [ 2017-11-20 ]
ล่ารัก หนึ่ง 2 ( [ชุด Men Of Lions] ล่ารักรัฐภัทร (Ebook + ทำมือ) ) ( ลานีญา ) [ 2017-11-19 ]
ล่ารัก หนึ่ง 1 ( [ชุด Men Of Lions] ล่ารักรัฐภัทร (Ebook + ทำมือ) ) ( ลานีญา ) [ 2017-11-19 ]
ตามรัก หนึ่ง 2 ( [ชุด Men Of Lions] ตามรักรัฐภาค (Ebook + ทำมือ) ) ( ลานีญา ) [ 2017-11-19 ]
ตามรัก หนึ่ง 1 ( [ชุด Men Of Lions] ตามรักรัฐภาค (Ebook + ทำมือ) ) ( ลานีญา ) [ 2017-11-19 ]
พบรัก หนึ่ง 2 ( [ชุด Men Of Lions] พบรักรัฐภาม (Ebook + ทำมือ) ) ( ลานีญา ) [ 2017-11-19 ]
คนอุ้มรัก หนึ่ง 2 ( [ชุด Men Of Lions] อุ้มรักรัฐภพ (Ebook + ทำมือ) ) ( ลานีญา ) [ 2017-11-19 ]
ขอรักครั้งที่ สิบ 1 ( [ชุด Men Of Lions] ขอรักรัฐภูมิ (Ebook + ทำมือ) ) ( ลานีญา ) [ 2017-11-19 ]
บทที่ 5 ( เสน่หามายาไฟ (18+) ) ( พิริตา ) [ 2017-11-19 ]
ตอนที่ 2 หัวใจที่บอบช้ำ[02] ( พ่ายรักตรวนราคี ) ( R-mustang ) [ 2017-11-18 ]


วันนี้ 547
เมื่อวานนี้ 1,040
เดือนนี้ 19,485
เดือนที่แล้ว 32,631
ปีนี้ 327,163
ปีที่แล้ว 1,316,526
รวมทั้งหมด 7,629,253

แนะนำหน้านี้ให้เพื่อน

URL สำหรับอ่านหน้านี้

Code สำหรับนำไปแปะ

ส่งหน้านี้ให้เพื่อน
ชื่อผู้ส่ง

E-Mail


Share on Facebook
รังรักออสเตรีย : ลักพาตัว
ผู้แต่ง : ณ ชะอำ
ลงเมื่อ : 2017-05-04 [ 00:12:41 ]
อ่านทั้งหมด : 179
คอมเมนท์ทั้งหมด : 0
คะแนนโหวตทั้งหมด : 0

 

rn

rn

rn

                ก่อนหน้านั้นเพียงไม่นาน ทิชาดาและคณะทำงานจากหอศิลป์กรุงเทพฯลงจากรถบัสที่แถวหน้าโรงแรม ก่อนจะแยกย้ายกันไปพักผ่อนตามอัธยาศัย คุณหญิงคุยกับทิชาดามาตลอดทางที่หญิงสาวช่วยจูงมือเดิน

rn

rn

rn

                “เดี๋ยวออกไปดูของกันสักหน่อยดีไหม หนูทิชาดา ใกล้ๆนี้มีห้างร้านที่เขาขายกระเป๋า เสื้อผ้า เครื่องสำอาง ดูแล้วน่าเดินจริง”

rn

rn

rn

                คุณหญิงหมายถึงพวกร้านรวงของสวยงามต่างๆตรงสุดมุมถนนแคร์นท์เนอร์ ท่านอยากซื้อของฝากคนรู้จักที่ไทยหลายคน แต่ก็ไม่กล้าออกไปเดินจับจ่ายคนเดียว ประกอบกับท่านไม่รู้ภาษาเยอรมันด้วย

rn

rn

rn

                ทิชาดาผู้ชื่นชอบการช้อปปิ้งอยู่แล้วเป็นทุนเดิม แถมยังเพิ่งรับทรัพย์มาเหนาะๆตั้งสองแสนสี่หมื่นกว่า ก็ตอบตกลงทันที

rn

rn

rn

                “ไปสิคะ เดี๋ยวขอหนูขึ้นไปเก็บของและเข้าห้องน้ำแป๊บหนึ่งค่ะ”

