ดอกรักเสน่หา-ตอนที่ 3 ( 75 % )










ตอนที่ 3 l04l ( เงาเพลิงสวาท ) ( R-mustang ) [ 2017-08-16 ]
ตอนที่ 9 ( ต่อค่ะ ) ( แรงรักเพลิงเสน่หา ) ( อิ่มอุ่น ) [ 2017-08-16 ]
ตอนที่ 1 ( คุยกันก่อนอ่าน ) ( หลงลายรัก ) ( อิ่มอุ่น ) [ 2017-08-16 ]
พ่อของลูก (1) ( ตื๊อรักฉบับสายเปย์ ) ( โอบขวัญ ) [ 2017-08-15 ]
อยากมีลูก (3) ( ตื๊อรักฉบับสายเปย์ ) ( โอบขวัญ ) [ 2017-08-15 ]
อยากมีลูก (2) ( ตื๊อรักฉบับสายเปย์ ) ( โอบขวัญ ) [ 2017-08-15 ]
อยากมีลูก (1) ( ตื๊อรักฉบับสายเปย์ ) ( โอบขวัญ ) [ 2017-08-15 ]
บทที่ 4 ระคนทุกข์[05] ( บ่วงรัก ทาสอสูร ) ( ลายปักสีดำ ) [ 2017-08-15 ]
ซมซาน[03] ( ใต้เพลิงมาร ) ( ลายปักสีดำ ) [ 2017-08-15 ]
ตอน สาวใช้คนใหม่ /1 ( สยบรักดรุณี ) ( ช่อชมพู ) [ 2017-08-15 ]


วันนี้ 469
เมื่อวานนี้ 781
เดือนนี้ 12,632
เดือนที่แล้ว 27,913
ปีนี้ 230,841
ปีที่แล้ว 1,316,526
รวมทั้งหมด 7,532,853

แนะนำหน้านี้ให้เพื่อน

URL สำหรับอ่านหน้านี้

Code สำหรับนำไปแปะ

ส่งหน้านี้ให้เพื่อน
ชื่อผู้ส่ง

E-Mail


Share on Facebook
ดอกรักเสน่หา : ตอนที่ 3 ( 75 % )
ผู้แต่ง : อิ่มอุ่น
ลงเมื่อ : 2017-05-18 [ 20:24:18 ]
อ่านทั้งหมด : 98
คอมเมนท์ทั้งหมด : 0
คะแนนโหวตทั้งหมด :

นางอมราร้องเพลงเบาๆ อย่างมีความสุข จะไม่ให้อารมณ์ดีได้อย่างไรในเมื่อวันนี้นางเพิ่งได้รับเช็คเงินสดมูลค่าห้าล้านบาทมานอนกอดไว้ให้อุ่นใจเล่นก่อน และเมื่อพิธีแต่งงานของรติรสเสร็จสิ้นลงก็จะได้อีกห้าล้านบาท

rn

“ทำไม คุณทำแบบนี้” คุณเสรีเปิดประตูห้องนอนเข้ามาด้วยความโมโห

rn

“อะไรกันคะ คุณพี่ ทำไมต้องโมโหด้วย” ภรรยายิ้มหวานอย่างสบายใจ

rn

“คุณทำตัววุ่นวายไม่พอ ยังจะกล้ามาขายลูกสาวผมอีก ผีห่าซาตานตัวไหนทำให้คุณกล้าขอเงินค่าสินสอดล่วงหน้า มีที่ไหนเขาทำกันบ้าง” สามีพูดอย่างเหลืออด

rn

“ไม่มีผีห่าซาตานที่ไหนหรอกค่ะ น้องทำตามความถูกต้องต่างหาก ถ้าคิดดูเงินทุกบาททุกสตางค์ที่คุณพี่เอาไปเลี้ยงสองแม่ลูกนั้นยังน้อยกว่าค่าสินสอดของเด็กนั่นอีก น้องทำอะไรผิดคะแค่เอาเงินที่ควรเป็นของน้องคืนมาเท่านั้น”

rn

“ผมบอกกี่ครั้งแล้วว่าเงินที่ผมให้ญาณีกับลูกเป็นเงินส่วนตัวของผม ไม่เกี่ยวกับเงินที่ผมให้คุณกับลูกไว้ใช้จ่าย ผมไม่เคยก้าวก่ายหรือหักเงินที่ต้องเลี้ยงดูทุกคนในครอบครัวไปให้ญาณีกับลูกเลยสักบาท คุณก็รู้อยู่แก่ใจ”

