เงาเพลิงสวาท-ตอนที่ 1 ความเจ็บปวด










ตอนที่ 1 เรื่องบนเตียง Nc 25++ ( บำเรอสวาท คุณลุงที่รัก ) ( เพลงดาว ) [ 2017-09-22 ]
EP 4 รักเราสอง (สาม) คน 40% ( พระจันทร์สองใจ NC 20++ ) ( อัญจรี ) [ 2017-09-21 ]
ตอนที่ 5 ( วิวาห์พยศรัก ) ( ยิปซี ) [ 2017-09-20 ]
EP 4 รักเราสอง (สาม) คน 20% ( พระจันทร์สองใจ NC 20++ ) ( อัญจรี ) [ 2017-09-20 ]
ตอนที่ 4 ( 100 ค่ะ ) ( วิวาห์พยศรัก ) ( ยิปซี ) [ 2017-09-19 ]
ตอนที่ 5 ( เงาเพลิงสวาท ) ( R-mustang ) [ 2017-09-18 ]
บทที่ 4 ระคนทุกข์[06] ( บ่วงรัก ทาสอสูร ) ( ลายปักสีดำ ) [ 2017-09-18 ]
ตอนที่ 2 ซาตาน(03) ( ใต้เพลิงมาร ) ( ลายปักสีดำ ) [ 2017-09-18 ]
EP 3 ซ่อนรัก 100% ( พระจันทร์สองใจ NC 20++ ) ( อัญจรี ) [ 2017-09-18 ]
EP 3 ซ่อนรัก 80% ( พระจันทร์สองใจ NC 20++ ) ( อัญจรี ) [ 2017-09-17 ]


วันนี้ 851
เมื่อวานนี้ 1,052
เดือนนี้ 21,596
เดือนที่แล้ว 25,349
ปีนี้ 265,154
ปีที่แล้ว 1,316,526
รวมทั้งหมด 7,567,548

แนะนำหน้านี้ให้เพื่อน

URL สำหรับอ่านหน้านี้

Code สำหรับนำไปแปะ

ส่งหน้านี้ให้เพื่อน
ชื่อผู้ส่ง

E-Mail


Share on Facebook
เงาเพลิงสวาท : ตอนที่ 1 ความเจ็บปวด
ผู้แต่ง : R-mustang
ลงเมื่อ : 2017-07-16 [ 20:49:01 ]
อ่านทั้งหมด : 109
คอมเมนท์ทั้งหมด : 0
คะแนนโหวตทั้งหมด :

 

rn
rn

ตอนที่ 1 ความเจ็บปวด

rn

            ก๊อก ก๊อก ก๊อก!

rn

เสียงเคาะประตูดังขึ้น หญิงสาวร่างเล็กที่ยืนอยู่หน้าประตูห้องทำงานเนื้อตัวสั่น เจ้าหล่อนพยายามรวบรวมความกล้าร่วมสิบนาทีกว่าจะยื่นมือออกไปเคาะประตู ก่อนจะก้าวเข้าไปในห้องทำงานของใครคนหนึ่ง คนที่หล่อนต้องทนรับความเย็นชา ความใจร้าย มาร่วมห้าปี 
                ชายหนุ่มเจ้าของห้องเงยหน้าขึ้นมามองเพื่อดูว่าบุคคลที่เข้ามาในห้องเป็นใคร แต่ทันทีเมื่อรู้ว่าคือใคร สายตาคมก็เรียบเฉยเสมือนว่าหญิงสาวคืออากาศธาตุที่ไร้ตัวตน แล้วก้มลงไปจดจ่อกับเอกสารตรงหน้าต่อ ไม่ได้ใส่ใจว่าอีกฝ่ายนั้นมีธุระสำคัญอะไรหรือไม่    
                ยติยากัดเม้มริมฝีปากอวบแน่น
น้ำตาคลอขังห้าปีแล้วสินะที่หล่อนต้องทนอยู่ในสภาพเสมือนตายทั้งเป็นมีลมหายใจก็เหมือนไม่มี….ต้องอยู่กับผู้ชายที่ไร้ใจ ….ต้องทนคอยดูเขาพรากสิ่งที่รักให้ออกห่างไปเรื่อยๆ จนเสมือนว่ามันยากจะไขว่คว้ามาโอบกอดได้         
                