rn

rn

rn

                ทิชาดาขึ้นบนห้องพักไปล้างหน้าล้างตา เติมลิปสติกเล็กน้อย เธอผิวปากอารมณ์ดีขณะเปิดซิปช่องเล็กๆในกระเป๋าเดินทาง แล้วดึงปึกธนบัตรยูโรที่มัดหนังสติ๊กม้วนกลมไว้ออกมา

rn

rn

rn

                หญิงสาวรู้ดีว่าหากต้องการเก็บเงินจำนวนนี้ไว้ เธอต้องวางแผนอย่างรัดกุม คุณพรรณภัคเป็นคนจุกจิกและระมัดระวังตรวจสอบทุกเรื่อง โดยเฉพาะการใช้จ่ายของบุตรสาว นั่นเป็นเหตุผลที่ทิชาดาออกไปต้มตุ๋นคนได้เงินมาเท่าไรก็ต้องรีบละลายให้หมดก่อนกลับถึงบ้าน เธอเคยพยายามแอบเปิดบัญชีลับ แต่ก็โดนมารดาค้นเจอสมุดบัญชีในลิ้นชักเสื้อชั้นในของตู้เสื้อผ้าจนได้ เป็นเรื่องใหญ่ไปหลายวัน เพราะนางคิดว่าบุตรสาวกำลังแอบมีลับลมคมในจะยักยอกเอาเงินกำไรของร้านเบเกอรี่ ทิชาดายังจำความเจ็บที่โดนจิกผมด่าได้ดี

rn

rn

rn

                รอบนี้ เธอจะยืมมือธนาคารยุโรป ให้โอนเงินจำนวนนี้ข้ามประเทศเข้าบัญชีของเธอซึ่งมารดาถือไว้เป็นงวดๆ แล้วขอให้มาลินีบอกกับคุณพรรณภัคว่าเป็นเงินตอบแทนที่ช่วยงานหอศิลป์ มาลินีรู้อยู่แล้วว่าทิชาดาไม่กล้าบอกเรื่องไปเที่ยวคาสิโนกับมารดา ดังนั้นต้องช่วยเธอโกหกเรื่องนี้แน่

rn

rn

rn

                แต่ก่อนอื่น เธอจะขอช้อปปิ้งให้จุใจ แล้วส่งพัสดุของทุกอย่างลงทะเบียนด่วนกลับไปยังคอนโดมาลินี

rn

rn

rn

                เมสเสจบอกยัยมิ้งค์หน่อยดีไหมนะ...” ทิชาดายกมือถือขึ้นมา จากนั้นก็ยิ้มซุกซน “ไม่กวนดีกว่า คงกำลังจู๋จี๋กับคุณฟลอเรียน

rn

rn

rn

                ร่างเพรียวตัดสินใจส่งข้อความไปหาคาร์สเทนแทนว่าเธอจะไปช้อปปิ้ง พร้อมกับอวดสีเล็บที่ไปทำมา อีกไม่กี่วันชายหนุ่มก็จะบินมาแล้ว แปลกดีที่เธอคิดถึงเขาขึ้นมาเป็นระยะๆยามอยู่คนเดียว เธอคิดว่าเขาน่ารำคาญและไม่มีความหมายอะไรสลักสำคัญ แต่เอาเข้าจริง หมอนี่แวบมาหลอกหลอนในหัวอยู่เรื่อย อย่างกับเกมตีตุ่นแวคอะโมล ในสมองเธอประมวลเหตุการณ์ในชีวิตประจำวันตามปกติเหมือนกับพื้นหญ้าราบเรียบ แล้วจู่ๆ ก็พลันมีตัวตุ่นผมน้ำตาลที่ชื่อคาร์สเทนโผล่หัวขึ้นมา ยิ้มแฉ่งจากหลุมนั้นทีหลุมนี้ที และทิชาดาก็ต้องคอยถือค้อนปอนด์ ไล่ทุบเจ้าตุ่นบ้าๆนั่นกลับลงไปใต้พื้นหญ้าทั้งวัน

rn

rn

rn

                นั่นยังไม่ค่อยเท่าไร แต่เวลาเจ้าตุ่นลามกมันมาเข้าฝันเธอ แล้วอ้อนวอนขอแก้ผ้าเธอเนี่ยสิ... ทิชาดากัดฟันกรอดที่ตัวเองหลงติดใจลีลารักชายหนุ่ม ปนกับหงุดหงิดที่เขายังเริงร่าท้าลมร้อนอยู่ที่ไทย คงไปกับสาวๆสนุกล่ะสิท่า... คอยดูนะ เจอหน้ากันเธอจะลากไปปล้ำเสียให้เข็ดโทษฐานที่กวนใจนัก!