rn

“แต่เงินของคุณพี่ก็คือเงินของน้อง คุณพี่ให้ใครก็เหมือนน้องให้ด้วย เราแต่งงานเป็นสามีภรรยาที่ถูกต้องกันทุกอย่าง อย่าลืมซิคะว่าตอนที่เราแต่งงานกัน เงินที่ขยายโรงแรมเป็นเงินของใคร ถ้าไม่ใช่เงินของครอบครัวน้อง เพราะฉะนั้นก็เท่ากับว่าสองคนแม่ลูกนั้นกินเงินของน้องด้วย”

rn

“อีกอย่างเงินค่าสินสอดที่เรียกไปก็เผื่อมาต่อลมหายใจของบ้านเราไงคะ หุ้นที่คุณพี่บอกว่าจะเอามาเป็นค่าเครื่องเพชรน้องมันสูญไปแล้วไม่ใช่เหรอ ถ้าไงน้องจะเอาเช็คใบนี้ไปจ่ายค่าเครื่องเพชรไว้สำหรับใส่วันงาน ในฐานะภรรยาเจ้าของโรงแรมและแม่เลี้ยงของเด็กนั้นก็ไม่ควรให้ใครมาต่อว่าได้ไม่ใช่เหรอคะ”

rn

คุณเสรีโกรธจนพูดอะไรไม่ออก ในขณะที่คุณอมราคว้ากระเป๋าถือเดินออกไปอย่างสบายอารมณ์ สิ่งเดียวที่ชายวัยกลางคนรู้สึกว่าทำผิดมาตลอดชีวิตก็คือการยอมแต่งงานกับผู้หญิงคนนี้ ผู้หญิงที่ทำให้ศักดิ์ศรีในชีวิตเขาลดน้อยลงไปทุกที

rn

 

rn

ธามกลับมาบ้านในตอนค่ำตั้งใจว่าจะไปถามหาคำตอบเรื่องการแต่งงานจากคุณพิศาล ชายหนุ่มชะงักเล็กน้อยเมื่อได้ยินเสียงของรติรสสนทนากับบิดาในห้องทำงาน

rn

“รสต้องขอโทษด้วยที่ทำให้คุณลุงเสียเงินมากขนาดนี้” รติรสเอ่ยเสียงเศร้า

rn

ตอนที่อยู่บ้านอาทิตนันท์เธออึ้งจนพูดอะไรไม่ออก เมื่อแม่เลี้ยงจัดการเรื่องสินสอดราวกับซื้อขายตัวเธอแลกกับเงินสิบล้านนั้น

rn

“ไม่เป็นไรหรอก อย่าคิดมาก ยังไงลุงก็ต้องเสียค่าสินสอดอยู่แล้วถ้าเจ้าทอมแต่งงานกับคนอื่น ยิ่งเป็นหนูรสเท่าไรลุงก็ยอมจ่ายสิบล้านแค่นี้ยังน้อยไปด้วยซ้ำ” คุณพิศาลไม่คิดมาก ยินดีที่จะทำทุกอย่างให้ถูกต้องที่สุด

rn

"รสต้องขอโทษคุณลุงอีกเรื่อง" เจ้าตัวก้มหน้านิ่งรู้สึกผิดมากขึ้นไปอีก

rn

"เรื่องอะไร" คุณพิศาลไม่ติดใจเรื่องเงินห้าล้านที่จ่ายไปวันนี้แม้แต่นิดเดียว แต่กลับรู้สึกสบายใจมากกว่าที่ครอบครัวของเสรีจะไม่มาวุ่นวายกับหญิงสาวอีก

rn

"ที่จริงแล้วเรื่องแต่งงานรสก็ไม่ได้คิดว่าจะตกลง เพียงแต่ขอใช้เป็นข้ออ้างให้ไม่ต้องยุ่งเกี่ยวกับคุณพ่อเท่านั้น รสไม่อยากรับเงินจากคุณพ่ออีก ไม่อยากยุ่งเกี่ยวอะไรทั้งสิ้น รสไม่ต้องการเป็นภาระของใครทั้งนั้น รสดูแลตัวเองได้และคิดว่าอยู่คนเดียวได้ค่ะ"

rn

"รสขอปฏิเสธที่จะแต่งงานกับคุณธามนะคะ ส่วนเรื่องเช็ครสจะหาทางพูดกับคุณพ่อให้เอาเช็คมาคืนคุณลุงโดยเร็วที่สุดค่ะ"