ยา...อยากให้คุณสิงห์พาไปหาลูกค่ะ 
                ไม่มีปฏิกิริยาใดๆ ตอบกลับจากชายหนุ่ม            
                
คุณสิงห์คะ ยาอยากพบลูก...ยาคิดถึงลูก” น้ำตาใกล้จะไหลเต็มทน หล่อนไม่อาจทนความคิดถึงลูกน้อยได้อีกต่อไป

rn

เขาพรากลูกไปจากอกคนเป็นแม่อย่างหล่อน แต่มันมีเหตุผลที่ทำให้หล่อนยอมจำนน ยอมอยู่ห่างลูกน้อย แต่ความเลือดเย็นของเขาคือ กีดกันไม่ให้พบลูก  
                
ลีโอสบายดี” สิงห์ราชกล่าวเพียงประโยคสั้นๆ น้ำเสียงราบเรียบ      
                
ยาอยากเห็นหน้าลูกยาอยากกอดลูก” เธอบอกเสียงสั่นเครือ เพราะความคิดถึงโหยหา ร่วมสองเดือนแล้วที่เธอไม่ได้เห็นหน้าลูกชาย               

rn

ฉันจะทำงาน” ประโยคที่เจ้าของบ้านเอ่ยออกมาคือการเอ่ยไล่ทางอ้อม สองมือเล็กกำแน่น จ้องมองชายไร้หัวใจตรงหน้าด้วยความชอกช้ำ คำขอร้องของเธอไม่เคยมีความหมาย คนตัวโตจะทรมานกันไปถึงไหน หล่อนเจ็บปวดจนแทบจะอยากหยุดลมหายใจ น้ำตาเม็ดโตไหลเปียกชุ่มขนตา เธอรู้ว่าน้ำตาไม่อาจจะทำให้เขาเห็นใจได้ แต่ก็กลั้นมันไม่ไหวแล้วจริง ๆ บ่าเล็กงุ้มลงอย่างอ่อนแรง      
                ร่างระหงยังนิ่งไม่ยอมขยับเขยื้อนไปไหน วันนี้ยติยาไม่อาจจะล่าถอยได้เหมือนทุกครั้ง ความโหยหาทำให้ทรมาน        
                
                “จะให้ยาก้มลงกราบ หรือทำอะไร ยาก็ยอม ขอให้ยาพบลูกนะคะ” เธอขอร้องพร้อมกับปล่อยทิ้งร่างลงกับพื้น อ้อนวอนขอด้วยความปวดร้าว เจ็บใดไม่อาจจะเท่าการที่ถูกพรากลูกไปจากอก   
                สิงห์ราชเงยหน้าขึ้นมองด้วยแววตากระด้าง แต่ยังคงไม่เอ่ยพูดสักคำ พลางจ้องมองผู้หญิงตรงหน้าด้วยรอยยิ้มหยัน ยติยาคิดถึงลูกน้อย ชายหนุ่มก็มีคนให้คิดถึงเช่นกัน แต่คนที่คิดถึงนั้น เขาไม่อาจโอบกอดได้อีกต่อไป ก้อนเนื้อด้านซ้ายมันถูกควักออกไปเพราะฝีมือผู้หญิงร้ายกาจตรงหน้า 
                
ฉันคิดถึงลดา เธอพาลดากลับมาหาฉันได้หรือเปล่า แลกกับการพบลูก” น้ำเสียงเขาเข้มขึ้น นัยน์ตาราบเรียบแต่มันกับซุกซ่อนความโศกเศร้าทุกข์ระทมเอาไว้      
                ประโยคนี้ทำให้ยติยาสะอึกอย่างหนัก เขาก็รู้ว่าเธอไม่อาจจะทำได้ ใครหน้าไหนก็ไม่สามารถพาลดามาศกลับมาได้ ในเมื่อ ลดามาศ ได้สิ้นลมหายใจไปแล้ว          
                เมื่อนึกถึงเหตุการณ์จุดเริ่มของเรื่องราวทั้งหมด ยิ่งทำให้ยติยาทุกข์ กัดกลีบปากแน่น เพราะหล่อนก็ไม่รู้ว่าเรื่องราวน่าอัปยศเกิดขึ้นได้อย่างไร ทำไมเช้าวันนั้นหล่อนถึงตื่นมาในสภาพไร้อาภรณ์นอนเคียงคู่กับสิงห์ราชบนเตียงกว้างในคอนโดฯ หรูของชายหนุ่ม       
                