rn

rn

rn

                ถ้าไปลองเสื้อผ้า ถ่ายมาให้ผมดูด้วยนะ จะช่วยเลือกชายหนุ่มพิมพ์ตอบกลับมาแทบจะทันที ทิชาดาขำ

rn

rn

rn

                ถ่ายตอนถอดใช่ไหมเจ้าหล่อนส่งอีโมติคอนขยิบตายั่วเย้า คาร์สเทนส่งสติ๊กเกอร์รูปหน้าหัวเราะตาเป็นประกายตอบกลับมา

rn

rn

rn

                ‘อยากส่งมาก็ไม่ปฏิเสธหรอกครับ

rn

rn

rn

                ที่แผงหนังสือเล็กๆฝั่งตรงข้ามกับหน้าโรงแรมซาเคอร์วีน ชายผิวสีมะกอกคาบบุหรี่อยู่ที่มุมปากขณะจับตามองประตู มือหยิบเอาตัวอย่างนิตยสารจากแผงขึ้นมาพลิกเล่นอย่างไม่ใส่ใจ ขายืนตรงรอคอยราวกับนายทหาร แผลเป็นหยักๆที่โหนกแก้มเริ่มผิวตึงๆและแห้งแตกด้วยลมหนาว ชายหนุ่มไม่ยี่หระต่อมัน หรือกับเกล็ดหิมะบางเบาที่มาเกาะไหล่ เขาสวมเพียงเสื้อสูทดำกับถุงมือหนัง แต่ร่างกายเขาไม่สั่นเทา ไม่หิว ไม่รู้จักความปวดเมื่อย

rn

rn

rn

                นายของเขาสั่งการมา แค่งานเล็กๆที่เขาทำคนเดียวก็สำเร็จ เพียงแค่ต้องสะกดรอยตามและรออย่างอดทน...

rn

rn

rn

                เวลาผ่านไปหลังจากกลุ่มคนเอเชียหัวหงอกหัวดำเข้าโรงแรม หญิงสาวที่เป็นเป้าหมายของเขาก็ก้าวออกมาพร้อมกับหญิงแก่อีกคน จูงลากเท้ากันไปอย่างสบายใจ เขาเขม้นมอง นิ้วยาวในถุงมือหนังคีบบุหรี่ออกจากปาก แล้วโยนทิ้งลงในร่องของรางรถรางบนถนน

rn

rn

rn

                เขาสาวเท้าข้ามถนนไป เดินตามหลังทั้งคู่ห่างๆ ไม่มีอะไรต้องรีบร้อน... นานเกือบครึ่งชั่วโมงกว่าทั้งสองจะเดินไปถึงหัวมุมถนน และเข้าไปในห้าง ชายผิวมะกอกแสยะยิ้มออกมา ที่ชุมนุมชนก็ไม่เลว เหมาะจะแฝงกายเข้าไปใกล้ได้โดยหญิงสาวไม่สังเกต และเหมาะจะทำให้อีกฝ่ายนึกว่าพลัดหลงกัน ไม่มีการกรีดร้องเรียกตำรวจทันทีอย่างในตรอกมืดๆ

rn

rn

rn

                ทิชาดากับคุณหญิงแวะร้านเครื่องประดับชวารอฟสกี้ก่อนอื่น เพราะเป็นสินค้าแผนกสตรีที่ขึ้นชื่อลือชาที่สุดของออสเตรีย คุณหญิงสนใจพวกตุ๊กตาแก้วคริสตัลประดับบ้าน ส่วนทิชาดานั้นลองพวกสร้อยข้อมือไปมา ด้วยความที่มีเงินฟ่อนอยู่ติดตัวพร้อมโปรยอยู่แล้ว ไม่กี่นาทีหญิงสาวที่กำลังรู้สึกสวยและรวยมากก็เลือกซื้อกำไลพิงค์โกลด์ฝังคริสตัลขาวใสเหมือนน้ำเพชร ตามมาด้วยสร้อยคอที่มีจี้คริสตัลหัวใจสีน้ำเงิน แบบเดียวกับจี้ หัวใจมหาสมุทร ของโรส นางเอกหนังเรื่องไททานิค

