กรรมสิทธิ์อสูร-อาณาจักรอสูร (3)










EP 11 คนปากดี ขี้หึง เอาแต่ใจ 40% ก่อน NC++ ( พระจันทร์สองใจ NC 20++ ) ( อัญจรี ) [ 2017-11-20 ]
ล่ารัก หนึ่ง 2 ( [ชุด Men Of Lions] ล่ารักรัฐภัทร (Ebook + ทำมือ) ) ( ลานีญา ) [ 2017-11-19 ]
ล่ารัก หนึ่ง 1 ( [ชุด Men Of Lions] ล่ารักรัฐภัทร (Ebook + ทำมือ) ) ( ลานีญา ) [ 2017-11-19 ]
ตามรัก หนึ่ง 2 ( [ชุด Men Of Lions] ตามรักรัฐภาค (Ebook + ทำมือ) ) ( ลานีญา ) [ 2017-11-19 ]
ตามรัก หนึ่ง 1 ( [ชุด Men Of Lions] ตามรักรัฐภาค (Ebook + ทำมือ) ) ( ลานีญา ) [ 2017-11-19 ]
พบรัก หนึ่ง 2 ( [ชุด Men Of Lions] พบรักรัฐภาม (Ebook + ทำมือ) ) ( ลานีญา ) [ 2017-11-19 ]
คนอุ้มรัก หนึ่ง 2 ( [ชุด Men Of Lions] อุ้มรักรัฐภพ (Ebook + ทำมือ) ) ( ลานีญา ) [ 2017-11-19 ]
ขอรักครั้งที่ สิบ 1 ( [ชุด Men Of Lions] ขอรักรัฐภูมิ (Ebook + ทำมือ) ) ( ลานีญา ) [ 2017-11-19 ]
บทที่ 5 ( เสน่หามายาไฟ (18+) ) ( พิริตา ) [ 2017-11-19 ]
ตอนที่ 2 หัวใจที่บอบช้ำ[02] ( พ่ายรักตรวนราคี ) ( R-mustang ) [ 2017-11-18 ]


วันนี้ 559
เมื่อวานนี้ 1,040
เดือนนี้ 19,485
เดือนที่แล้ว 32,631
ปีนี้ 327,163
ปีที่แล้ว 1,316,526
รวมทั้งหมด 7,629,265

แนะนำหน้านี้ให้เพื่อน

URL สำหรับอ่านหน้านี้

Code สำหรับนำไปแปะ

ส่งหน้านี้ให้เพื่อน
ชื่อผู้ส่ง

E-Mail


Share on Facebook
กรรมสิทธิ์อสูร : อาณาจักรอสูร (3)
ผู้แต่ง : ณจันทร์นรา
ลงเมื่อ : 2017-07-17 [ 16:58:11 ]
อ่านทั้งหมด : 177
คอมเมนท์ทั้งหมด : 0
คะแนนโหวตทั้งหมด : 5

ทรอยด์ทำงานบ้านตั้งแต่จบมื้ออาหารโดยได้รับความช่วยเหลือจากเหล่าแม่บ้านของบรูซ แต่ไม่ใช่ว่าช่วยให้เธอทำงานสบายขึ้นหรอกนะ คนพวกนั้นหาเรื่องให้เธอต้องออกแรงมากกว่าเดิมต่างหากล่ะ

rn

                คงเป็นธรรมดานั่นแหละที่คนรับใช้ของบรูซจะเขม่นผู้หญิงซึ่งเป็นของชั่วคราวอย่างเธอ แม่บ้านของบรูซอายุเกินสี่สิบกันทุกคน ดูท่าคงเป็นคนเก่าคนแก่ที่รับใช้กันมานาน ก็ไม่แปลกหรอกที่จะหวงเจ้านายขนาดนั้น ทรอยด์อ่านสายตาของคนพวกนั้นออก คนเหล่านั้นคิดว่าเธอเป็นพวกปลิงดูดเลือดคอยดูดเงินจากมหาเศรษฐีอะไรเทือกๆ นั้น

