รังรักออสเตรีย-รังโจร 18+










EP 11 คนปากดี ขี้หึง เอาแต่ใจ 40% ก่อน NC++ ( พระจันทร์สองใจ NC 20++ ) ( อัญจรี ) [ 2017-11-20 ]
ล่ารัก หนึ่ง 2 ( [ชุด Men Of Lions] ล่ารักรัฐภัทร (Ebook + ทำมือ) ) ( ลานีญา ) [ 2017-11-19 ]
ล่ารัก หนึ่ง 1 ( [ชุด Men Of Lions] ล่ารักรัฐภัทร (Ebook + ทำมือ) ) ( ลานีญา ) [ 2017-11-19 ]
ตามรัก หนึ่ง 2 ( [ชุด Men Of Lions] ตามรักรัฐภาค (Ebook + ทำมือ) ) ( ลานีญา ) [ 2017-11-19 ]
ตามรัก หนึ่ง 1 ( [ชุด Men Of Lions] ตามรักรัฐภาค (Ebook + ทำมือ) ) ( ลานีญา ) [ 2017-11-19 ]
พบรัก หนึ่ง 2 ( [ชุด Men Of Lions] พบรักรัฐภาม (Ebook + ทำมือ) ) ( ลานีญา ) [ 2017-11-19 ]
คนอุ้มรัก หนึ่ง 2 ( [ชุด Men Of Lions] อุ้มรักรัฐภพ (Ebook + ทำมือ) ) ( ลานีญา ) [ 2017-11-19 ]
ขอรักครั้งที่ สิบ 1 ( [ชุด Men Of Lions] ขอรักรัฐภูมิ (Ebook + ทำมือ) ) ( ลานีญา ) [ 2017-11-19 ]
บทที่ 5 ( เสน่หามายาไฟ (18+) ) ( พิริตา ) [ 2017-11-19 ]
ตอนที่ 2 หัวใจที่บอบช้ำ[02] ( พ่ายรักตรวนราคี ) ( R-mustang ) [ 2017-11-18 ]


วันนี้ 547
เมื่อวานนี้ 1,040
เดือนนี้ 19,485
เดือนที่แล้ว 32,631
ปีนี้ 327,163
ปีที่แล้ว 1,316,526
รวมทั้งหมด 7,629,253

แนะนำหน้านี้ให้เพื่อน

URL สำหรับอ่านหน้านี้

Code สำหรับนำไปแปะ

ส่งหน้านี้ให้เพื่อน
ชื่อผู้ส่ง

E-Mail


Share on Facebook
รังรักออสเตรีย : รังโจร 18+
ผู้แต่ง : ณ ชะอำ
ลงเมื่อ : 2017-05-05 [ 07:00:16 ]
อ่านทั้งหมด : 526
คอมเมนท์ทั้งหมด : 0
คะแนนโหวตทั้งหมด :

 

rn

 

rn
rn
 
rn
rn

                ชายผิวสีมะกอกแบกถุงกระสอบใบใหญ่พาดไว้กับไหล่ ขณะเดินออกจากใต้อาคารจอดรถมืดๆที่เย็นยะเยือกในยามค่ำคืน บนถนนเลียบคลองโดเนาใกล้กับบริเวณสถานีรถไฟเก่าของไฮลิเกนชตัดต์ บรรยากาศเงียบเชียบจนเปลี่ยว ไม่มีแสงสีฟู่ฟ่าเหมือนอย่างในเขตโอลด์ทาวน์ กำแพงอิฐยาวริมถนนเต็มไปด้วยสีสเปรย์ที่กลุ่มวัยรุ่นสตรีทบอยชอบมาทำไว้เป็นภาพกราฟฟิติ พ่นบอมบ์ทับกันไปมาเรื่อยๆจนดูสับสน

rn

                ชายหนุ่มใช้มือข้างเดียวล้วงกระเป๋า หยิบซองบุหรี่ขึ้นมา แล้วใช้ปากคาบออกมามวนหนึ่ง จากนั้นก็เก็บซองและหยิบไฟแช็กออกมาแทน เสียงจุดไฟฟู่ตามด้วยไอควันที่สูดเข้าปอดนำพาความอบอุ่นให้ร่างกาย เขากระชับกระสอบบนบ่า พลางเดินดุ่มๆไปทางตึกสำนักงานเก่าของสถานีรถไฟ

rn

                ด้านใน สภาพที่เห็นดูต่างจากความเก่าโทรมภายนอกอย่างสิ้นเชิง ผนังกรุวอลเปเปอร์และพื้นปูพรมอย่างดี มีบาร์เครื่องดื่มและโซฟารูปตัว U ขนาดใหญ่สะดวกสบาย พร้อมฮีตเตอร์อบอุ่น