rn

rn

rn

                ความรู้สึกที่ได้กรีดแบงค์ยูโรสีม่วงและส้มจ่ายให้พนักงานช่างวิเศษสุด ทิชาดายิ้มกว้างขณะสวมกำไลทันที การได้เป็นเจ้าของเครื่องประดับงามๆให้ความรู้สึกอิ่มเอิบพองโตในอกยิ่งนัก ส่วนจี้เธอใส่กล่องไว้ในถุงช้อปปิ้ง แล้วก็ช่วยคุณหญิงหอบหิ้วถุงบรรจุกล่องตุ๊กตาคริสตัลเจียระไนที่จะเป็นของฝากพะรุงพะรังออกจากร้าน

rn

rn

rn

                ชายผิวมะกอกตามทั้งสองเข้าไปในร้านเสื้อผ้าขนาดราวครึ่งฟลอร์ของแบรนด์เชลล่า คานน์ ดวงตาดุดันมองลอดราวเดรสหลากสี มีลูกค้าสาวๆอีกหลายคนมุ่งมั่นกับการเลือกซื้อพัสตราภรณ์แถวนั้นและคุยกันเสื้อดังวุ่นวาย ทุกคนดูจะมองข้ามการมีอยู่ของร่างสันทัดในสูทดำที่ยืนนิ่งไปเสียถนัดใจ ในป่าดงดิบแห่งแพรพรรณ เขาเปรียบประดุจเสือตัวหนึ่งจดจ้องลูกกวางผู้ว่องไว ทว่าไร้เขี้ยวเล็บและไม่รู้ตัวว่ากำลังถูกสะกดรอย

rn

rn

rn

                “โอ้ ตัวนี้ใช่เลย!

rn

rn

rn

                ทิชาดาร้องออกมาอย่างตื่นเต้น ขณะดึงไม้แขวนเสื้อที่ร้อยลูกปัดมุกออกมาจากราวแน่นเอี๊ยด เดรสสั้นสีดำคอวีแขนกุดสุดเซ็กซี่แขวนอยู่กับไม้นั้น มีเย็บต่อผ้าคลุมชีฟองดำบางยาวออกไปด้านหลัง ดูละม้ายคล้ายคลึงกับผ้าคลุมเคปของพวกซุปเปอร์ฮีโร่ ทิชาดาตาเป็นประกายเมื่อลองลูบเนื้อผ้าชั้นดีที่เห็นลายเลื่อมบางๆยามต้องแสงไฟ

rn

rn

rn

                “เดี๋ยวหนูขอตัวไปห้องลองเสื้อนะคะ อ๊ะ...เอานี่ไปด้วยดีกว่า” พูดพลางรวบเอากระโปรงพลีทเมทัลลิกบนราวข้างๆไปด้วยสองสี เธอไม่ได้กะจะซื้อจริงๆหรอก แต่พวกมันสวยน่ารักดี ไหนๆจะไปห้องลองเสื้อแล้วก็อยากสวมเล่นดู

rn

rn

rn

                “จ้ะ” คุณหญิงพยักหน้ารับอย่างผ่านๆ เพราะท่านก็กำลังใช้สมาธิเล็งดูเสื้อแขนยาวขนฟูพองให้คนรู้จัก

rn

rn

rn

                ทิชาดาเดินหลบหลีกลูกค้าสาวๆคนอื่นไปยังห้องลองเสื้อที่อยู่มุมร้าน ร้านนี้ออกแบบห้องลองเป็นเวิ้งกว้างเข้าไป ประดับด้วยลูกปัดมุกห้อยย้อยจากเพดานทางเข้า พนักงานหน้าตาจิ้มลิ้มคนหนึ่งนั่งประจำอยู่ที่เคานเตอร์ด้านหน้า ส่วนลึกเข้าไปด้านในเป็นห้องลองเสื้อผ้าที่เรียงต่อกันเป็นแถวสองฟากเหมือนห้องน้ำ

rn

rn

rn

                มือสีน้ำผึ้งวางตะกร้าช้อปปิ้งบนเคาน์เตอร์ และรอพนักงานตรวจนับสินค้า ความรู้สึกบางอย่างกลับแล่นวาบขึ้นมาทำให้ขนอ่อนที่ท้ายทอยของทิชาดาลุกชัน

