ขอรักรัฐภูมิ [ชุด Men Of Lions] (Ebook+ทำมือ)-ขอรักครั้งที่ สิบสี่ 1










ตอนที่ 5 ( พ่ายรักตรวนราคี ) ( R-mustang ) [ 2018-02-23 ]
คนอุ้มรัก เก้า 3 ( อุ้มรักรัฐภพ [ชุด Men Of Lions] (Ebook+ทำมือ) ) ( ลานีญา ) [ 2018-02-23 ]
ขอรักครั้งที่ สิบเจ็ด 3 ( ขอรักรัฐภูมิ [ชุด Men Of Lions] (Ebook+ทำมือ) ) ( ลานีญา ) [ 2018-02-23 ]
บทที่ 1 ( รักหื่นขมของคมเคียว ) ( ไตรติมา ) [ 2018-02-23 ]
บทที่ ๒/๓ เขตกักกันตัว ( ทะเบียนรักมาเฟีย ) ( โรสควอตซ์ ) [ 2018-02-23 ]
EP: 1 ช้ำรัก 4 ( เมียไร้รัก ) ( R-mustang ) [ 2018-02-22 ]
คนอุ้มรัก เก้า 2 ( อุ้มรักรัฐภพ [ชุด Men Of Lions] (Ebook+ทำมือ) ) ( ลานีญา ) [ 2018-02-21 ]
ขอรักครั้งที่ สิบเจ็ด 2 ( ขอรักรัฐภูมิ [ชุด Men Of Lions] (Ebook+ทำมือ) ) ( ลานีญา ) [ 2018-02-21 ]
บทที่ 5 ระคนทุกข์ 2 (05-06) ( บ่วงรัก ทาสอสูร ) ( ลายปักสีดำ ) [ 2018-02-21 ]
บทนำ ( รักหื่นขมของคมเคียว ) ( ไตรติมา ) [ 2018-02-21 ]


วันนี้ 755
เมื่อวานนี้ 1,121
เดือนนี้ 24,490
เดือนที่แล้ว 33,633
ปีนี้ 58,123
ปีที่แล้ว 368,343
รวมทั้งหมด 7,728,764

แนะนำหน้านี้ให้เพื่อน

URL สำหรับอ่านหน้านี้

Code สำหรับนำไปแปะ

ส่งหน้านี้ให้เพื่อน
ชื่อผู้ส่ง

E-Mail


Share on Facebook
ขอรักรัฐภูมิ [ชุด Men Of Lions] (Ebook+ทำมือ) : ขอรักครั้งที่ สิบสี่ 1
ผู้แต่ง : ลานีญา
ลงเมื่อ : 2018-01-13 [ 13:15:25 ]
อ่านทั้งหมด : 54
คอมเมนท์ทั้งหมด : 0
คะแนนโหวตทั้งหมด : 0

 

rn

 

rn

 

rn

 

rn

 

rn

 

rn

 

rn

 

rn

 

rn

 

rn
 
rn
 
rn
 
rn
 
rn
 
rn
 
rn
 
rn
 
rn
 
rn
 
rn
rn

ขอรักครั้งที่ สิบสี่

rn

 

rn

 

rn

 

rn

 

rn

สายลมเย็นพัดผ่านม่านบางเข้ามาภายในห้องนอนใหญ่ของคุณหนูเล็กภายในคฤหาสน์กิจสาโรจน์ร่างบางที่นอนเหยียดยาวบนเตียงกว้าง ดวงตากลมเรียวปรือตื่นขึ้นพึ่งรู้สึกว่าได้พักผ่อนอย่างเต็มที่ในรอบเดือนเลยก็ว่าได้ บิดกายสาวไปมาเพื่อเพิ่มความสดชื่นแก่ร่างกาย นัยน์ตาสีดำสนิทมองไปประตูห้องเมื่อได้ยินเสียงเหมือนดังมาจากประตู ตามมาด้วยเสียงหญิงชรานามแม่นมแจ่ม

rn

 

rn

“คุณหนูค่ะ นมเข้าไปนะคะ”

rn

 

