รังรักออสเตรีย-ฝึกหัดโสเภณี 18+










EP 11 คนปากดี ขี้หึง เอาแต่ใจ 40% ก่อน NC++ ( พระจันทร์สองใจ NC 20++ ) ( อัญจรี ) [ 2017-11-20 ]
ล่ารัก หนึ่ง 2 ( [ชุด Men Of Lions] ล่ารักรัฐภัทร (Ebook + ทำมือ) ) ( ลานีญา ) [ 2017-11-19 ]
ล่ารัก หนึ่ง 1 ( [ชุด Men Of Lions] ล่ารักรัฐภัทร (Ebook + ทำมือ) ) ( ลานีญา ) [ 2017-11-19 ]
ตามรัก หนึ่ง 2 ( [ชุด Men Of Lions] ตามรักรัฐภาค (Ebook + ทำมือ) ) ( ลานีญา ) [ 2017-11-19 ]
ตามรัก หนึ่ง 1 ( [ชุด Men Of Lions] ตามรักรัฐภาค (Ebook + ทำมือ) ) ( ลานีญา ) [ 2017-11-19 ]
พบรัก หนึ่ง 2 ( [ชุด Men Of Lions] พบรักรัฐภาม (Ebook + ทำมือ) ) ( ลานีญา ) [ 2017-11-19 ]
คนอุ้มรัก หนึ่ง 2 ( [ชุด Men Of Lions] อุ้มรักรัฐภพ (Ebook + ทำมือ) ) ( ลานีญา ) [ 2017-11-19 ]
ขอรักครั้งที่ สิบ 1 ( [ชุด Men Of Lions] ขอรักรัฐภูมิ (Ebook + ทำมือ) ) ( ลานีญา ) [ 2017-11-19 ]
บทที่ 5 ( เสน่หามายาไฟ (18+) ) ( พิริตา ) [ 2017-11-19 ]
ตอนที่ 2 หัวใจที่บอบช้ำ[02] ( พ่ายรักตรวนราคี ) ( R-mustang ) [ 2017-11-18 ]


วันนี้ 549
เมื่อวานนี้ 1,040
เดือนนี้ 19,485
เดือนที่แล้ว 32,631
ปีนี้ 327,163
ปีที่แล้ว 1,316,526
รวมทั้งหมด 7,629,255

แนะนำหน้านี้ให้เพื่อน

URL สำหรับอ่านหน้านี้

Code สำหรับนำไปแปะ

ส่งหน้านี้ให้เพื่อน
ชื่อผู้ส่ง

E-Mail


Share on Facebook
รังรักออสเตรีย : ฝึกหัดโสเภณี 18+
ผู้แต่ง : ณ ชะอำ
ลงเมื่อ : 2017-05-12 [ 17:43:33 ]
อ่านทั้งหมด : 302
คอมเมนท์ทั้งหมด : 0
คะแนนโหวตทั้งหมด : 0

 

rn

rn

rn

                “เอ้า ลุกได้แล้วแม่นกน้อยทั้งหลายของฉัน เช้าวันใหม่ก็ทำตัวสดใสหน่อยสิ”

rn

rn

rn

                ทิชาดากะพริบตาอย่างเพลียๆ ขณะยันตัวลุกจากที่นั่งพิงกำแพง พวกเธอถูกย้ายมาในอาคารใหญ่ที่ดูคล้ายเป็นหอพักคนงานเก่า ที่นี่มีหมอมาดูแลบรรดาสาวงามในอาณัติของรามิซ และเธอก็ได้รับการรักษาแผลที่ไฮนส์สร้างไว้ ทว่าเวลาเดินตรงส่วนอ่อนไหวก็ยังขัดๆเจ็บๆอยู่พอสมควร ชุดชั้นในนอนสีม่วงตัวกระจิ๋วหลิวที่เธอใส่ก็ไม่ได้สบายตัวเลยสักนิด