rn

rn

rn

                สาวน้อยหันขวับไปมองด้านหลัง แต่เธอไม่เห็นอะไรผิดปกติเลย มีแต่ราวเสื้อผ้าหลากสีสันและเสียงเพลงชวนฟัง

rn

rn

rn

                “นี่ค่ะ สามตัวนะคะคุณผู้หญิง”

rn

rn

rn

                พนักงานหน้าจิ้มลิ้มเอ่ยด้วยเสียงแหลมเล็ก มองตามลูกค้าสาวผิวสีน้ำผึ้งสุดสวยไปยังห้องลองเสื้อผ้าด้วยความสนใจ นานๆทีจะมีลูกค้าเอเชียมาใช้บริการที่ร้าน เธอเท้าคางมองเรือนผมสีดำยาวแปลกตานั้นจนมันเลี้ยวหายไปหลังประตูห้อง

rn

rn

rn

                เงาสูงๆของใครคนหนึ่งทอดยาวจางๆมาบนกำแพงจากด้านหลัง พนักงานสาวรีบหันหน้ากลับมาจะต้อนรับ

rn

rn

rn

                “สวัส...!!

rn

rn

rn

                ร่างเล็กล้มพับลงไปทันทีที่สันฝ่ามือแข็งๆทุบเข้าที่ท้ายทอย จุดรวมเส้นประสาทบริเวณนั้นทำให้ชาดิกไปทั้งตัวและโลกดับวูบ ชายผิวมะกอกรีบคว้าตัวพนักงานสาวเอาไว้ก่อนจะล้มหัวฟาดพื้น จากนั้นจึงค่อยๆจัดร่างที่หมดสติให้นั่งพิงหลบอยู่ใต้เคาน์เตอร์

rn

rn

rn

                แขนขาเธอกางออกอย่างสิ้นสมประดี แก้วตาดุดันมองลอดกระโปรงแคบขึ้นไป เห็นแพนตี้สีชมพูขาวน่าเอ็นดู มือใหญ่ลูบขึ้นไปตามแนวถุงน่องบางและบีบเนื้อโคนขาอ่อนของพนักงานสาว แผลเป็นบนโหนกแก้มของชายหนุ่มกระตุก เสียดาย...เขามีเวลาไม่มากพอจะสนุกกับเธอ ร่างสูงลุกขึ้นและเดินอย่างเงียบเชียบไปยังห้องลองเสื้อผ้าที่เรียงเป็นแถว ด้านล่างของประตูมีช่องกว้างที่มองลอดเข้าไปเห็นข้อเท้าของสุภาพสตรีทั้งหลายได้

rn

rn

rn

                ทิชาดาหมุนตัวอยู่หน้ากระจก เดรสดำเมื่ออยู่บนตัวเธอแล้วกลับไม่สวยเลิศอย่างที่คิด ร่างเพรียวถอนหายใจเฮือกและถอดเดรสออก จากนั้นจึงหยิบกระโปรงพลีทสีเงินมาลองสวม โดยที่ท่อนบนยังอยู่ในยกทรงอย่างเดียว ทรงบานน้อยๆของตัวกระโปรงเสริมให้หญิงสาวดูมีสะโพกและบั้นท้ายสมบูรณ์ขึ้น ทิชาดายิ้มน้อยยิ้มใหญ่

rn

rn

rn

                ไอ้ที่นึกว่าจะดี พอลองจริงๆกลับไม่ดี ส่วนไอ้ที่บังเอิญหยิบติดมือมาส่งๆ กลับดีสำหรับเธอซะอย่างนั้น... ชีวิตมันก็อย่างนี้ล่ะนะ

rn

rn

rn

                หญิงสาวหันซ้ายหันขวา หามุมสวยๆ แล้วก็แอบถ่ายรูปในกระจกส่งไปให้คาร์สเทน เสียแต่ว่าชายหนุ่มไม่ได้ออนไลน์อยู่ในเวลานั้น ก็เลยไม่มีคำวิจารณพิมพ์ตอบกลับมา

rn

rn

rn

                “หืม?