rn

                ท่าทีพินอบพิเทาที่มีต่อบรูซไม่ได้เผื่อแผ่มาถึงเธอ บางคนถึงกับฉายรังสีความไม่เป็นมิตรออกมาอย่างไม่ปิดบัง ซึ่งทรอยด์เองก็ได้แต่บอกให้ตัวเองไม่ต้องสนใจ เธอไม่จำเป็นต้องผูกมิตรกับใครก็ตามที่เดินอยู่ในปราสาทหลังงามของบรูซ โฮลกินส์ การสร้างความผูกพันมีแต่จะทำให้ลำบากใจในวันที่ต้องลาจาก

rn

                อย่างไรเธอก็ไม่ได้อยู่ที่ตลอดไป ก็แค่รอเวลาจนกว่าบรูซจะเขี่ยเธอทิ้งนั่นแหละ

rn

                ลมหายใจเฮือกใหญ่ถูกระบายออกมาเมื่อทรอยด์เดินไปเจอกับคราวบสกปรกอย่างจงใจที่เลอะตามขั้นบันไดหินอ่อนขัดมันเป็นแนวยาวตั้งแต่ขั้นบนสุดจนถึงพื้นด้านล่าง แหม...ไม่รู้ว่าใครกันที่บังเอิญทำกาแฟหกเอาไว้แล้วให้เธอเช็ดน่ะ

rn

                “ฉันก็หวังว่าจะไม่มีใครเดินลื่นล้มตกบันไดเพราะเหยียบกับดักที่ตัวเองวางเอาไว้หรอกนะ”

rn

                ทรอยด์จงใจพูดให้ใครก็ตามที่ยืนอยู่ในระยะที่ได้ยินฟังเอาไว้ เธอไม่ใช่คนก้าวร้าวหรือร้ายกาจ แต่ก็ไม่ได้เป็นประเภทอ่อนจนก้มหน้าหงอ หญิงสาวต้องการประกาศจุดยืนว่าเธอเองก็ไม่พอใจกับการที่พวกแม่บ้านทำความสกปรกเอาไว้เพื่อให้ภาระรับผิดชอบของเธอหนักขึ้น ครั้งนี้เธออาจจะยอมทำความสะอาดคราบกาแฟที่มีคนเอามาเทราดเอาไว้ แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าเธอจะยอมในครั้งต่อๆ ไปเหมือนกัน

rn

                บรูซไม่ออกจากห้องทำงานของเขาเลยตั้งแต่เข้าไปเมื่อตอนเช้า และทรอยด์ก็ไม่มีอะไรทำหลังจากที่งานบ้านที่เธอได้รับมอบหมายเสร็จสิ้นลง หญิงสาวเดินวนไปวนมาอยู่นานก่อนจะตัดสินใจเข้าไปสำรวจไร่องุ่นของบรูซเสียหน่อย

rn

                อากาศที่บอร์โดเย็นจนทรอยด์ต้องยกแขนขึ้นกอดอก เธอไม่ได้หยิบเสื้อโค้ตติดมา แต่เสื้อคอเต่าแขนยาวของเธอก็ช่วยทำให้ไม่หนาวมากหนัก กว่าจะเดินไปถึงเขตไร่องุ่นทรอยด์ก็พบว่ามือของตัวเองเย็นเฉียบจนต้องเอามาซุกไว้กับซอกคอ

rn

                “ถ้าพ่อมาเห็น พ่อต้องชอบที่นี่แน่” หญิงสาวรำพันกับตัวเองเมื่อก้าวเท้าเข้ามาในแปลงองุ่น อดไม่ได้จริงๆ ที่จะคิดถึงพ่อของตัวเอง พ่อรักไวน์ ทุกอย่างที่เกี่ยวกับไวน์เป็นเหมือนส่วนหนึ่งในชีวิตของพ่อเธอ ทรอยด์ละมือข้างหนึ่งมาแตะตรงตำแหน่งหัวใจ...เธออยากให้พ่ออยู่กับเธอที่นี่ด้วย น่าเสียดายที่พ่ออยู่กับเธอได้แค่ในหัวใจ