rn

rn

rn

                ตัวทิชาดาเองละทิ้งความอายไปแล้ว เช่นเดียวกับหญิงสาวส่วนมากที่นอนรวมกัน ทุกคนมีแค่ชุดชั้นในราคาถูกหลากสีสันที่รามิซบังคับให้ใส่เพื่อถ่ายแบบลงในแค็ตตาล็อกให้ลูกค้าเลือกดู แต่สาวน้อยบางส่วนยังนั่งคุดคู้พยายามปกปิดร่างกายอยู่ เห็นได้ชัดว่าเป็นพวกคนธรรมดาที่ถูกลักพาตัวมา ไม่ใช่โสเภณีมาก่อน บ้างก็เป็นนักศึกษาแลกเปลี่ยนที่มาโครงการในยุโรปแค่ไม่กี่สัปดาห์ พูดเยอรมันไม่ได้ด้วยซ้ำไป ทิชาดาสงสารแต่ก็ปลอบอะไรไม่ได้เพราะเธอเองก็เป็นเหยื่อของสถานการณ์เดียวกัน เธอพยายามทำตัวว่าง่ายที่สุดเพื่อจะได้ไม่ถูกจับตัวไปฉีดสารเสพติดแปลกๆ

rn

rn

rn

                แต่ปัญหาหลักคือ รามิซแบ่งสรรอาหารและน้ำให้หญิงสาวแต่ละคนไม่มากนัก แค่ให้มีกินพอประทังลมหายใจในแต่ละวันได้เท่านั้น เขาไม่ต้องการเปลืองงบ และพวกเธอก็จะไม่มีเรี่ยวแรงขัดขืนเท่าไร คนที่เคยชินกับข้าวปลาอาหารสามมื้อและขนมหวานมาตลอดชีวิตอย่างทิชาดาถึงกับรู้สึกทรมานจนนอนร้องไห้ ถ้าหากถูกเฆี่ยนตีแต่ว่าได้อิ่มท้อง เธอคิดว่ายังพอทนไหว แต่ไส้กิ่วแบบนี้เหมือนบั่นทอนกำลังและความคิดไปอย่างช้าๆ

rn

rn

rn

                เด็กหนุ่มๆผิวเข้มผอมเกร็งจากอัลเบเนียของรามิซเข้ามาช่วยกันแบ่งผู้หญิงในห้องออกเป็นกลุ่มย่อยหลายๆกลุ่ม แววตาดำขลับของแต่ละคนเลื่อมวาวด้วยความกระหาย จับจ้องดูสัดส่วนตระการตาของบรรดานวลนาง พวกสมาชิกกลุ่มมาเฟียที่อายุเยอะมีประสบการณ์หน่อยยืนคุมอยู่ ดูไม่ยี่หระอะไรเท่าไร เพราะชาชิน ถือว่าเป็นแค่การทำงานอย่างหนึ่ง พวกเขาขานชื่อสาวๆและพาไปเข้าห้องพัก ห้องละประมาณ 3-4 คน

rn

rn

rn

                ทิชาดาถูกพารวมไปกับสาวสเปนไซส์สะบึมสองคน และสาวฝรั่งผมแดงตัวสูงอย่างกับนางแบบอีกคน ทั้งสี่เข้าไปในห้องพักแคบๆที่มีเตียงปุปะตั้งไว้ชิดริมผนัง

rn

rn

rn

                เด็กหนุ่มอัลเบเนียนสองคนเดินไปนั่งบนเตียง กวักมือเรียกพวกเธอให้คลานเข้าไปใกล้ๆ คนแรกเชยคางสาวสเปนที่อยู่ใกลที่สุดขึ้นมา

rn

rn

rn

                “โบลว์จ็อบ เป็นไหม ออรัลน่ะน้อง?”