rn

คนที่ยืนฟังนอกห้องอย่างธาม งงกับสิ่งที่ได้ยินเหลือเกิน ตกลงว่ารติรสปฏิเสธที่จะแต่งงานกับเขา แต่คุณพิศาลจ่ายค่าสินสอดตัวเธอล่วงหน้าไปแล้วห้าล้าน นี่มันอะไรกันแน่

rn

“แต่เสรีก็เอ่ยปากยกหนูให้แล้วนะ” ไม่ว่ารติรสจะมีเหตุผลใดในการไปบ้านอาทิตนันท์ในวันนี้ก็ช่าง แต่เขาถือว่าวันนี้ได้ทาบทามสู่ขอหญิงสาวให้กับบุตรชายเป็นที่เรียบร้อยแล้วและการแต่งงานจะต้องเกิดขึ้นก่อนไปอังกฤษ

rn

“รสจะบอกคุณพ่อไปว่าทาบทามเฉยๆ ยังไม่มีพิธี อีกอย่างอยากให้คุณลุงเอาเช็คห้าล้านคืนมาก่อน เผื่อว่ามันมีอะไรผิดพลาดจะได้ไม่มีปัญหาทีหลังค่ะ” รติรสห่วงเรื่องเช็คห้าล้านที่คุณพิศาลเพิ่งเซ็นมอบให้กับแม่เลี้ยงของเธอไปหมาดๆ มากกว่าเรื่องอื่น

rn

"หนูรส" คุณพิศาลถอนหายใจยาวๆ ออกมาอีกครั้ง

rn

"ยังไงลุงก็ไม่ยกเลิกเรื่องแต่งงาน หนูรสจะต้องแต่งงานกับลูกชายลุงตามที่ญาณีสั่งไว้และก่อนที่ลุงจะไปอังกฤษ ทุกอย่างไม่มีการเปลี่ยนแปลงใดๆ ทั้งสิ้น"

rn

"เรื่องแต่งงานรสทำไม่ได้จริงๆ ค่ะ"

rn

"หนูอยากให้ญาณีตายตาไม่หลับ เพราะห่วงลูกสาวคนเดียวว่าจะอยู่ยังไงในโลกใบนี้เหรอ ที่ญาณีฝากฝังหนูไว้กับลุงก็เพราะไม่อยากเห็นหนูลำบากใจที่จะไปอยู่กับเสรี แค่ฟังแม่เลี้ยงหนูพูดลุงก็รู้แล้วว่าญาณีคิดไม่ผิดจริงๆ แต่ลุงจะอยู่ดูแลหนูไปได้อีกนานแค่ไหนกัน"

rn

"คุณลุง" รติรสซึ้งในน้ำใจของชายวัยกลางคนเหลือเกิน

rn

"ลุงแก่มากแล้วโรคภัยไข้เจ็บก็ถามหา จะเดินทางไปเยี่ยมหนูบ่อยๆ เหมือนก่อนคงไม่ไหว อีกอย่างถ้าลุงเป็นอะไรไปก่อนที่หนูจะมีใครมาดูแล ลุงคงนอนตายตาไม่หลับแน่ที่ไม่รู้ว่าผู้ชายคนนั้นเป็นใคร"

rn

ยิ่งฟังรติรสก็ยิ่งซาบซึ้งใจจนพูดอะไรไม่ออก แต่มันไม่ใช่สิ่งที่จะทำให้เธอตัดสินใจยอมแต่งงานตามคำขอ ถ้ายอมรับการแต่งงานครั้งนี้ก็เท่ากับว่าหญิงสาวจะกลายเป็นคนเห็นแก่ตัวที่คิดถึงแต่ความสุขของตนเอง จนลืมคิดถึงคนอื่นที่ต้องมาร่วมชะตากรรมด้วยกันอย่างธาม

rn

"แต่ถ้าเป็นเจ้าทอมลูกชายลุง ลุงมั่นใจว่าทอมไม่มีวันทำให้หนูรสเสียใจเด็ดขาด" คุณพิศาลมั่นใจเช่นนั้น

rn

เจ้าตัวที่ยืนฟังด้านนอกถึงกับสะดุ้ง นี่พ่อคิดจะจับเขาแต่งงานกับรติรสจริงๆ โดยไม่ถามสักคำเลยหรือ ที่สำคัญแม่ตัวดีก็ไม่ปฏิเสธใดๆ นอกจากพิรี้พิไรยักท่าว่าไม่คิดจะแต่ง