rn

                องุ่นสีม่วงคล้ำพวงใหญ่ล่อตาจนทรอยด์ยั้งใจไว้ไม่ได้ หญิงสาวเหลือบซ้ายแลขวาก่อนจะเด็ดองุ่นหนึ่งผลออกจากขั้วแล้วยัดใส่ปาก เมื่อค้นพบแล้วว่ามันหวานจับใจเธอก็ก้าวเท้าไปหาองุ่นพวงต่อไป เธอจะเด็ดมาแค่พวงละหนึ่งถึงสองผลเท่านั้นเพื่อไม่ให้เป็นที่น่าสงสัยว่าองุ่นพวงนั้นแหว่งหายไปไหน

rn

                มันเป็นความคุ้นเคยในวัยเด็กซึ่งเธอทำบ่อยและไม่เคยโดนจับได้ แต่ทว่าครั้งนี้เธอคงจะเพลิดเพลินไปหน่อยจนไม่ทันได้ยินเสียงฝีเท้าของคนที่แอบเดินตามอยู่ด้านหลัง

rn

                แต่ทรอยด์จะไม่ได้ยินก็ไม่แปลกหรอก เพราะบรูซตั้งใจย่องให้เงียบเชียบที่สุดเพื่อจับหัวขโมยให้ได้คาหนังคาเขา!

rn

                “ปกติที่นี่ไม่เคยมีขโมยแฮะ แต่พอมีขึ้นมาก็ดันเป็นขโมยที่สวยจนใจสั่น”

rn

                เสียงทุ้มที่ดังขึ้นไม่ไกลทำเอาทรอยด์ต้องรีบยัดลูกองุ่นใส่ปากแล้วเคี้ยวกลืนเพื่อทำลายหลักฐาน สวรรค์ทรงโปรดเถอะ ขออย่าให้จอมอสูรอย่างบรูซรู้เลยว่าเธอทำอะไรกับองุ่นของเขาน่ะ

rn

                “กำลังกล่าวหาฉันอยู่หรือเปล่าคะ” ทรอยด์หันกลับมาเผชิญหน้ากับชายหนุ่ม ไม่ได้คิดจะหนีความผิดหรอก เธอก็แค่อยากลองหยั่งเชิงดูก่อนเผื่อเขาไม่รู้ว่าเธอเดินกินองุ่นของเขามากว่าครึ่งชั่วโมงแล้ว

rn

                บรูซสาวเท้าอย่างเชื่องช้าเข้ามาประชิดตัวหญิงสาว ลากมือผ่านแก้มเนียนขึ้นไปสางผมยาวสลวยที่ปรกดวงหน้าของเธอให้ไปด้านหลัง

rn

                “ถ้ายอมสารภาพบางทีคุณอาจจะได้ลดโทษกึ่งหนึ่งนะโจรสาว ผมน่ะเห็นนะว่าคุณเด็ดองุ่นตั้งแต่พวงแรกตรงทางเข้าจนมาถึงพวงนี้น่ะ” เขาพยักเพยิดไปที่พวงองุ่นที่ลอยเด่นตรงหน้าทรอยด์ มิหนำซ้ำยังจับมันพลิกจนเห็นว่ามีขั้วองุ่นว่างเปล่าที่เพิ่งถูกเด็ดลูกมันออกไปสดๆ ร้อนๆ

rn

                “แหม...ฉันไม่ได้ขโมยองุ่นคุณไปขายเสียหน่อย” ทรอยด์ยอมจำนวนในที่สุด หวังว่ามหาเศรษฐีอยากบรูซคงไม่ทวงค่าองุ่นไม่กี่ลูกกับเธอหรอกนะ