rn

rn

rn

                เขาพูดออกมาเป็นภาษาอังกฤษได้ไม่กี่คำ ชี้นิ้วลงตรงเป้ากางเกงยีนส์ขาดๆเหม็นเหงื่อที่เริ่มคับตุง ทิชาดาเบือนหน้าหนีไปประมาณสองสามวินาที ขณะย่นจมูกอย่างรังเกียจเกินทน เธออาจจะผ่านผู้ชายมาไม่น้อย แต่ก็เลือกเหยื่อที่มีฐานะและสะอาดภูมิฐานมาตลอด เจอพวกข้างถนนแบบนี้แค่คิดว่าต้องเอาเข้ามาในปากก็อยากจะขย้อน

rn

rn

rn

                คนพวกนี้มีโรคร้ายอะไรหรือเปล่าก็สุดจะเดา พวกมันอยากเช็คให้แน่ใจว่าผู้หญิงทุกคนในคอลเล็กชั่นสามารถบำเรอรักด้วยปากได้ชำนาญ และเก่งกาจในท่วงท่าลีลาต่างๆ แสดงว่าผ่านมาเท่าไรแล้วก็ไม่รู้ หนองใน ซิฟิลิส หูด เอดส์ มันไม่ติดกันมั่วซั่วแล้วหรือ ทิชาดารู้สึกหน้าซีดแม้จะพยายามทำหน้าให้ดูกระตือรือร้นอย่างยากลำบาก เธอกลัวจะโดนทำร้าย แต่ก็กลัวโรคติดต่อมากกว่าหลายเท่า

rn

rn

rn

                แต่การณ์ปรากฏว่ามาเฟียพวกนี้ฉลาดป้องกันกว่าที่เธอคิด ทันทีที่สาวสเปนในยกทรงสีแดงเพลิงคุกเข่าลงตรงหว่างขาของเด็กหนุ่มคนหนึ่ง จากนั้นเอียงหน้าไปข้างๆ รูดซิปกางเกงยีนส์ลงด้วยฟัน เด็กหนุ่มก็หยิบแพ็คถุงยางราคาถูกที่ติดกันเป็นแพยาวออกมาจากกล่องทิชชู่บุบบี้ข้างตัว ฉีกแบ่งตามรอยปรุให้แม่สาวตรงหว่างขาซองหนึ่ง ฉีกให้เพื่อนที่นั่งข้างอีกซองหนึ่ง

rn

rn

rn

                ทิชาดารู้สึกใจชื้นขึ้นมานิดหนึ่ง แต่ก็ตาโตมองสาวสเปนที่ปรนเปรอเด็กหนุ่มอย่างผวาและสยองขวัญ มันไม่ได้ดูเซ็กซี่น่าเร้าอารมณ์ใดๆเลยสำหรับเธอ ดูแล้วรู้สึกสกปรกมากกว่า อย่างไรทิชาดาก็ไม่ใช่หญิงโสเภณีเวสิยา ไม่ใช่มืออาชีพในเรื่องอย่างว่า เธอแค่เป็นผู้หญิงที่ชอบใช้เรือนร่างหลอกล่อหนุ่มๆเพื่อความสนุกสนานเป็นครั้งคราวก็เท่านั้น ร่างเพรียวสั่นระริกด้วยความกลัวและขยะแขยง

rn

rn

rn

                “เธอมานี่ เธอคนที่ตัวเล็กๆ”

rn

rn

rn

                เสียงเรียกพร้อมกับมือตบตักสองสามทีของเด็กหนุ่มอีกคนราวกับเป็นฝันร้าย เขาพูดอังกฤษชัดกว่าเพื่อนนิดหน่อย ทิชาดาหันไปมองผู้หญิงอีกสองคนข้างๆ ทั้งคู่ทำสีหน้าที่อ่านได้ว่า หล่อนนั่นแหละ!เธอกลืนน้ำลาย รีบหันกลับไป เด็กหนุ่มกำลังสบตามองเธออยู่จริงๆ เขายิ้มขณะหลุบตาลงมองยกทรงและแพนตี้สีม่วงใต้ผ้าตาข่ายที่ทำเป็นเสื้อคลุมชุดนอนวาบหวิว

