ใจล้อมรัก-คุณเหนือใจร้าย (1)










EP 11 คนปากดี ขี้หึง เอาแต่ใจ 40% ก่อน NC++ ( พระจันทร์สองใจ NC 20++ ) ( อัญจรี ) [ 2017-11-20 ]
ล่ารัก หนึ่ง 2 ( [ชุด Men Of Lions] ล่ารักรัฐภัทร (Ebook + ทำมือ) ) ( ลานีญา ) [ 2017-11-19 ]
ล่ารัก หนึ่ง 1 ( [ชุด Men Of Lions] ล่ารักรัฐภัทร (Ebook + ทำมือ) ) ( ลานีญา ) [ 2017-11-19 ]
ตามรัก หนึ่ง 2 ( [ชุด Men Of Lions] ตามรักรัฐภาค (Ebook + ทำมือ) ) ( ลานีญา ) [ 2017-11-19 ]
ตามรัก หนึ่ง 1 ( [ชุด Men Of Lions] ตามรักรัฐภาค (Ebook + ทำมือ) ) ( ลานีญา ) [ 2017-11-19 ]
พบรัก หนึ่ง 2 ( [ชุด Men Of Lions] พบรักรัฐภาม (Ebook + ทำมือ) ) ( ลานีญา ) [ 2017-11-19 ]
คนอุ้มรัก หนึ่ง 2 ( [ชุด Men Of Lions] อุ้มรักรัฐภพ (Ebook + ทำมือ) ) ( ลานีญา ) [ 2017-11-19 ]
ขอรักครั้งที่ สิบ 1 ( [ชุด Men Of Lions] ขอรักรัฐภูมิ (Ebook + ทำมือ) ) ( ลานีญา ) [ 2017-11-19 ]
บทที่ 5 ( เสน่หามายาไฟ (18+) ) ( พิริตา ) [ 2017-11-19 ]
ตอนที่ 2 หัวใจที่บอบช้ำ[02] ( พ่ายรักตรวนราคี ) ( R-mustang ) [ 2017-11-18 ]


วันนี้ 559
เมื่อวานนี้ 1,040
เดือนนี้ 19,485
เดือนที่แล้ว 32,631
ปีนี้ 327,163
ปีที่แล้ว 1,316,526
รวมทั้งหมด 7,629,265

แนะนำหน้านี้ให้เพื่อน

URL สำหรับอ่านหน้านี้

Code สำหรับนำไปแปะ

ส่งหน้านี้ให้เพื่อน
ชื่อผู้ส่ง

E-Mail


Share on Facebook
ใจล้อมรัก : คุณเหนือใจร้าย (1)
ผู้แต่ง : ฬีรดา
ลงเมื่อ : 2017-07-15 [ 17:59:17 ]
อ่านทั้งหมด : 93
คอมเมนท์ทั้งหมด : 0
คะแนนโหวตทั้งหมด : 0

พอเย็นวันศุกร์มาถึงภูไทก็ไม่ได้ไปรับปลายฟ้าเอาเสียจริงๆ แต่ไม่ใช่เพราะความใจร้ายใจดำที่เขาตั้งใจจะให้ตัวเองเป็นหรอก หากเพราะคอนเสิร์ตของศิลปินเกาหลีอย่างปาร์กคงซูที่จะมีขึ้นในวันพรุ่งนี้ทำเอาภูไทไม่อยากทิ้งรีสอร์ตของเขาอันเป็นสถานที่จัดงานไปไหน

rn

                แต่สุดท้ายแม้ไม่อยากจะทิ้ง เขาก็ต้องปลีกตัวไปรับปลายฟ้าที่วัดจนได้เมื่อมารดามีคำสั่งเด็ดขาดมาในเช้าวันเสาร์

rn

                “เมื่อคืนน้องไปกลับจากมหาลัยก็ดิ่งไปนอนกับแม่ชี เหนือแวะไปรับน้องก่อนแล้วค่อยไปทำงานก็แล้วกันนะ”