rn

“ว่าไงค่ะนม”

rn

 

rn

ขานรับแม่นมแจ่มน้ำเสียงราวคนละเมอ ร่างบางที่นั่งหลับตาอยู่บนเตียงกว้าง วันนี้เป็นวันหยุดของเธอแท้ๆ ทำไมถึงได้ชอบมาปลุกกันจัง

rn

 

rn

“มีคนมาหาค่ะ” แม่นมแจ่มบอกน้ำเสียงฟังดูตื่นเต้นจนเก็บไม่มิด

rn

 

rn

ดวงตากลมเรียวลืมขึ้นเล็กน้อยไม่เต็มดวงนัก มองมาที่แม่นม มือบางยกมือเสยผมยาวสลวยกลับไปทางด้านหลังอย่างไม่ใส่ใจนัก

rn

 

rn

“ใครมาแต่เช้าค่ะ วันนี้ปานไม่ได้นัดใครไว้นี่ค่ะ”

rn

 

rn

ปานรีย์สงสัยปนแปลกใจ เพราะวันนี้เป็นวันหยุดของเธอแล้วใครมา คำถามมากมายบังเกิดขึ้นในหัว

rn

 

rn

“นมว่าคุณหนูลงไปดูเองดีกว่าค่ะ แต่ก่อนอื่น ไปอาบน้ำแต่งตัวใหม่ แต่งสวยๆ นะค่ะ เดี๋ยวนมลงไปรอข้างล่าง” แม่นมแจ่มบอกน้ำเสียงเอ็นดู

rn

 

rn

ปานรีย์ก้มลงมองตัวเองแล้วยิ้มแหยๆ ให้หญิงชราตรงหน้า

rn

 

rn

“ถ้างั้นปานไปอาบน้ำแต่งตัวใหม่ก่อน” ร่างบางก้าวยาวกลับเข้าห้อง คว้าผ้าเช็ดตัวเข้าห้องอาบน้ำอย่างรวดเร็ว

rn

 

rn

“รีบหน่อยก็ดีค่ะ” นมแจ่มตะโกนไล่หลังไป

rn

 

rn

พักใหญ่ปานรีย์ปรากฏกายพร้อมชุดแสกกางเกงสีฟ้าอยู่บ้านสบาย นัยน์ตาสีดำสนิทขยายวาบตกใจ

rn

 

rn

“คุณพ่อคุณแม่! สวัสดีค่ะ

rn

 

rn

เธอควรจะดีใจใช่ไหมที่ได้พบ มาดามเครือทิพย์และมิสเตอร์อเดลตาร์ บิดากับมารดาของ รัฐภูมิ ฟรานเซส ที่นั่งรอคอยเธออยู่ที่ห้องรับแขก มือบางรีบยกขึ้นไหว้ทั้งสองท่านอย่างนอบน้อม

rn

 

rn

 “มาแล้วหรือจ้ะ มานั่งข้างๆแม่นี่มา” 

rn

 

rn

มาดามเครือทิพย์ตบที่นั่งข้างกายขยับที่นั่งข้างกายให้หญิงสาวได้มานั่งด้วยกัน นางรู้สึกตื่นเต้นอย่างบอกไม่ถูก

rn

 

rn

“ต้องขอโทษด้วยที่ให้รอนานค่ะ มีเรื่องอะไรกันหรือเปล่าค่ะ” หญิงสาวมองหน้าผู้มาเยือน

rn

 

rn

“ที่พวกเรามาวันนี้ก็เพื่อที่จะมาสู่ขอหนูปานจ้ะ”

rn

 

rn

 ปานรีย์พยักหน้าเข้าใจ แต่แล้วต้องส่งเสียงร้องตกใจ เมื่อลำดับคำพูดที่ได้ฟังสิ่งที่มาดามเครือทิพย์กล่าวจบ

rn

 

rn

...สะ สู่ขอปานหรือค่ะ

rn

 

rn

“ผมให้คุณพ่อกับคุณแม่มาสู่ขอคุณอย่างเป็นทางการครับ” รัฐภูมิเสริมขึ้น

rn

 

rn

“เอ่อคือปาน ปานขอตัวสักครู่ค่ะ”

rn

 

rn

ปานรีย์เกิดความสับสนวกวนในหัว ขอตัวลุกเดินออกจากห้องรับแขกไปอย่างรวดเร็ว หัวใจดวงน้อยเต้นระระรัวจนกลัวว่าจะหลุดออกมานอกอก เธอยังไม่พร้อมที่จะตัดสินใจในเรื่องนี้ มันมีหลายอย่างที่ทำให้เธอไม่กล้าที่จะมีความสุข...