rn

                “ที่คุณเด็ดกินเอาๆ นั่นมันองุ่นปิโน นัวร์ (Pinot Noirน่ะทูนหัว”

rn

                “หวาน นุ่มลิ้น อร่อยดีนะคะ” ถึงเธอจะเคยวิ่งเล่นอยู่ในไร่องุ่นแต่ก็ใช่ว่าทรอยด์จะรู้จักองุ่นดีไปทุกสายพันธุ์นี่ หญิงสาวไม่รู้ด้วยซ้ำว่าองุ่นปิโน นัวร์ของบรูซน่ะมันขายได้กิโลกรัมล่ะเท่าไร

rn

                “ครับ แต่คุณอาจทำให้องุ่นของผมติดเชื้อ และกลายพันธุ์”

rn

                “กลายพันธุ์ องุ่นของคุณจะกลายเป็นซอมบี้หรือคะ” ทรอยด์ชอบดูหนังทริลเลอร์แนวซอมบี้ เป็นเรื่องที่เธอสนใจเสียยิ่งกว่าองุ่นและไวน์ เธอคลั่งเสียขนาดซื้อหนังสืออะไรก็ตามที่เขียนเกี่ยวกับซอบบี้เก็บเอาไว้จนเต็มห้อง

rn

                “คนสวยๆ ชอบเล่นมุกแบบนี้กันหรือ?” บรูซถามแบบที่ไม่ต้องการคำตอบ เขาจับพวงองุ่นพลิกไปมาก่อนจะอธิบายให้เธอฟังเกี่ยวกับองุ่นสายพันธุ์นี้ “ไวน์แดงที่ผลิตจากองุ่นปิโน นัวร์จะให้ราคาสูง เพราะว่าองุ่นพันธุ์นี้ค่อนข้างอ่อนแอ ติดโรคได้ง่าย”

rn

                หวาย...อย่างเธอนี่ก็เรียกว่าเจอแจ็กพ็อตเลยน่ะสิ เด็ดองุ่นของเขามากินทั้งทีดันไปเลือกเอาพันธุ์ที่มันมีทีท่าว่าจะตายง่าย นี่เธอเด็ดไปกี่พวงกัน องุ่นของบรูซมิกลายเป็นโรคยกแถบเลยหรือไงกัน

rn

                “ฉันจะทำองุ่นคุณตายไหมคะ” ทรอยด์ถามเสียงแผ่ว อดรู้สึกผิดขึ้นมาไม่ได้ถ้าการอยู่ที่นี่วันแรกของเธอก็จะนำความเสียหายมาให้เขาแล้ว

rn

                “ก็ถ้ามีอะไรในอาณาจักรของผมเสียหายขึ้นมา ผมจะเรียกเก็บจากคุณให้คุ้มเลยละ”

rn

                “แหงสิคะ นักธุรกิจคงไม่ปล่อยให้ตัวเองขาดทุน”

rn

                “งั้นผมควรเริ่มจากคิดค่าองุ่นที่คุณแอบเด็ดกิน เอาเป็นองุ่นหนึ่งลูกแลกกับหนึ่งจูบเป็นไง”

rn

                “จะบ้าหรือคะ” ถ้าทำอย่างนั้นปากเธอคงบวมฉึ่ง เพราะเธอกินไปมากกว่าสิบลูกแน่ๆ แต่เธอก็ไม่คิดว่าบรูซจะตะบี้ตะบันจูบเธอขนาดนั้นหรอก

rn

                แต่ทรอยด์คิดผิด เพราะบรูซก้มหน้ามาประชิดแล้วก็ฉกชิมริมฝีปากเธอชนิดที่ว่าหญิงสาวตั้งตัวไม่ทัน จะผละหนีก็ไม่ได้เพราะเอวบางถูกล็อกไว้ด้วยวงแขนแข็งแรงของชายหนุ่ม