rn

                ไฮนส์นั่งเขย่าขารออยู่อย่างอึดอัดเล็กน้อย ตรงกลางโซฟาและที่บาร์ตอนนี้มีสมาชิกกลุ่มมาเฟียหลายคนจากอัลเบเนียจิบเหล้าและคุยกันอยู่ ที่นั่งใกล้เขามากที่สุดคือ รามิซ แขกประจำของเซอร์เคิลบาร์ที่คาสิโนซึ่งไฮนส์เคยคุยด้วยหนสองหนก่อนหน้านี้ ผู้ซึ่งพนักงานคาสิโนไปติดต่อมาให้ และรับประกันว่าเขาสามารถช่วยให้ไฮนส์แก้เผ็ดแม่สาวเอเชียตัวร้ายได้อย่างสะใจ

rn

                รามิซวางแก้วเหล้าลงกับโต๊ะ ผมดำหยักศกกับผิวสีเข้มทำให้ส่วนลูกตาและฟันของชายหนุ่มดูขาวเด่นลอยออกมา “ไม่ต้องลุกลนหรอกครับ หมายเลขศูนย์กำลังพาเธอมาให้กับคุณ ห้านาทีก่อนเขาโทรมาบอกว่าอยู่บนถนนเลียบคลองแล้ว”

rn

                “หมายเลขศูนย์?ไฮนส์ทวนคำ

rn

                “เราเรียกหมอนั่นกันว่าอย่างงั้นน่ะครับ มันไม่เคยบอกชื่อกับใครเลย กระทั่งในเอกสารของบอส มันก็ปล่อยไว้เป็นช่องว่าง” รามิซแบมือทั้งสองข้างออกพร้อมยักไหล่ “ทุกครั้งช่องเอกสารของมันก็เลยขึ้นว่า นุลที่แปลว่า ว่าง หรือเลขศูนย์ บอสก็เลยเรียกมันไอ้หมายเลขศูนย์ แล้วพวกเราก็เรียกตามบอสครับ”

rn

                ประตูห้องเปิดออกในที่สุดหลังจากรามิซพูดจบ ทุกคนหันมามองอย่างสนใจ ชายผิวสีมะกอกหน้าตาเหี้ยมเกรียมคาบบุหรี่เดินเข้ามาพร้อมกับแบกกระสอบใหญ่ไว้บนบ่า แผลเป็นหยักๆบนโหนกแก้มมีเลือดซิบเพราะความหนาว ไฮนส์นั่งตัวตรง อ้าปากอยากจะถามรามิซแต่ก็แล้วก็ตระหนักได้ คนเงียบๆที่ไม่ทักทายใครและก็ไม่มีใครพูดด้วยนี้คงเป็นหมายเลขศูนย์แน่ๆ

rn

                ชายผิวมะกอกก้าวเร็วๆโดยไม่ทักทายใครมาที่หน้าโซฟา จากนั้นก็เหวี่ยงกระสอบลงบนพรมลายก้นหอยอย่างไม่ปรานีปราศรัย เขาชันเข่าลงนั่ง รูดเชือกที่ปากกระสอบออกจากนั้นก็ดึงปลายแรงๆ ร่างของหญิงสาวที่สลบไสลกลิ้งออกมา มือเท้าของเธอมีเชือกมัดไว้และที่ปากก็มีเทปผ้าสีเทาปิด

rn

                ไฮนส์รีบพาตัวเองไปอยู่บนพื้นข้างๆเจ้าหล่อนและดึงให้เงยหน้าขึ้นมา สาวน้อยดูจะขมวดคิ้วและลูกตากลอกกลิ้งอยู่ใต้เปลือกตา คล้ายไม่ได้หลับสนิททว่าตกอยู่ในฝันร้าย

rn

                “ถูกคนใช่ไหมครับ” รามิซถาม ไฮนส์พยักหน้า

rn

                “นังนี่แหละ” ไฮนส์เอ่ยเสียงแผ่วเบา จากนั้นมือใหญ่ก็กระชากเทปผ้าออกจากปากหญิงสาว

rn

                ทิชาดาสะดุ้งตื่นขึ้นทันทีด้วยความเจ็บ ในหัวยังปกคลุมไปด้วยหมอกสีดำแห่งความมึนงง แถมท้ายทอยก็ปวดจี๊ด