rn

rn

rn

                จู่ๆ ที่ช่องด้านล่างของประตูก็มีกระดาษแผ่นเล็กๆแผ่นหนึ่งถูกส่งเข้ามา ทิชาดาสะดุ้งใจ รีบถอยกรูดไปด้านในของห้องตามสัญชาตญาณ จากนั้นจึงค่อยก้มลงมอง เส้นปากกาลูกลื่นเขียนเป็นภาษาอังกฤษอยู่บนกระดาษ

rn

rn

rn

                เงียบๆแล้วเปิดประตู ถ้าไม่อยากให้อีแก่ที่มากับเธอต้องตาย

rn

rn

rn

                ทิชาดาใจเต้นรัว ไม่คิดเลยว่าจะเจอเรื่องแบบนี้เกิดขึ้น อะไรกัน มีคนจะฆ่าคุณหญิงงั้นหรือ! คุณหญิงเนี่ยนะจะมีศัตรูในยุโรป!?

rn

rn

rn

                แต่เดี๋ยวก่อน ตั้งสติ... มันต้องการอะไรกันแน่ ถ้ามีคนต้องการทำร้ายคุณหญิง ตอนนี้ท่านก็ช้อปปิ้งอยู่คนเดียวด้านนอกและอาจจะอยู่ในเงื้อมมือคนร้ายไปแล้ว แต่จะเอามาขู่เธอทำไม ให้เธอเปิดประตูไปเพื่ออะไรกัน

rn

rn

rn

                เว้นเสียแต่ว่า มันต้องการเธอต่างหาก

rn

rn

rn

                ทิชาดาคิดว่าควรจะกรีดร้องเพื่อให้ผู้คนแตกตื่นและเข้ามาช่วย แต่ในใจก็กลัวว่าคนร้ายอาจจะพูดจริงทำจริง ฆ่าคุณหญิงเสียก็ได้ง่ายๆ แบบนั้นเธอจะทำอย่างไรดี เธออาจจะไม่ใช่นางฟ้าจิตใจงดงามมาจากไหน แต่ถ้าคุณหญิงต้องตายทันทีเพราะเธอเลือกที่จะกรี๊ด มันจะไม่เท่ากับเธอมีส่วนร่วมสั่งลั่นไกปืนด้วยหรอกหรือ แต่เธอต้องเสียสละตัวเอง เปิดประตูให้คนร้ายเข้ามาทำอะไรเธอก็ไม่รู้เนี่ยนะ

rn

rn

rn

                กระดาษอีกแผ่นหนึ่งถูกไถส่งเข้ามา เลือกมา เธอ หรือ อีแก่นั่น

rn

rn

rn

 

rn

rn

rn

                ทิชาดาเม้มปาก จากนั้นก็เอื้อมมือไปหมุนปลดล็อกลูกบิด เธอไม่เคยรู้เลย... ว่าที่จริงเธอเป็นคนดีกว่าที่ตัวเองคิด




ตอนก่อนหน้า

กลับไปหน้าหลักของบทความ

ตอนถัดไป


โหวต : 1 คะแนน    2 คะแนน    3 คะแนน    4 คะแนน    5 คะแนน   
ล๊อคอินเพื่อแสดงความคิดเห็น แสดงความคิดเเห็นแบบไม่ล๊อคอิน
ID :      
Password :      
     
เนื่องจากขณะนี้ทางเว็บไซต์ได้พบกับผู้ไม่ประสงค์ดี เข้ามาทำการก่อกวน
ทางเว็บไซต์จึงจำเป็นจะต้องสงวนสิทธิ์สำหรับสมาชิกเท่านั้นที่จะสามารถแสดงความคิดเห็นได้

กติกาในการใช้เว็บ
นิยายหรือบทความที่ปรากฏในเว็บไซต์ www.lightoflovenovel.com เป็นข้อความที่ถูกโพสต์ขึ้นบนหน้าเว็บไซต์โดยบุคคลทั่วไป ซึ่งเว็บไซต์ www.lightoflovenovel.com ไม่ได้มีส่วนรู้เห็นใดๆ กับการกระทำนั้นๆ หากท่านพบเห็นข้อความหรือรูปภาพที่ไม่เหมาะสมปรากฏอยู่ในเว็บไซต์ สามารถอีเมล์มาแจ้งได้ที่ [email protected] เพื่อทีมงานจะได้ดำเนินการต่อไป

ความคิดเห็นจากผู้อ่าน


กรุณาแสดงความคิดเห็น
เพื่อเป็นกำลังใจให้นักเขียน



หน้าแรก      สินค้า      อ่านนิยาย      กิจกรรม/ข่าวสาร      เว็บบอร์ด      ติดต่อเรา
Copyright © 2017. All right reserved.

Design by Seomodern