rn

                “ทำไมแม่ไม่ไปรับเองล่ะครับ” ก็เห็นอยู่ว่าเขายุ่งจะตาย นี่ก็ตั้งใจว่าจะไปขลุกอยู่ที่รีสอร์ตจนกระทั่งเสร็จงานใหญ่นั่นละ

rn

                ภูไทรีสอร์ตแอนด์สปาได้รับเกียรติต้อนรับศิลปินเกาหลีอย่างปาร์กคงซูที่ติดต่อมาเปิดคอนเสิร์ตเล็กๆ เอาใจแฟนคลับชาวไทย เนื่องจากช่วงนี้กำลังเข้าหน้าหนาว จังหวัดเชียงรายซึ่งอยู่เหนือสุดของประเทศไทยก็เป็นตัวเลือกที่ดีในการจัดงานเล็กๆ บรรยากาศธรรมชาติอย่างที่ตัวศิลปินต้องการ

rn

                “ก็แม่อยากให้เหนือไปนี่จ๊ะ” ทรรศนีเองก็ขี้เกียจจะงัดหาข้ออ้างมาบอกลูกชาย บอกเหตุผลจริงๆ ไปโต้งๆ แบบนี้แหละภูไทจะได้เลิกหาเหตุผลมาปฏิเสธแล้วไปรับปลายฟ้าด้วยตัวเองเสียที

rn

                “โธ่ แม่ครับ วันนี้ผมต้องเตรียมงานที่รีสอร์ต แม่ก็รู้นี่ครับ” อดไม่ได้ที่จะโอดครวญเพื่อขอความเห็นใจทั้งที่รู้ว่าคงไม่ได้มา

rn

                “แค่แวะไปรับน้องไม่กี่นาทีเอง เหนือจะได้ไปทำงานโดยมีผู้ช่วยไงล่ะ”

rn

                “ช่วยก่อกวนล่ะสิไม่ว่า” ภูไทโคลงศีรษะเบาๆ ไม่เห็นด้วยกับคำพูดของมารดาสักนิด ถึงอย่างนั้นก็ตกปากรับคำไปจนได้ “เอาเถอะครับ ผมจะไปรับปลายฟ้าเอง เพราะยังไงแม่ก็คงไม่มีทางให้คนอื่นไปรับอยู่แล้ว”

rn

                ทรรศนียิ้มแฉ่งเมื่อภูไทยอมรับคำ ลูกชายของนางก็แบบนี้ ปากก็ชอบปฏิเสธไปก่อนแต่เอาเข้าจริงก็ขี้ใจอ่อนยอมตามใจทุกคนไปเสียหมด

rn

                สุดท้ายภูไทก็จำต้องขับรถไปที่วัดเพื่อแวะรับปลายฟ้าที่สำนักแม่ชีแทนที่จะได้ดิ่งไปคุมงานที่รีสอร์ตอย่างที่ตั้งใจในตอนแรก แถมพอไปถึงก็เจอกับปัญหากองเบ้อเริ่มให้ต้องจัดการอีกต่างหาก

rn

“พี่เหนือ แย่แล้วค่ะ มาช่วยปายที”

rn

ปลายฟ้าวิ่งหน้าตาตื่นมาจนชายหนุ่มตกใจ ภูไทต้องรีบล็อกรถแล้วปรี่เขาไปหาเธอทันที ปลายฟ้าเหงื่อแตกพลั่ก กระนั้นเธอก็ไม่ยี่หระ ปลายฟ้าคว้าแขนภูไทแล้ววิ่งนำเขากลับไปในทิศทางที่เธอเพิ่งออกมาโดยไม่หยุดพัก

rn

“มีอะไรปาย ใจเย็นๆ แล้วเล่าให้พี่ฟังก่อน”

rn

แต่ปลายฟ้าเย็นไม่ไหว หญิงสาวไม่ยอมหยุดแม้ว่าภูไทจะขืนตัวเอาไว้ เรื่องนี้รอช้าไม่ได้ แต่ถึงรอได้เธอก็จะไม่รออย่างเด็ดขาด

rn

“มีคนไปเจอสุนัขบาดเจ็บแล้วเอามาไว้ที่วัดค่ะ เมื่อเช้าปายไปเจอมัน เหมือนขามันหัก พี่เหนือช่วยพามันไปหาหมอหน่อยได้ไหมคะ”

rn

“หมาจรจัด?”