rn

rn

rn

                หญิงสาวจำใจค่อยๆคลานเข้าไปหา แต่กิริยาตบตักของเด็กหนุ่มดูเหมือนจะไม่ได้ต้องการให้เธอกลืนกินตัวตนอย่างเพื่อน ร่างสีน้ำผึ้งจึงค่อยๆหันหลังลุกขึ้นไปนั่งบนตัก มือผอมเกร็งที่ปูดโปนด้วยเส้นเลือดตีก้นเธอเพียะทันที เขาไม่ได้ต้องการแบบนี้ ทิชาดาสะดุ้งโหยง งุนงงอยู่ครู่ใหญ่ถึงจะเข้าใจว่าเขาต้องการให้กางขาหันหน้าเข้าหาเขาแล้วนั่งคร่อมเหมือนขี่ม้า กลิ่นตัวแบบผู้ชายที่ไม่ได้อาบน้ำทำให้หญิงสาวแทบสำลัก

rn

rn

rn

                “ดรายฮัมพ์ เข้าใจไหม ดาร์ลิ้งคำขอของเด็กหนุ่มให้ถูไถปลุกเร้าอารมณ์เพราะเขายังไม่ค่อยตื่นเต้นนัก ทิชาดาพยักหน้ารัวๆอย่างจำยอมกึ่งดีใจที่ไม่ใช่อะไรร้ายแรง ถึงแม้ว่าเดี๋ยวมันก็ต้องมาถึงก็ตามทีเถอะ เธอยังไม่พร้อมในตอนนี้

rn

rn

rn

                หญิงสาวเริ่มโยกตัวส่ายสะโพกบดเบียดกับร่างตรงหน้า ขณะที่เขาปลดตะขอบราของเธอแล้วก้มลงเชยชม ความแข็งร้อนในกางเกงยีนส์ที่ดุนดันกับรวงผึ้งน้อยใต้แพนตี้สีม่วงเริ่มพองโตขึ้นทุกขณะ หญิงสาวเม้มปากขณะที่ยิ่งทำก็ยิ่งสะอิดสะเอียน ทั้งเหม็นทั้งขนลุก

rn

rn

rn

                คุณพระคุณเจ้าเอ๋ย บาปกรรมทั้งหมดที่เธอทำมา มันนำมาสู่บทลงโทษในตอนนี้ใช่ไหม... ทิชาดาไม่ใช่คนสนใจศาสนาแม้สักกระผีกเดียว แต่ตอนนี้เธอรู้สึกอยากสวดมนต์เหลือแสน เผื่อว่าจะมีอำนาจสิ่งศักดิ์สิทธิ์อะไรสักอย่างช่วยคุ้มครองเธอให้พ้นจากนรกนี้ได้ ทว่าไม่มีอำนาจอะไรอยู่เลยในนาทีนี้นอกจากมือใหญ่ที่ฟาดตีตรงบั้นท้ายเวลาเธอทำไม่ถูกใจ

rn

rn

rn

            เพียะ!

rn

rn

rn

                ดรายฮัมพ์นะ ต้องแรงกว่านี้สิ

rn

rn

rn

            เพียะ! เพียะ!

rn

rn

rn

                “เสียงล่ะหายไปไหน ดาร์ลิ้ง ใช้ลำตัวส่วนบนของเธอด้วย หัวนมเธอมันยังไม่แตะหน้าอกฉันเลย”

rn

rn

rn

                แต่ละคำวิจารณ์สอนสั่งอย่างกับกรรมการเวทีกีฬาที่ไม่มีใครต้องการลงแข่ง ส่งผลให้ทิชาดาหน้าร้อนน้ำตาปริ่ม อับอายและขยะแขยง ได้แต่พยายามครวญครางให้ฟังดูเร่าร้อนอย่างที่เคยทำมาตลอดกับเหยื่อต้มตุ๋นของตน ซึ่งทักษะการแสดงของเธอก็ดูจะผ่านมาตรฐาน ในขณะที่ผู้หญิงสองคนที่ยังนั่งดูอยู่บนพื้นเลิกคิ้ว พลางหัวเราะแผ่วๆเป็นระยะด้วยอารมณ์ขันที่ยากจะเข้าใจ สาวผมแดงยกมือแทะเล็บตัวเอง

rn

rn

rn

                “พวกจอแบนก็อย่างงี้ล่ะมั้งพี่ แอ่นไปก็ไม่ค่อยจะถูโดนหรอก”