rn

ทำไมไม่บอกไปตรงๆ เลยล่ะว่าไม่ หัวเด็ดตีนขาดอย่างไรก็ไม่ ฟังแล้วธามขัดใจจริงๆ

rn

“หนูรสมีอะไรอีกหรือเปล่า ถ้าไม่มีลุงจะไปพักแล้ว" คุณพิศาลไม่เร่งรัดแต่ก็ไม่ปล่อยเวลาให้เสียไปเปล่าๆ มีอะไรสำหรับงานแต่งงานให้ทำอีกมาก บ่าวสาวไม่จำเป็นต้องลงมือทำเองก็ได้ขอแค่วันแต่งทั้งคู่ยินยอมก็พอแล้ว

rn

“คุณลุงคะ รสยังไม่พร้อมที่จะแต่งงานตอนนี้ แม่เพิ่งเสียไม่ถึงปี รสอยากไว้ทุกข์ให้แม่แล้วก็อีกอย่างคุณลุงกำลังจะผ่าตัด รสว่าเลื่อนไปก่อนให้ทุกอย่างลงตัวแล้วค่อยพูดเรื่องนี้อีกครั้งดีไหมคะ”

rn

ตอนนี้รติรสยังคิดหาเหตุผลที่จะมาถกเถียงกับคุณพิศาลไม่ออก เธอเองก็มึนกับสิ่งที่เกิดขึ้นในวันนี้เหลือเกิน แต่เอาเป็นว่าตอนนี้ไม่แต่งและยังไม่คิดจะแต่งแน่ เพียงแต่ต้องหาทางประวิงเวลาให้คิดหาทางออกดีๆ ให้ได้

rn

“เอาอย่างนั้นเหรอ” คุณพิศาลลังเลเล็กน้อย ดูเหมือนท่าทางรติรสจะยอมอ่อนลงบ้างแต่เขาก็ยังไม่วางใจ หญิงสาวแกร่งและมีความคิดเป็นตัวของตนเองจนบางครั้งก็เหมือนดื้อรั้น

rn

“ถ้างั้นก็ไม่ต้องเอาเช็คคืน ลุงจะถือว่านั่นคือของหมั้น ที่เป็นหลักประกันว่าหนูรสจะแต่งงานกับลูกชายลุงทันทีที่ลุงกลับมาจากอังกฤษ” ชายวัยกลางคนมัดมือชกหน้าตาเฉย

rn

“คุณลุง” รติรสมืดแปดด้านยิ่งกว่าเดิมอีก

rn

เธอต้องรีบไปขอให้คุณเสรีเก็บเช็คใบนั้นมาคืนคุณพิศาลให้เร็วที่สุด ก่อนที่แม่เลี้ยงจะเอาไปแปรสภาพเป็นอย่างอื่น และไม่มีปัญญานำเงินมาคืนผู้มีพระคุณได้

rn

“หนูไม่ต้องห่วงอะไรทั้งสิ้น จริงๆ ก็เป็นเรื่องดีเหมือนกันที่หนูจะได้อยู่ที่นี่โดยไม่มีคนครหา คู่หมั้นที่รอการแต่งงาน ลุงจะรีบจัดการให้ทันที”

rn

กลายเป็นว่าทางออกที่รติรสเสนอไปเข้าทางคุณพิศาลอีก แม้จะไม่ได้แต่ตอนนี้แต่ไม่ว่าอย่างไรก็ต้องแต่งอยู่ดี รติรสเดินออกมาด้วยท่าทางหนักใจ เรื่องนี้จะต้องรีบหาทางแก้ไขให้เร็วที่สุด

rn

 “ตกลงพ่อเธอว่าไง” เสียงธามดังขึ้นเมื่อรติรสออกมากห้องทำงานของคุณพิศาล

rn

“พ่อรู้เรื่องนี้แล้วค่ะ”

rn

“รู้แล้วไงต่อ”

rn

“เอ่อ คือ” หญิงสาวอึกอักเล็กน้อยไม่รู้ว่าตอบไปว่าไง

rn

“ฉันเพิ่งบอกคุณลุงไปว่าอย่าเพิ่งให้เราแต่งงานกัน เพราะว่าฉันยังไม่อยากแต่งงานตอนนี้ แต่คุณลุงบอกว่าถ้าไม่แต่งก็ให้เราหมั้นกันไว้ก่อน”