rn

“ไม่น่าจะใช่ค่ะ ดูหน่วยก้านดี น่าจะหลงมามากกว่า” เธอไม่รู้ว่าภูไทจะยอมพาสุนัขไปรักษาหรือเปล่า ปลายฟ้ารู้จักภูไทน้อยเกินไป ไม่รู้ว่าเขาจะรักสัตว์ มีเมตตากับมันอย่างที่เธอเป็นหรือเปล่า แต่อย่างไรเธอก็ต้องลองพูดดูก่อน “พี่เหนือช่วยมันหน่อยนะคะ ปายไม่รู้จะไปพึ่งใครแล้วจริงๆ”

rn

“มันอยู่ไหนล่ะ”

rn

                ปลายฟ้าพาชายหนุ่มไปดูสุนัขตัวที่ว่า มันเป็นสุนัขพันธุ์ลาบาดอร์ รีทรีฟเวอร์สีช็อกโก้ที่ภูไทคลับคล้ายคลับคลาว่าเคยเห็นมาก่อน แต่อาการของมันดูแย่จนภูไทไม่อาจเสียเวลานึกว่าเคยเจอมันที่ไหน ขณะเดียวกันปลายฟ้าก็ดูร้อนรนกับอาการบาดเจ็บของสุนัขจนเหมือนคนสติแตกเข้าไปทุกที

rn

                “ช่วยมันหน่อยนะคะพี่เหนือ ปายสงสารมัน” เธออ้อนวอนเสียงสั่น ดวงตาเริ่มแดงก่ำเพราะเห็นว่าภูไทเอาแต่นั่งทำหน้านิ่ว กลัวเหลือเกินว่าเขาจะไม่ช่วยมัน เพราะเข้าใจว่าเขาทำโรงฆ่าสัตว์ ฉะนั้นเขาอาจจะไม่มีความเมตตาเผื่อแผ่มาถึงสุนัขตัวนี้ก็ไม่ได้

rn

                “นะคะพี่เหนือ เมตตามันเถอะนะ รู้ไหมคะว่าการทำทานถึงแม้จะทำกับเดรัจฉานก็ได้บุ...”

rn

                “นี่ เห็นพี่เป็นคนใจร้ายใจดำขนาดนั้นเลยหรือไง” ภูไทไม่รอฟังจนปลายฟ้าพูดจบ เขาบอกหรือยังว่าจะไม่ช่วยสุนัขตัวนี้น่ะ แค่กำลังวิเคราะห์อยู่ในใจว่ามันไปโดนอะไรมาต่างหาก

rn

                “ก็ปายเห็นพี่เหนือเงียบไป” เธอขยับตัวเล็กน้อยเพื่อเปิดทางให้ภูไทเข้าถึงตัวสุนัขที่นอนบาดเจ็บอยู่ ลอบมองเสี้ยวหน้าคมยามที่เขาแตะมือลงบนเนื้อตัวของสุนัข มองยังไงภูไทก็ดูไม่เหมือนคนที่จะไปเชือดวัวเชือดควายได้เลยจริงๆ

rn

                แล้วเจ้าหมานั่นก็กระไร พอภูไทลูบหัวลูบหางเข้าหน่อยก็ผงกหัวขึ้นมาเลียมือเขาแผล็บๆ จนปลายฟ้าต้องกลั้นหายใจอยู่บ่อยครั้ง ถึงภูไทจะดูอาทรสุนัขตัวนั้นแต่เธอก็ไม่แน่ใจนักว่าเขาจะหงุดหงิดหรือเปล่าที่มันไปเลียไม้เลียมือเขาเสียขนาดนั้น