rn

 

rn

“ปานรีย์เดี๋ยว ผมขอตัวไปดูปานก่อนนะครับ”

rn

 

rn

รัฐภูมิรีบก้าวยาวตามออกไปมา ทันหญิงสาวที่มาหยุดนิ่งตรงศาลาทรงกลมกลางสวนที่มีดอกไม้ล้อมรอบสวยงาม เขาไม่มีเวลาคิดถึงมัน ตอนนี้เขาต้องทำให้ผู้หญิงตรงหน้ารับรักและแต่งงานกับเขาเสียก่อน มือหนาหมุนร่างเล็กให้หันมาเผชิญหน้า เชยคางมนขึ้นให้จ้องนัยน์ตาของเขา

rn

 

rn

“ปานครับ คุณกลัวว่าชีวิตคู่ของเราจะไปไม่รอดใช่ไหม”

rn

 

rn

“คุณรัฐภูมิ คือฉัน

rn

 

rn

 จ้องมองใบหน้าคมเข้มตรงหน้า ทุกอย่างที่เขาพูดมานั้นเป็นความจริงเธอกังวลและกลัวมาตลอดจึงไม่เคยที่จะเปิดใครเข้ามา

rn

 

rn

“ผมขอให้สัญญาด้วยชีวิตว่าจะรักและดูแลคุณไปตลอดลมหายใจสุดท้ายของผม แค่ขอโอกาสสักครั้ง เหมือนครั้งที่คุณเคยเชื่อใจผมได้ไหม...”

rn

 

rn

ฝ่ามือใหญ่กุมมือบางเอาไว้ นัยน์ตาสีน้ำตาลอ่อนมองสบนัยน์ตาสีดำสนิทนิ่ง รอคอยคำตอบจากคนตรงหน้าที่จะเอื้อนเอ่ยออกมาอย่างใจจดจ่อ

rn

 

rn

ปานรีย์มองผู้ชายตรงหน้าด้วยความรู้สึกที่ร้องบอกตัวเองอยู่ตลอดเวลาว่าเธอ รักเขา’ แต่เธอก็ยังลังเลไม่กล้าตัดสินใจลงไป พลางก้มหน้าลงเล็กน้อย สูดหายใจเข้าปอดลึกๆ เป็นการรวบรวมความกล้าอีกครั้ง เงยหน้าขึ้นแล้วพยักหน้าตอบตกลงในที่สุด

rn

 

rn

“...ตกลงค่ะ”

rn

เปิดรอยยิ้มส่งให้เขา ในเมื่อเขาให้ความรักเธอเต็มเปี่ยมขนาดนี้ เธอก็ควรจะมอบสิ่งที่ทัดเทียมกันให้เขาด้วยเช่นกันไม่ใช่หรือ

rn

 

rn

“เยสขอบคุณนะครับมากทูนหัวของผม ขอบคุณที่เชื่อใจ ผมจะไม่ทำให้คุณเสียใจ ผมสัญญา”

rn

 

rn

รัฐภูมิฉีกยิ้มกว้างดึงร่างบางเข้าหาโอบกอดไว้แนบแน่น เขาไม่รู้จะอธิบายอย่างไรดีใจจนบอกเป็นคำพูดไม่ถูกจริงๆ

rn

 

rn

“ฉันก็ต้องขอบคุณเหมือนกัน ที่รักผู้หญิงขี้ขลาดอย่างฉัน”

rn

 