rn

rn

rn

                ทิชาดารู้สึกฟิวส์ในสมองขาดไปเปรี๊ยะหนึ่ง หันขวับมาทำเสียงแหววใส่คนปากเปราะ

rn

rn

rn

                “เก่งนักก็มาทำให้ดูสิ ฉันไม่เห็นตัวอย่าง”

rn

rn

rn

                เด็กหนุ่มขำ ผลักร่างเพรียวออกไปข้างๆบนเตียง แล้วเอนหลังลงเอกเขนก “เอาสิ ผมแดงมาควบฉันนี่ มีอารมณ์แล้วเธอค่อยรอใช้ปากต่อ เป็นใช่ไหม”

rn

rn

rn

                คนฟังพูดไม่ออก ได้แต่สูดหายใจแล้วพยักหน้าส่งๆ เหล่สายตาไปก็เห็นสาวสเปนที่ปรนเปรอรักแก่เด็กหนุ่มคนแรกถูกบังคับดันศีรษะไว้แน่นให้กลืนหยาดตัณหาลงไป ช่องคอของเจ้าหล่อนกระอักไอเพราะท่อนเอ็นดำมะเมื่อมแต่หนีไม่ได้ จนที่สุดก็สำลักน้ำคาวล้นออกมาทางจมูก ทันทีที่ถูกปล่อยให้เป็นอิสระหญิงสาวก็ไอโขลกอยู่นานด้วยความทรมาน

rn

rn

rn

                ทิชาดาจิกนิ้วลงกับเตียงกับภาพตรงหน้า เหงื่อกาฬแตกพลั่กด้วยความกลัวเกาะกุมหัวใจว่าไม่ช้าเธอก็โดนแบบนั้น สาวสเปนคนที่เหลือถูกเรียกเข้าไปหาเด็กหนุ่มที่เพิ่งปลดปล่อยอารมณ์หมาดๆและถูกสั่งให้ตระเตรียมตัวเองสำหรับการร่วมรักทางประตูหลัง ทิชาดายิ่งรู้สึกตัวเย็นเหมือนจะเป็นลม

rn

rn

rn

                หรือว่าเธอจะอาละวาด แล้วปล่อยให้พวกมันจับเธอไปฉีดยาเลยดี เสียสติเป็นบ้าไปเลย...อาจจะดีกว่าต้องรู้สึกตัวตลอดเวลาที่ทำเรื่องแบบนี้ก็ได้ แต่แบบนั้นเธอจะไม่มีทางหนีเลยตลอดกาล... สาวน้อยกัดฟันแน่นขณะที่นั่งโต้แย้งทางเลือกอนาคตริบหรี่ที่ตัวเองมี

rn

rn

rn

                แปลก จู่ๆเธอนึกถึงมารดาจอมเฮี้ยบขึ้นมา คุณพรรณภัคเป็นคนวิตกจริตและเห็นว่าโลกภายนอกมันชั่วช้าสามานย์นักหนา ทุกอย่างจึงต้องตรวจเช็ค บุตรสาวจะไปไหนต้องแจ้งทุกย่างก้าว พยายามจะเลี้ยงลูกตามแบบแม่มดใจร้ายกักขังเจ้าหญิงราพันเซลบนหอคอย แต่ดูสิ เธอยังอุตส่าห์พาตัวเองมาตกอยู่ในอันตรายแบบนี้เข้าจนได้ เป็นเพราะในอดีตมารดาเธอเคยประสบเรื่องร้ายแรงทำนองนี้กับตัวเองหรือเปล่านะ ถ้าเธอรอดจากเหตุการณ์นี้ไป และในอนาคตมีลูกสาวสุดดวงใจอยู่คนหนึ่งบ้าง เธอจะกล้าปล่อยให้ลูกไปเดินห้างซื้อเสื้อผ้ากับเพื่อนหรือเปล่า หรือว่าเธอจะกล้าเป็นแม่คนกับเขาไหม...

rn

rn

rn

                “เห็นหรือยัง ยัยจอแบน!