rn

                จริงสิ เธอเจอผู้ชายผิวมะกอกคนนั้นที่เจอตรงจัตุรัสคาร์ล เขาเปิดประตูเข้ามาในห้องแต่งตัว แล้วเธอก็น็อคไปเลยเพราะโดนฝ่ามืออรหันต์เข้าให้ตุ้บใหญ่ จากความรู้สึกคลื่นเหียนในคอ เธอน่าจะถูกโปะยาสลบซ้ำด้วยกระมัง หญิงสาวกะพริบตาถี่ๆ พยายามรวบรวมสติสัมปชัญญะแต่ดวงตาก็ยังฝ้ามัว

rn

                มือหนึ่งเชยคางเธอขึ้นมาอย่างไม่เบามือนัก การเงยหน้าทำให้ไฟจากโคมดอกไม้บนเพดานแยงตาทิชาดาจนแสบ

rn

                “สวยอย่างคุณว่าจริงๆเสียด้วย”

rn

                “ท...ทำอะไรน่ะ...” ทิชาดาพูดเสียงแห้ง เธอไม่ได้ดื่มน้ำและกินอาหารมานานกี่ชั่วโมงแล้วนี่

rn

                มือหยาบกร้านหลายมือช่วยกันปลดเปลื้องเสื้อผ้าจากตัวหญิงสาว ทิชาดาตกใจสุดขีด พยายามดิ้นทั้งที่เห็นแต่สีสันเลือนๆรอบตัว ราวกับคนสายตาสั้นอย่างมาก แล้วก็เพิ่งรับรู้ว่าตัวเองถูกมัดมือมัดเท้า

rn

                มือหยาบมือหนึ่งลูบเบาๆที่ขาเนียนสีน้ำผึ้ง แล้วก็จับเธอพลิกนอนคว่ำ ทิชาดาร้องโอ๊ยขณะที่แขนถูกบิดทับอยู่ใต้ตัว ได้ยินเสียงผิวปากเบาๆและมือนั้นตีที่บั้นท้ายกลมกลึงอย่างหยอกล้อ

rn

                “ไม่มีตำหนิ ราคาดีแน่นอนครับ ถึงไม่ใช่เวอร์จิ้นก็ตาม เราจะตอบแทนให้คุณสามสิบเปอร์เซ็นต์เลย”

rn

                “หึ ผมไม่สนใจเรื่องเงินหรอก ผมอยากสั่งสอนนังนี่มากกว่า”

rn

                “อ้อ... งั้นก็ตามสบายเลยครับ แต่ระวังอย่าให้มีริ้วรอยล่ะ เดี๋ยวมูลค่าจะตก”

rn

                ทิชาดาถูกจับอุ้มอีกหน เพียงไม่ถึงอึดใจเธอก็ถูกโยนลงบนฟูกหนาๆในอีกห้องหนึ่ง แล้วร่างหนาของหนุ่มใหญ่ก็ทาบทับลงมา พร้อมกับสองมือบีบเคล้นปทุมถันตูมตั้ง หญิงสาวร้องห้าม นัยน์ตาสีนิลค่อยๆปรับภาพให้ชัดขึ้นทีละน้อย

rn

                แล้วในที่สุดทุกอย่างก็โฟกัสกระจ่าง ทิชาดาผวาเฮือก

rn

                “คุณ...ไฮนส์!?

rn

                ใช่จ้ะ ป๊ะป๋าไงจะใครล่ะจ๊ะ เด็กน้อย

rn

                หนุ่มใหญ่เอ่ยอย่างล้อเลียนขณะที่ดีดยอดอกสีเข้มแรงๆ ทิชาดากัดฟัน เป็นไปได้ยังไงที่เขาหาเธอเจอเร็วขนาดนี้ แล้วแทนที่จะโดนจับไปลงโทษ เธอถูกลักพาตัวมาเพื่อให้ตาลุงนี่ข่มขืนเนี่ยนะ นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน... ไฮนส์ตะปบลงตรงส่วนสงวนของหญิงสาวพาให้สะดุ้งโหยง มืออีกข้างหนึ่งคว้าข้อมือของเธอที่ถูกรวบมัดไว้ขึ้นมา กำไลฝังคริสตัลชวารอฟสกี้เปล่งประกายวิบวับ

rn

                ช้อปปิ้งมันส์เลยล่ะสิด้วยเงินของฉัน! นังผู้หญิงต่างด้าวชั้นต่ำ เธอกล้ามานะที่มากระตุกหนวดเสือเขาหยิบขวดน้ำมันทรงเรียวมนจากหัวเตียง

rn

                “นี่แก... แกเจอฉันได้ยังไงมีสิทธิ์อะไรจับฉันมาที่นี่!?” ทิชาดาขึ้นเสียงเท่าที่เสียงแหบๆจะทำได้ ก่อนจะร้องลั่นด้วยความเจ็บเมื่อสองนิ้วของหนุ่มใหญ่สอดเข้ามาในกายแห้งผาก “หยุด! หยุด!! โอ๊ย... ขอร้อง ฉันจะคืนเงินให้! ฉันกลัวแล้ว...”