เกิดอะไรขึ้น ทำไมยาถึงมาอยู่บนเตียงกับพี่     
                
ยา…” ยติยาครางเสียงผะแผ่วพร้อมส่ายหน้า หล่อนไม่รู้เหมือนกันว่ามันเกิดอะไร พลางรวบผ้าห่มมาห่อหุ้มร่างกายที่เปลือยเปล่า                 
                ด้านสิงห์ราชก็คว้าผ้าขนหนูมาพันเอว กระโดดลงจากเตียง ยิ่งมองเห็นสภาพข้างเตียง ยิ่งทำให้เจ้าของห้องเครียดจัด เสื้อผ้าสุดหรูของตนและยติยากระจัดกระจายกลางห้อง นี่มันเกิดเรื่องบ้าอะไรขึ้น ทำไมเขาและเธอ ถึงมาอยู่ในสภาพนี้ มือหนาต้องยกขึ้นมากุมขมับ เดินวนไปไม่หยุด    
                
ยา ตอบพี่มามันเกิดอะไรขึ้น” คิดอย่างไรก็คิดไม่ออกจนต้องหันไปถามน้องสาวน้ำเสียงเครียดกังวล แววตาคมวิตก  
                
ยาไม่รู้ ยาจำอะไรไม่ได้เลยค่ะคุณสิงห์”  เนื้อตัวนวลสั่นเทิ้ม เพราะความกลัวจู่โจมหัวใจให้สั่นไหว เนื่องจากมองดูสภาพของเขาและเธอก็รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่มันเกิดขึ้นได้อย่างไร

rn

                กระนั้นไม่สำคัญเท่าอีกสองเดือนข้างหน้า ชายหนุ่มกำลังจะแต่งงานกับลดามาศ หญิงคนรัก แล้วแบบนี้หล่อนควรทำอย่างไร  

rn

                ลดามาศคือ พี่สาวแสนดีที่คอยช่วยเหลือเธอและพี่ชายมาตลอด หากอีกฝ่ายรู้เรื่องเข้า คนตัวเล็กคงไม่อาจทนสู้หน้าได้ ยิ่งคิดหัวใจดวงน้อยยิ่งอดสู 
                เมื่อคิดอย่างไรก็คิดไม่ออก แถมยังไม่ได้คำตอบจากเรียวปากเล็ก คนตัวโตก็ต้องสบถออกมาด้วยความหงุดหงิดใจ พร้อมกับเหวี่ยงหมัดใส่ผนังห้อง ระเบิดอารมณ์ที่ใกล้จะคลุ้มคลั่ง               
                
พี่ไม่เข้าใจว่ามันเกิดเรื่องบ้าแบบนี้ได้ยังไง” พลางห้วนคิดถึงเหตุการณ์ก่อนหน้า สิงห์ราชจำได้เพียงว่า ตนรอยติกร พี่ชายของคนบนเตียงมารับน้องสาวที่มีอาการเมามาย เนื่องจากถูกคนรักของตนขอร้องให้มาเป็นเพื่อนนั่งปรับทุกข์เพราะทะเลาะกับมารดา      
                ชายหนุ่มติดธุระจึงทำให้ตามมาปลอบใจในภายหลัง เมื่อมาถึงร่างสูงดื่มตามคำคะยั้นคะยอของลดามาศให้ดื่มเป็นเพื่อน แต่ไม่มากนัก ต่างจากยติยาที่ใบหน้าแดงก่ำ คุยแทบไม่ได้สติเสียแล้ว              
                สิงห์ราชดุคนรักที่ปล่อยให้ยติยาดื่มจนเมามาย  
                