rn

rn

rn

                สาวผมแดงเงยหน้าขึ้นมาทำเสียงเยาะเย้ย ทิชาดาถึงค่อยหลุดจากภวังค์ความคิด เธอตาแทบถลนเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายจัดการเถลือกไถลตัวขึ้นลง ส่ายหน้าอกและสะโพกเสียจนเด็กหนุ่มผงาดง้ำเต็มที่ ร่างผอมเกร็งรีบถอดกางเกงเตะออกไปอย่างอดรนทนไม่ได้ ขณะที่ดึงสาวผมแดงที่นั่งคร่อมให้ขยับตัวสูงขึ้นไปหาปากของเขา อีกมือตบตักเรียกให้ทิชาดาเข้าไปสนองความต้องการตรงช่วงล่าง

rn

rn

rn

                ทิชาดามองสิ่งที่ต้องกลืนกินอย่างฝืดคอ น้ำตาคลอโดยไม่รู้ตัว ตัวชาไปหมดแต่ก็ค่อยๆขยับเข้าไปหามันอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

rn

rn

rn

                ฉันพลันนั้นเอง ประตูห้องพักก็เปิดออก พร้อมกับชาวผิวสีมะกอกก้าวเข้ามา หมายเลขศูนย์กวาดตาไปรอบห้องแล้วหยุดที่หญิงสาวชาวเอเชียหนึ่งเดียว จากนั้นก็เดินอาดๆเข้ามาดึงแขนเธอให้ลุกจากเตียง

rn

rn

rn

 

rn

rn

rn

                “มากับผม”

rn

 

rn

                แค่แป๊บเดียวเท่านั้น ทิชาดาก็ถูกฉุดให้เดินตามชายหนุ่มผ่านทางเดินระหว่างห้องพัก เลี้ยวซ้าย ขวา เปิดประตู ซ้ายอีกครั้ง... ขายาวๆก้าวเร็วเสียจนร่างเพรียวแทบจะต้องวิ่งให้ทัน จนกระทั่งเขาดันเธอไปขึ้นลิฟต์

rn

                “ม...มีเรื่องอะไรมิทราบ”

rn

                ทิชาดาถามขณะดึงแขนให้หลุดจากการกุมยึด แล้วเอื้อมไปติดตะขอยกทรงของตัวเองด้านหลังให้เข้าที่ ในอกรู้สึกว่าหัวใจเต้นราวกับรัวกลอง เธอดีใจสุดๆที่ได้รับการช่วยเหลือให้ไม่ต้องทำเรื่องน่ากลัวในห้องนั้นอย่างเฉียดฉิว แต่ก็หวาดหวั่นสุดๆเช่นเดียวกันว่า อาจจะเกิดเรื่องอะไรขึ้นที่ทำให้ถูกจับแยกออกมาฉุกละหุกแบบนี้

rn

                หมายเลขศูนย์ดูออกจะเบื่อๆ เขาเสมองเธอแต่ไม่ตอบคำถาม ทิชาดาถามซ้ำ แต่ก็เหมือนโยนลูกบอลใส่ฝาผนังซีเมนต์ที่ไม่รู้สึกรู้สา ได้แต่กระเด้งกระดอนความขุ่นเคืองกลับมาใส่หน้าเธอ

rn

                ประตูลิฟต์เปิดออกที่ชั้นบนของตึก รามิซยืนรออยู่ด้วยรอยยิ้มยียวนเช่นเคย เขาแสร้งทำท่าโค้งคำนับเสียต่ำ

rn

                “บุญหนักศักดิ์ใหญ่เหลือเกินนะขอรับ เลดี้สามแสนยูโรของกระผม”

rn

                ทิชาดาถอยหนีจากชายหนุ่มผิวเข้มตามสัญชาตญาณ แต่ก็เป็นอีกครั้งหนึ่งที่แขนเธอถูกคีมเหล็กที่ชื่อหมายเลขศูนย์ลากออกมาจากลิฟต์ ห้องนี้ดูเหมือนจะเป็นห้องใหญ่ของสำนักงานเก่า น่าจะสร้างไว้เป็นที่ประชุม เหล่ามาเฟียอัลเบเนียเคลื่อนย้ายเฟอร์นิเจอร์และตกแต่งใหม่กลายเป็นเหมือนห้องนั่งเล่นดูทีวีอันกว้างขวาง เพียงแต่สิ่งที่อยู่บนจอทีวีคือตารางตัวเลขราคาในการประมูล