rn

                แต่ภูไทก็ไม่ได้ขยับหรือสะบัดหนี เขาส่งกุญแจรถให้ปลายฟ้าก่อนจะออกคำสั่ง “ปายไปหาผ้ามาปูไว้ในรถหน่อย เดี๋ยวพี่จะอุ้มหมาไป”

rn

                ปลายฟ้ารีบจัดการตามที่ภูไทบอก เธอทำทุกอย่างในเวลาอันรวดเร็วแล้วไปยืนเปิดประตูรอเขาที่รถ สายตาจับจ้องร่างสูงที่อุ้มสุนัขเดินมาอย่างมั่นคง กระนั้นเธอก็สัมผัสได้ว่าเขาเดินค่อนข้างช้ากว่าปกติ สงสัยคงกลัวแผลมันกระเทือนแน่ๆ เลย

rn

                “ขามันน่าจะหัก ปายนั่งเบาะด้านหลังไปกับมันก็แล้วกัน พี่กลัวมันจะดิ้นตกแล้วแย่กันไปใหญ่”

rn

                ภูไทดันหลังปลายฟ้าเข้าไปนั่งในรถ เธอหันหลังให้เขาชายหนุ่มจึงไม่รู้ว่าเธอยิ้มอยู่ กว่าจะรู้ตัวว่าคนตัวเล็กยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ก็ตอนที่เขากลับมานั่งประจำตำแหน่งคนขับแล้วมองเห็นเธอผ่านกระจกมองหลังนั่นละ

rn

                “ยิ้มอะไร?”

rn

                คนถูกถามสะดุ้งไปนิดหนึ่ง ปลายฟ้ายกมือขึ้นมาแตะมุมปากอย่างต้องการให้แน่ใจว่าเธอยิ้มอย่างที่เขากล่าวหาจริงหรือเปล่า แล้วเธอก็ค้นพบว่าตัวเองกำลังยิ้มเพราะความน่ารักของภูไทเข้าจริงๆ

rn

                “ก็...พี่เหนือใจดี”




ตอนก่อนหน้า

กลับไปหน้าหลักของบทความ
 


โหวต : 1 คะแนน    2 คะแนน    3 คะแนน    4 คะแนน    5 คะแนน   
ล๊อคอินเพื่อแสดงความคิดเห็น แสดงความคิดเเห็นแบบไม่ล๊อคอิน
ID :      
Password :      
     
เนื่องจากขณะนี้ทางเว็บไซต์ได้พบกับผู้ไม่ประสงค์ดี เข้ามาทำการก่อกวน
ทางเว็บไซต์จึงจำเป็นจะต้องสงวนสิทธิ์สำหรับสมาชิกเท่านั้นที่จะสามารถแสดงความคิดเห็นได้

กติกาในการใช้เว็บ
นิยายหรือบทความที่ปรากฏในเว็บไซต์ www.lightoflovenovel.com เป็นข้อความที่ถูกโพสต์ขึ้นบนหน้าเว็บไซต์โดยบุคคลทั่วไป ซึ่งเว็บไซต์ www.lightoflovenovel.com ไม่ได้มีส่วนรู้เห็นใดๆ กับการกระทำนั้นๆ หากท่านพบเห็นข้อความหรือรูปภาพที่ไม่เหมาะสมปรากฏอยู่ในเว็บไซต์ สามารถอีเมล์มาแจ้งได้ที่ [email protected] เพื่อทีมงานจะได้ดำเนินการต่อไป

ความคิดเห็นจากผู้อ่าน


กรุณาแสดงความคิดเห็น
เพื่อเป็นกำลังใจให้นักเขียน



หน้าแรก      สินค้า      อ่านนิยาย      กิจกรรม/ข่าวสาร      เว็บบอร์ด      ติดต่อเรา
Copyright © 2017. All right reserved.

Design by Seomodern