rn

“แล้วเธอก็ยอมตกลงอีกครั้ง” ธามมองหน้ารติรสเพื่อหาคำตอบบางอย่าง ผู้หญิงคนนี้ต้องการอะไรกันแน่ ปากก็บอกว่าไม่อยากแต่งงาน แล้วไปทำอีท่าไหนให้คุณพิศาลจัดการหมั้นหมายโดยไม่ถามเขาเลยสักคำ

rn

“ค่ะ"

rn

“แล้วเงินค่าอะไรที่พ่อจ่ายให้บ้านเธอ” เขาถามในสิ่งที่อยากรู้

rn

“มันเป็นเรื่องเข้าใจผิดค่ะ คุณลุงเซ็นเช็คห้าล้านเป็นค่าสินสอดครึ่งหนึ่งก่อนแต่งงาน แต่ว่าตอนนี้ฉันขอให้หยุดเรื่องแต่งงานไว้แล้วดังนั้นฉันจะหาทางเอาเช็คคืนมาให้ได้”

rn

“มั่นใจว่าจะได้” ดวงตาคู่คมจ้องอย่างจับผิด คล้ายกับจะสำรวจกระบวนการความคิดของคนที่อยู่ตรงหน้าให้ละเอียด

rn

“ฉันจะพยายามจัดการให้เรียบร้อยค่ะ”

rn

“ขอถามอย่างหนึ่งได้ไหม ในเมื่อมีพ่ออยู่ก็เท่ากับว่าไม่ได้ตัวคนเดียว ทำไมไม่กลับไปอยู่กับครอบครัวตัวเองมาเร่ร่อนเป็นภาระคนอื่นทำไม”

rn

คำว่าเร่ร่อนเป็นภาระคนอื่น ทำให้รติรสจุกจนพูดไม่ออก มันยิ่งกว่าคำว่ากาฝากที่ได้รับการตราหน้าจากแม่เลี้ยงมาตลอดยี่สิบกว่าปีเสียอีก

rn

 “เธอตั้งใจมาหลอกพ่อใช่ไหม” ธามรู้สึกว่าเรื่องนี้มีพิรุธหลายอย่าง และเริ่มสงสัยว่าเจตนาของรติรสคืออะไรกันแน่

rn

“ไม่ใช่อย่างนั้นนะคะ” หญิงสาวรีบปฏิเสธ

rn

“ถ้างั้น มีเหตุผลอะไรที่พ่อต้องห่วงจนออกนอกหน้า มาบังคับให้ฉันแต่งงานรับดูแลเธอทั้งที่ไม่เคยรู้จักกัน นั้นไม่สำคัญเท่ายอมจ่ายค่าสินสอดล่วงหน้าบ้าบอนั่นอีก ตกลงเธอเป็นใครและมาวุ่นวายกับครอบครัวฉันทำไม” ท่าทางธามเอาจริงจนรติรสกลัว

rn

“ฉันไม่ได้คิดจะทำตัวให้เป็นภาระของคนอื่น คุณเข้าใจผิดแล้ว”

rn

"เธอไม่ได้กำพร้าไม่มีพ่อแม่เสียหน่อย ทำตัวเป็นเด็กมีปัญหาเองหรือเปล่า จะเรียกร้องความสนใจหรือไง จะทำอะไรก็ช่าง ไปทำที่อื่น ไม่ใช่มาหลอกพ่อฉัน" ชายหนุ่มไม่รับรู้เรื่องราวปัญหาใดๆ ในชีวิตของรติรสทั้งสิ้น รู้เพียงแค่ว่าอย่ามาหลอกคุณพิศาลเป็นอันใช้ได้ และควรจัดการปัญหาของตนเองด้วยตัวเองไม่ใช่ให้คนอื่นที่ไม่ใช่ญาติสนิทพี่น้องต้องมาเดือดร้อนแทน

rn

"คุณเข้าใจผิด ฉันไม่ได้หลอกคุณลุงเลยแม้แต่น้อย" รติรสอยากจะอธิบาย ธามก้าวเข้ามาใกล้มากขึ้นจนหญิงสาวต้องถอยหลังเดินหนี แต่ติดกำแพงจนไปไหนไม่ได้เปิดโอกาสให้เขาเข้ามาใกล้มากขึ้น

rn

"กลับบ้านตัวเองไปซะ จะมาอยู่บ้านคนอื่นทำไมกัน"

rn

รติรสนิ่ง นั่นซิ มาอยู่บ้านคนอื่นทำไมให้มีปัญหา บ้านที่เธอนึกถึงและอยากจะไปไม่ใช่บ้านอาทิตนันท์ของบิดาบังเกิดเกล้า แต่เป็นบ้านเลียบริมโขงหลังเล็กที่สองแม่ลูกอาศัยอยู่ หญิงสาวควรกลับไปที่นั่นเพื่อยุติความวุ่นวายต่างๆ