rn

                “แกพูดเรื่องอะไร ฉันไม่เห็นเข้าใจ” ทิชาดาถูกจับให้นั่งที่เก้าอี้นวมตัวเล็ก รามิซยิ้มกรุ้มกริ่มและถูมือเข้าหากันไปมา

rn

                “ก็เธอมีโชคหล่นทับแล้วน่ะสิ น้องสาวเขาบอกอย่างยินดี “มีคนแจ้งมาว่า รูปถ่ายเธอน่ะไปต้องตาต้องใจท่านคนใหญ่คนโตเข้า สายข่าวบอกว่าเป็นคนในตระกูลใหญ่ที่มีอำนาจทางการเมืองเชียวนา ท่านสั่งมาเองเลยว่าให้ดูแลทนุถนอมเธออย่างดี แล้วจะตบรางวัลพิเศษให้ ฉันมั่นใจว่าเราจะได้จากเธออย่างต่ำสุดก็สามแสนยูโรเหนาะๆ”

rn

                พูดไม่ทันจบ หมายเลขศูนย์ก็หยิบถ้วยชาอุ่นๆมายัดใส่มือเธอ ตามด้วยการยกถาดอาหารที่มีจานใส่ขนมปังกลมโรยงา แฮม เนย แยมมะเดื่อ และผลไม้มาวางไว้ตรงหน้า หญิงสาวที่กำลังหิวโหยและขวัญกระเจิงตาลุกวาว สองมือพุ่งไปตะครุบไว้ทันควัน ราวกับคนหลงทางกลางทะเลทรายได้บังเอิญพบกับโอเอซิส

rn

                รามิซปล่อยหัวเราะยาวนาน มองดูสาวน้อยฟาดอาหารลงท้องอย่างรวดเร็วโดยแทบจะไม่ใส่ใจหมายเลขศูนย์ที่ไปยืนข้างหลังเธอ ชายผิวมะกอกเอื้อมมาหวีผมสีดำให้เรียบสวย แล้วเริ่มถักเปียเป็นแนวเหนือหน้าผาก คาดจากใบหูข้างหนึ่งไปสู่อีกข้างหนึ่ง แล้วก็ติดกิ๊ฟสวยๆให้ ทิชาดาเหล่มองเล็กน้อยขณะซดน้ำชา คนหน้าเหี้ยมมีแผลเป็นกลับมาเชี่ยวชาญเรื่องแบบนี้มันทำให้รู้สึกประหลาดๆ

rn

                “มาแต่งสวยให้ฉันอีกแล้ว ต้องถ่ายรูปอีกแล้วหรือ” เธอถามอย่างรู้ทันพลางกลืนขนมปัง พอท้องอิ่ม ขวัญกำลังใจและความเป็นตัวของตัวเองก็กลับคืนมา “ส่งไปให้ท่านคนใหญ่คนโตที่ว่านั่นดูสินะ”

rn

                “แน่นอนสิ” รามิซตอบเสียงหวาน “เราดีกับเธอออกจะตาย ทำไมจะโชว์ท่านไม่ได้ จริงไหม เราจะทำอัลบัมให้ท่านชื่นชมทุกอิริยาบถเลยว่า เธอน่ะกินอยู่หลับนอนเยี่ยงเจ้าหญิง”

rn

                “พอเถอะ ฉันฟังแล้วจะอ้วก” ทิชาดากลอกตา รู้สึกไม่ค่อยเกรงกลัวอีกไปเมื่อรู้ว่ามีลูกค้าคนสำคัญปกเกล้าคุ้มหัวอยู่ ใครกันนะ นักการเมืองหรือ คงชอบเธอน่าดูถึงได้สั่งเทคแคร์พิเศษ เธอได้แต่ภาวนาว่าเขาคนนี้จะไม่โหดร้ายจนเกินไป