คุณสิงห์คะ ลดาฝากรอคุณกรมารับน้องยาด้วยนะคะ คุณแม่โทรตามลดาแล้ว ลดาขอกลับไปเคลียร์กับแม่ก่อน” ลดามาศเอ่ยบอกคนรักพร้อมกับเขย่งเท้าขึ้นไปจุ๊บแก้มซ้าย 
                
ได้ครับ พี่จะรอคุณกรให้เอง” พี่น้องสองคนนี้ สิงห์ราชรู้จักเพราะว่าที่เจ้าสาวเป็นคนแนะนำ ยติกรเป็นนักธุรกิจซึ่งกำลังก่อร่างสร้างตัว มีบริษัทเล็กๆ แห่งหนึ่ง หากถามว่ารู้ประวัติตื้นลึกหนาบางเกี่ยวกับสองพี่น้องนี้หรือไม่ เขาเองก็คงตอบว่าไม่ เพราะเพิ่งจะมารู้จักก็ช่วงหนึ่งปีที่ผ่านมานี้เอง           
                หลังจากได้เจอกันครั้งแรกไม่นาน ลดามาศก็ฝากยติยาเข้ามาฝึกงานเป็นสาวบัญชี คนตัวโตรับยติยาเข้ามาทำงาน โดยที่ไม่ได้มีเคลือบแคลงใจสงสัยใดๆ ทั้งสิ้น       
               

rn                ลดามาศพายติยาไปนอนพักในห้องนอน ทิ้งให้แฟนหนุ่มนั่งรอตยิกรที่ห้องนั่งเล่น ถึงแม้ว่าช่วงสองเดือนที่ผ่านมาชายหนุ่มจะเอ็นดูในความใสซื่อของสาวบัญชีฝึกหัด คิดไม่ต่างจากน้องสาว แต่มันก็ไม่สมควรหากจะอยู่ในห้องกันตามลำพัง     
                รอได้สักพักเจ้าของห้องก็มีรู้สึกว่ามึนศีรษะขึ้นมา ชายหนุ่มคิดว่าคงเป็นเพราะพิษของแอลกอฮอล์จึงลุกไปล้างหน้าแล้วกลับมานั่งรอที่เดิม         แต่มันก็กลับไม่ดีขึ้น สิงห์ราชยังฝืนรอทั้งที่ตอนนี้สมองมันรู้สึกมึนๆ งงๆ แถมยังรู้สึกร้อนวูบวาบแบบแปลกๆ ราวกับต้องการจะปลดปล่อย              กระทั่งได้รับโทรศัพท์อีกครั้งจากคนรัก 
                “ครับลดา”
                “คุณกรมาแล้วหรือยังคะ” ทั้งที่เจ้าตัวก็รู้คำตอบอยู่แล้ว แต่ที่โทรมาเพื่อเช็กบางสิ่งเท่านั้นว่ามันได้ผลแล้วหรือไม่ ทันทีที่แฟนหนุ่มรับสาย ลดามาศก็ต้องหน้าเสีย เพราะมันแสดงว่าไม่ได้ผล
                “ยังเลยครับ พี่ก็รออยู่” แต่ทว่าจะตอบคำถามได้ สิงห์ราชก็ต้องประมวลผลในคำถามร่วมหลายนาที ราวกับสมองเบลอ 
                “งั้นเดี๋ยวลดาลองโทรตามให้อีกครั้งค่ะ” น้ำเสียงของคนโทรมาบอกอารมณ์ไม่ดีอย่างเห็นได้ชัด แถมยังมีความกังวลติดมานิดๆ เพราะดูท่าว่าสิ่งที่วางไว้อาจจะไม่สำเร็จได้ ก่อนจะหันไปปรึกษาคนข้างกายด้วยความร้อนรน 
หล่อนจะไม่ยอมให้สิ่งที่วางไว้พลาดเป็นอันขาด
                และหลังจากแฟนสาววางไป สิงห์ราชก็ยิ่งกลับมีอาการเสียวซ่าน สติเสมือนดวงไฟที่ถูกถอดปลั๊กออกดับในทันทีเพราะจดจำอะไรไม่ได้อีกเลยหลังจากนั้นจนตื่นขึ้นมาเจอกับสภาพแบบนี้            
                ยังไม่ทันที่หญิงสาวจะนึกหวนไปถึงเหตุการณ์ตอนที่ลดามาศเสียชีวิต ความรู้สึกผิดก็วิ่งเข้ามาจู่โจมหัวใจให้เจ็บยับเยิน จนกระทั่งมีเสียงห้วนจัดดังขึ้นจึงเรียกสติของหญิงสาวให้กลับมาเผชิญหน้ากับปัจจุบัน