rn

                บรูซเป็นเจ้าของไวเนอรี่ก็จริง แต่เขาก็ไม่ค่อยกินองุ่นบ่อยนัก เพิ่งรู้ว่าองุ่นปิโน นัวร์ของเขามันหวานนุ่มลิ้นไม่หยอก ชายหนุ่มลิ้มรสองุ่นเจือจางที่ติดอยู่กับปลายลิ้นของทรอยด์ บรูซละเลียดชิมอยู่นานจนกระทั่งสิ้นรสขององุ่นที่ติดอยู่ในโพรงปากเขาถึงยอมผละออกห่างแต่ก็ไม่ได้คลายวงแขนของตัวเองออก

rn

                “ความจริงให้คุณมาแอบขโมยองุ่นกินทุกวันก็คงเป็นเรื่องที่ไม่เลวนัก” มันคงทำให้เขาหาเรื่องมาจูบเธอได้ทุกวันเชียวล่ะ

rn

                “ถ้าฉันกินองุ่นของคุณสักสิบพวงคุณจะตามจูบฉันไหวหรือไงคะ” ทั้งที่เธอยังหายใจหอบถี่เพราะจุมพิตปล้นลมหายใจของบรูซอยู่แท้ แต่ทรอยด์ก็อดถามออกไปเพราะความหมั่นไส้ไม่ได้

rn

                เธอชอบเป็นแบบนี้ทุกทีเลยสิน่า ปากกล้าทั้งที่แข้งขาอ่อนแรงไปหมด

rn

                “ลองดูไหมล่ะ” เขานะจูบไหว แต่เธอนี่สิ...รับให้ไหวก็แล้วกัน “แต่ผมว่าเรื่องจูบ ผมค่อยเอาไว้ทบต้นทบดอกคืนนี้ทีเดียวเลยดีกว่า”

rn

 

rn

แล้วเขาจะจูบเธอให้ลืมตายเลยคอยดูสิ!




ตอนก่อนหน้า

กลับไปหน้าหลักของบทความ

ตอนถัดไป


โหวต : 1 คะแนน    2 คะแนน    3 คะแนน    4 คะแนน    5 คะแนน   
ล๊อคอินเพื่อแสดงความคิดเห็น แสดงความคิดเเห็นแบบไม่ล๊อคอิน
ID :      
Password :      
     
เนื่องจากขณะนี้ทางเว็บไซต์ได้พบกับผู้ไม่ประสงค์ดี เข้ามาทำการก่อกวน
ทางเว็บไซต์จึงจำเป็นจะต้องสงวนสิทธิ์สำหรับสมาชิกเท่านั้นที่จะสามารถแสดงความคิดเห็นได้

กติกาในการใช้เว็บ
นิยายหรือบทความที่ปรากฏในเว็บไซต์ www.lightoflovenovel.com เป็นข้อความที่ถูกโพสต์ขึ้นบนหน้าเว็บไซต์โดยบุคคลทั่วไป ซึ่งเว็บไซต์ www.lightoflovenovel.com ไม่ได้มีส่วนรู้เห็นใดๆ กับการกระทำนั้นๆ หากท่านพบเห็นข้อความหรือรูปภาพที่ไม่เหมาะสมปรากฏอยู่ในเว็บไซต์ สามารถอีเมล์มาแจ้งได้ที่ [email protected] เพื่อทีมงานจะได้ดำเนินการต่อไป

ความคิดเห็นจากผู้อ่าน


กรุณาแสดงความคิดเห็น
เพื่อเป็นกำลังใจให้นักเขียน



หน้าแรก      สินค้า      อ่านนิยาย      กิจกรรม/ข่าวสาร      เว็บบอร์ด      ติดต่อเรา
Copyright © 2017. All right reserved.

Design by Seomodern