rn

                นิ้วกระด้างทั้งสองขยับขยายแยกออกจากกัน จากนั้นน้ำมันใสกลิ่นหวานเลี่ยนก็ถูกเทลงมา ราดรดลงจนทั่วดอกเพกา ความร้อนผ่าวและคัดระคายยุบยิบเกิดขึ้นทันทีทุกหนแห่งน้ำมันนั้นไหลไปสัมผัส มันซึมลงในร่องเกสรสีแดงเรื่อ และโพรงนุ่มฉ่ำชื้นตอบรับด้วยการเต้นตุบๆเป็นจังหวะอันมากเล่ห์ มันเฝ้ารอการเข้ามาเติมเต็ม

rn

                ทิชาดาสำลักน้ำลายเหนียวข้น รู้สึกอ่อนแอและเปลือยเปล่ามากกว่าครั้งไหนๆ ดวงตาคู่สวยเหลือบไปนอกหน้าต่างที่มีม่านแขวนไว้เปิดกว้างแค่ประมาณครึ่งคืบ เห็นเสาไฟและกำแพงที่มีสเปรย์พ่นด้านนอก โอ... เธอรู้ว่าน้ำมันนั่นกำลังจะส่งผลอะไร และเธอรู้ว่าสถานที่ที่ไม่คุ้นตาแม้แต่นิดเดียวซึ่งมีผู้ชายอยู่มากมายนี้ น่าจะเป็นซ่องไม่ก็รังโจร ไฮนส์ตอนนี้จะทำอะไรกับเธอก็ได้ แม้กระทั่งฆ่าเธอ

rn

                แต่คนอย่างทิชาดาจะยอมแพ้หรือสู้ด้วยเกียรติอย่างโง่ๆ แค่เพราะไพ่ในมือกำลังจนแต้มน่ะหรือ ผิดถนัด เธอจะต้องอยู่รอดให้ได้ด้วยวิธีใดวิธีหนึ่ง เพื่อรอโอกาสชนะ ถ้าไม้แข็งอันตรายเกินไป ก็ต้องลองใช้ไม้นวม

rn

                “อืม... อย่า...” ทิชาดาห่อริมฝีปาก ทำเสียงหอบหายใจเร่าร้อน ขณะพยายามหนีบขาเข้าถูไถเสียดสีกัน ทั้งที่มือของหนุ่มใหญ่ยังคาอยู่ตรงกลางกาย “น...น้ำอะไร... ทำไมมันร้อน...!

rn

                “หึ ไม่ถึงนาทีก็ร้อนแล้วหรือ คงไม่ใช่เพราะน้ำมันนี้หรอกมั้ง... เพราะความร่านของเธอมากกว่า!ไฮนส์ด่าทอขณะแสยะยิ้ม รู้สึกสาแก่ใจที่เห็นร่างเพรียวทรมานเร่าๆอย่างเซ็กซี่ เขาทั้งรังเกียจ ทั้งแค้นเคือง แต่ก็ทั้งหลงใหลปรารถนาในเรือนร่างของหญิงสาวไปพร้อมๆกัน เขาก้มลงมากระซิบก็ดี ฉันจะให้เธอได้อิ่มจนถึงใจ เพราะอะไรรู้ไหม... เพราะว่าพรุ่งนี้น่ะ พวกมันจะพาเธอไปขาย เธอจะได้เจอผู้ชายมาสนองจนหายร่านเลยล่ะ

rn

                ทิชาดาขนลุกซู่ กลัวจนจับขั้วหัวใจ ขาย... ไฮนส์ติดต่อคนมาให้พาเธอไปค้ามนุษย์งั้นหรือ

rn

                “ไม่! ป๊ะป๋าขา... หนูอยากต้องการแค่ป๊ะป๋า...” หญิงสาวพยายามใช้น้ำเย็นเข้าลูบอย่างออดอ้อนร้อนรน