                “ออกไป!!” ถึงแม้ว่าจะเสียงแข็ง แต่ใจดวงโตมันทุกข์เกินจะบรรยายออกมาได้
                “ฮึก
ฮึก” สีหน้านวลแดงก่ำเพราะร้องไห้อย่างหนัก มองชายตรงหน้าอย่างสิ้นหวัง เรื่องคืนนั้นหล่อนยอมรับว่ามีส่วนผิด ผิดที่ทำให้เขากลายเป็นเหยื่อ แต่เธอไม่ได้มีเจตนาทำให้ ลดามาศ ตายเลยสักนิด ถึงกระนั้นหญิงสาวก็ยอมอยู่เพื่อชดใช้ให้เขาเพื่อให้เขายอมให้อภัยในความผิดแต่เจ้าของบ้านนี้คงไม่เคยแม้แต่จะคิดให้อภัย ถึงยังคงเลือกทรมานเธอด้วยวิธีนี้  
                ด้านสิงห์ราชแทบไม่เคยยิ้มออกเลยสักครั้งหลังจากคนรักเสียชีวิต ต้องเจ็บปวดใจทุกครั้งยามนอน เพราะเอาแต่ฝันถึงวันที่ว่าที่เจ้าสาวเสียชีวิต พลันถามตัวเองว่าทำไมตนถึงโง่งมตกไปอยู่ในแผนการเลวร้ายของพี่น้องชั่วสองคนนี้ได้ 
                “ยาขอโทษจริงๆ ค่ะพี่ลดา” หลังออกจากห้องมาคนช้ำใจก็ทรุดตัวลงไปกองจากพื้น ความปวดแปลบวิ่งเข้าโรมรันหัวใจ พร้อมกับเอ่ยขอโทษผ่านสายลมอย่างสำนึกผิด  ซึ่งแม้กระทั่งวันเผาศพของพี่สาวแสนดี หล่อนก็ไม่ได้ไป เพราะละอายเกินกว่าจะทำใจได้





 
กลับไปหน้าหลักของบทความ

ตอนถัดไป


โหวต : 1 คะแนน    2 คะแนน    3 คะแนน    4 คะแนน    5 คะแนน   
ล๊อคอินเพื่อแสดงความคิดเห็น แสดงความคิดเเห็นแบบไม่ล๊อคอิน
ID :      
Password :      
     
เนื่องจากขณะนี้ทางเว็บไซต์ได้พบกับผู้ไม่ประสงค์ดี เข้ามาทำการก่อกวน
ทางเว็บไซต์จึงจำเป็นจะต้องสงวนสิทธิ์สำหรับสมาชิกเท่านั้นที่จะสามารถแสดงความคิดเห็นได้

กติกาในการใช้เว็บ
นิยายหรือบทความที่ปรากฏในเว็บไซต์ www.lightoflovenovel.com เป็นข้อความที่ถูกโพสต์ขึ้นบนหน้าเว็บไซต์โดยบุคคลทั่วไป ซึ่งเว็บไซต์ www.lightoflovenovel.com ไม่ได้มีส่วนรู้เห็นใดๆ กับการกระทำนั้นๆ หากท่านพบเห็นข้อความหรือรูปภาพที่ไม่เหมาะสมปรากฏอยู่ในเว็บไซต์ สามารถอีเมล์มาแจ้งได้ที่ [email protected] เพื่อทีมงานจะได้ดำเนินการต่อไป

ความคิดเห็นจากผู้อ่าน


กรุณาแสดงความคิดเห็น
เพื่อเป็นกำลังใจให้นักเขียน



หน้าแรก      สินค้า      อ่านนิยาย      กิจกรรม/ข่าวสาร      เว็บบอร์ด      ติดต่อเรา
Copyright © 2017. All right reserved.

Design by Seomodern