rn

                “ฮ่ะๆๆ ปากเธอนี่มันยังต้องฝึกอีกเยอะจริงๆ เอาเถอะ แม่คนฉลาด ฉันรู้ว่าโจรต้มตุ๋นน่ะเล่นละครเก่งอยู่แล้ว เธอคงรู้ว่าต้องเอาใจท่านยังไง” ชายหนุ่มลุกขึ้น หยิบเอากล้องถ่ายรูปออกมาจากกระเป๋าบนโต๊ะ “ถ้าหายหิวแล้วก็เลิกมูมมาม นั่งสวยๆ ทำท่ากินให้มันน่ารักสมหญิงซะ เออไขว่ห้างก็ดีเหมือนกัน นั่นแหละ... ไม่ต้องมองกล้อง อ้าปากหน่อย เอ้า ไอ้หมายเลขศูนย์ไปหาหลอดมาให้เธอดูดหน่อยซิ... เออดีๆ ภาพนี้สวย...”

rn

                ชัตเตอร์ลั่นแชะๆไปเรื่อยขณะที่ทิชาดานั่งโพสต์ ผ่านไปสักพัก หมายเลขศูนย์ก็เอาชุดชั้นในสไตล์เย้ายวนอีกหลายแบบมาให้เปลี่ยน จนเมื่อได้รูปเป็นที่พอใจแล้ว รามิซจึงสั่งให้หมายเลขศูนย์พาเธอไปพักผ่อนในห้องนอนเดี่ยวที่ดูค่อนข้างสะอาด

rn

 

rn

                “ดื่มน้ำแล้วกินผักผลไม้เยอะๆ เธออาจจะต้องถูกถ่ายวิดีโอสดให้ท่านผู้ใหญ่ได้ดูเป็นระยะ ดังนั้นทำตัวให้สวยสดชื่นตลอดเวลาด้วย ฉันจะสั่งคนเอาพวกครีมชิมเมอร์ที่ทาแล้วผิวดูเนียนฉ่ำมาให้เธอทีหลัง” รามิซโบกมือทำท่าส่งจูบ ก่อนหันกลับไปมองหน้าจอที่แสดงราคาประมูล “และขอเตือนนะจ๊ะน้องสาว อย่าริอ่านทำอะไรโง่ๆเด็ดขาด ถ้าท่านไม่พอใจ เธอโดนดีแน่ เข้าใจตรงกันนะ”




ตอนก่อนหน้า

กลับไปหน้าหลักของบทความ

ตอนถัดไป


โหวต : 1 คะแนน    2 คะแนน    3 คะแนน    4 คะแนน    5 คะแนน   
ล๊อคอินเพื่อแสดงความคิดเห็น แสดงความคิดเเห็นแบบไม่ล๊อคอิน
ID :      
Password :      
     
เนื่องจากขณะนี้ทางเว็บไซต์ได้พบกับผู้ไม่ประสงค์ดี เข้ามาทำการก่อกวน
ทางเว็บไซต์จึงจำเป็นจะต้องสงวนสิทธิ์สำหรับสมาชิกเท่านั้นที่จะสามารถแสดงความคิดเห็นได้

กติกาในการใช้เว็บ
นิยายหรือบทความที่ปรากฏในเว็บไซต์ www.lightoflovenovel.com เป็นข้อความที่ถูกโพสต์ขึ้นบนหน้าเว็บไซต์โดยบุคคลทั่วไป ซึ่งเว็บไซต์ www.lightoflovenovel.com ไม่ได้มีส่วนรู้เห็นใดๆ กับการกระทำนั้นๆ หากท่านพบเห็นข้อความหรือรูปภาพที่ไม่เหมาะสมปรากฏอยู่ในเว็บไซต์ สามารถอีเมล์มาแจ้งได้ที่ [email protected] เพื่อทีมงานจะได้ดำเนินการต่อไป

ความคิดเห็นจากผู้อ่าน


กรุณาแสดงความคิดเห็น
เพื่อเป็นกำลังใจให้นักเขียน



หน้าแรก      สินค้า      อ่านนิยาย      กิจกรรม/ข่าวสาร      เว็บบอร์ด      ติดต่อเรา
Copyright © 2017. All right reserved.

Design by Seomodern