rn

                ถ้าเขาได้นอนกับเธอ บางทีอาจจะมีโอกาสติดใจ ไม่ก็ร่างกายหลั่งสารเอ็นดอร์ฟินที่ทำให้ผูกพัน จนใจอ่อนหรือเสียดายขึ้นมาหลังจากสมอารมณ์หมายก็ได้ แล้วล้มเลิกความคิดที่จะส่งมอบเธอแก่พวกค้ามนุษย์ สวรรค์เท่านั้นที่รู้ว่าเธอจะถูกเอาไปทำระยำตำบอนอะไรบ้าง ความรู้จิตวิทยาและมารยาพันหมื่นแสนเล่มเกวียน เธอจะต้องงัดมาใช้ให้หมดในตอนนี้ ไม่มีอะไรจะเสียอีกแล้ว

rn

                ร่างเพรียวแอ่นตัวขึ้นและคล้องแขนที่ถูกมัดมือไว้จากเหนือศีรษะไปรอบคอเขา งอเข่าขึ้นมาเพื่อแยกต้นขาออกจากกันทั้งที่ข้อเท้าถูกมัดอยู่ เธอร้องข้างหูเขาเสียงกระเส่า “น...หนูเป็นเด็กดื้อ หนูเผลอซนเกินไปเท่านั้น อึ๊ก... ป๊ะป๋าลงโทษหนูสิคะ ลงโทษหนูแรงๆ!

rn

                ไฮนส์เหยียดยิ้ม “ได้สิ เด็กสารเลว อย่างเธอน่ะมันต้องโดนไม้เรียว”

rn

                “โอ๊ย! อ๊า...”

rn

                สิ่งที่รุกรานเข้ามาในร่างกลับไม่ใช่ดังที่คาด ทว่าเป็นแท่งของเล่นตะปุ่มตะป่ำ มันทั้งแข็งและเย็นจนทิชาดาตัวสั่นเทิ้ม น้ำตาไหลลงจากหางตา ปุ่มปมขรุขระบนพื้นผิวสเตนเลสเสือกไสครูดไปตามช่องทางบอบบางของสาวน้อย มันเจ็บแสบ แต่ด้วยฤทธิ์ของน้ำมันกลิ่นหวานเลี่ยนที่เคลือบภายในกาย เธอก็รู้สึกราวกับแรงบดเบียดเสียดสีนั้นจะจุดให้เกิดสะเก็ดไฟก็ไม่ปาน

rn

                “อ๊า! ไม่เอา! โอ๊ย... ป๊ะป๋า! ฮือ...หนูเจ็บ! ป๊ะป๋าคะ... หนูขอไม้เรียวของป๊ะป๋า...

rn

                หนุ่มใหญ่หัวเราะลั่นขณะจิกผมเธอขึ้นมา ก้มลงไปเลียที่ใบหูและซอกคอ

rn

                “เธอคงไม่คิดว่าฉันจะอยากเข้าไปในไอ้รูโสโครกของเธอหรอกนะ มันไม่คู่ควรกับฉันหรอก”

rn



ตอนก่อนหน้า

กลับไปหน้าหลักของบทความ

ตอนถัดไป


โหวต : 1 คะแนน    2 คะแนน    3 คะแนน    4 คะแนน    5 คะแนน   
ล๊อคอินเพื่อแสดงความคิดเห็น แสดงความคิดเเห็นแบบไม่ล๊อคอิน
ID :      
Password :      
     
เนื่องจากขณะนี้ทางเว็บไซต์ได้พบกับผู้ไม่ประสงค์ดี เข้ามาทำการก่อกวน
ทางเว็บไซต์จึงจำเป็นจะต้องสงวนสิทธิ์สำหรับสมาชิกเท่านั้นที่จะสามารถแสดงความคิดเห็นได้

กติกาในการใช้เว็บ
นิยายหรือบทความที่ปรากฏในเว็บไซต์ www.lightoflovenovel.com เป็นข้อความที่ถูกโพสต์ขึ้นบนหน้าเว็บไซต์โดยบุคคลทั่วไป ซึ่งเว็บไซต์ www.lightoflovenovel.com ไม่ได้มีส่วนรู้เห็นใดๆ กับการกระทำนั้นๆ หากท่านพบเห็นข้อความหรือรูปภาพที่ไม่เหมาะสมปรากฏอยู่ในเว็บไซต์ สามารถอีเมล์มาแจ้งได้ที่ [email protected] เพื่อทีมงานจะได้ดำเนินการต่อไป

ความคิดเห็นจากผู้อ่าน


กรุณาแสดงความคิดเห็น
เพื่อเป็นกำลังใจให้นักเขียน



หน้าแรก      สินค้า      อ่านนิยาย      กิจกรรม/ข่าวสาร      เว็บบอร์ด      ติดต่อเรา
Copyright © 2017. All right reserved.

Design by Seomodern