rn

“หนูรสจะไม่ไปอยู่ที่ไหนทั้งสิ้น นอกจากอยู่ที่บ้านหลังนี้” คำพูดประกาศิตของคุณพิศาลทำให้ธามชะงัก

rn

“ตามพ่อมา ทอม”

rn

ธามจำต้องปล่อยรติรสไปก่อนแล้วเดินตามบิดาเข้าไปในห้องทำงานทันที รติรสค่อยโล่งอกที่คุณพิศาลมาช่วยเธอไว้ทัน ที่กลัวไม่ใช่ว่าจะอธิบายความจริงให้ธามเข้าใจไม่ได้ แต่เพราะความใกล้ชิดที่มากขึ้นของทั้งคู่ ทำให้หัวใจดวงนี้หวั่นไหวต่างหาก

rn

 

rn

เอาล่ะซิ แล้วจะทำอย่างไรต่อดี ติดตามกันให้ดีนะคะ รับรองว่าสนุกแน่ค่ะ พี่น้ำพร้อมจะทำการเปิดจองดอกรักเสน่หาแล้วนะคะ ส่วนอีบุ๊ค โหลดได้เลยค่า อ่านให้มีความสุขนะคะ พี่น้ำเอง

rn

ปอลิง. มีเรื่องบอก 2 เรื่อง

rn

 

rn

1 มีนิยายเรื่องใหม่ที่กำลังอัพ แรงรักเพลิงเสน่หา จะอัพอีกทีวันศุกร์นี้ค่ะ มีลงทุกเวป เด็กดี ธัญวลัย ไลตออฟเลิฟ และนิยายรักค่ะ ใครสะดวกเวปไหนก็เชิญเวปนั้นนะคะ

rn

 

rn

2.ในเวปไฮเท็กซ์ และเมพ มีนิยายลดราคาน่าอ่านหลายเรื่อง สนใจเรื่องไหนกดโหลดกันได้เลยค่ะ

rn

 

rn

 

rn

ดอกรักเสน่หา

rn

เมพ

rn

https://www.mebmarket.com/ebook-57798-%E0%B8%94%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B9%80%E0%B8%AA%E0%B8%99%E0%B9%88%E0%B8%AB%E0%B8%B2

rn

ไฮเท็กซ์

rn

http://www.hytexts.com/ebook/B012032-%E0%B8%94%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B9%80%E0%B8%AA%E0%B8%99%E0%B9%88%E0%B8%AB%E0%B8%B2

rn

 

rn

 

rn

 

rn

 

rn

 

rn

 




ตอนก่อนหน้า

กลับไปหน้าหลักของบทความ

ตอนถัดไป


โหวต : 1 คะแนน    2 คะแนน    3 คะแนน    4 คะแนน    5 คะแนน   
ล๊อคอินเพื่อแสดงความคิดเห็น แสดงความคิดเเห็นแบบไม่ล๊อคอิน
ID :      
Password :      
     
เนื่องจากขณะนี้ทางเว็บไซต์ได้พบกับผู้ไม่ประสงค์ดี เข้ามาทำการก่อกวน
ทางเว็บไซต์จึงจำเป็นจะต้องสงวนสิทธิ์สำหรับสมาชิกเท่านั้นที่จะสามารถแสดงความคิดเห็นได้

กติกาในการใช้เว็บ
นิยายหรือบทความที่ปรากฏในเว็บไซต์ www.lightoflovenovel.com เป็นข้อความที่ถูกโพสต์ขึ้นบนหน้าเว็บไซต์โดยบุคคลทั่วไป ซึ่งเว็บไซต์ www.lightoflovenovel.com ไม่ได้มีส่วนรู้เห็นใดๆ กับการกระทำนั้นๆ หากท่านพบเห็นข้อความหรือรูปภาพที่ไม่เหมาะสมปรากฏอยู่ในเว็บไซต์ สามารถอีเมล์มาแจ้งได้ที่ [email protected] [email protected]การต่อไป

ความคิดเห็นจากผู้อ่าน


กรุณาแสดงความคิดเห็น
เพื่อเป็นกำลังใจให้นักเขียน



หน้าแรก      สินค้า      อ่านนิยาย      กิจกรรม/ข่าวสาร      เว็บบอร์ด      ติดต่อเรา
Copyright © 2017. All right reserved.

Design by Seomodern