rn

“ไม่เลยทูนหัว คุณเป็นผู้หญิงที่กล้าหาญและแข็งแกร่งที่สุดสำหรับผมเสมอ”

rn

 

rn

ปานรีย์ช้อนตาขึ้นมองชายหนุ่มบอกจากใจจริง เธออยากจะบอกเขามานานแล้วแต่เพราะเกิดความกลัวทุกครั้งที่จะพูดมันออกไป จึงทำได้เพียงเก็บความรู้สึกนั้นเอาไว้ จนถึงวันนี้ที่เธอได้พูดมันออกไปเสียที

rn

 

rn

ร่างสูงก้มลงมองว่าที่ภรรยาด้วยสายตาแห่งความรักโอบกอดเธอไว้ ก้าวต่อไปของเขาจะมีเธออยู่ร่วมเดินไปด้วยกัน ทุกเช้าเขาจะได้เห็นหน้าเธอเวลาตื่น และเห็นมองหน้าเวลาเข้านอน หลับไปในอ้อมกอดของกันและกันไปตราบนานแสนนาน คิดเพียงเท่านี้เขาอยากให้วันนั้นมาถึงใจแทบขาด จะนับวันเวลารอกันเลยที่เดียว

rn

 

rn

“อะแฮ่ม

rn

 

rn

หนุ่มสาวหันไปมองทางด้านหลังตามที่มาของเสียง ถึงได้รู้ว่าเป็นบิดามารดาของชายหนุ่มนั่งเอง เขาลืมไปเสียสนิทเลยว่าพวกท่านรออยู่ด้านใน มาดามเครือทิพย์เอ่ยแซ่วคนทั้งคู่ที่ยังยืนกอดกันกลมอยู่ในศาลาสีขาวทรงกลม

rn

 

rn

“จะให้พ่อกับแม่รออีกนานไหมจ้ะพ่อลูกชาย” ผู้ใหญ่ทั้งสองที่ยืนมองหนุ่มสาวอยู่นานจึงต้องส่งเสียงขัดขึ้นอย่างหมั่นไส้ลูกชาย

rn

 

rn

“ไม่ต้องรอแล้วครับ ปานรีย์ยอมแต่งงานกับผมแล้วครับ”

rn

 

rn

“แม่รู้แล้วจ้ะ ยืนลุ้นอยู่ตั้งนาน ขอบคุณมากนะลูกที่ยอมแต่งงานกับลูกชายของแม่” มาดามเครือทิพย์เอ่ยเย้าลูกชายและขอบคุณหญิงสาวที่ยืนข้างลูกชายด้วย

rn

 

rn

ปานรีย์ทำตัวไม่ถูกเห็นว่าท่านบอกมาเช่นนั้น ใบหน้านวลขึ้นสีแดงระเรื่อช่างน่ารักเหลือเกินในความรู้สึกของรัฐภูมิ ที่ยืนอยู่เคียงข้างร่างบาง สิงห์หนุ่มโอบร่างบางเดินกลับเข้าไปในบ้านอีกครั้ง

rn

 

rn

“เราเข้าข้างในดีกว่าครับ”

rn

 

rn

มาดามเครือทิพย์เดินเคียงคู่กลับเข้าบ้านไปกับมิสเตอร์อเดลตาร์ ตามคู่ของลูกชายและว่าที่ลูกสะใภ้คนสวย พวกท่านคงจะได้อุ้มหลานสมใจเร็วๆ นี้ หลังจากที่คะยั้นคะยอบรรดาลูกชายทั้งห้าให้รีบแต่งงาน มีหลานตัวน้อยมาให้สักคนสองคนก่อนที่พวกท่านตาย

rn

 

rn

บิดาและมารดาจัดการสู่ขอหญิงสาวกับแม่นมแจ่มที่เปรียบเสมือนแม่อีกคนของหญิงสาว ซึ่งนางก็ไม่ได้ว่าอะไรบอกเพียงแค่ว่าสิ่งที่คุณหนูของนางทำและตัดสินใจไปแล้ว ทำให้มีความสุขนางก็ยินดีด้วยทั้งนั้น

rn

 

rn

หลักจากที่ตกลงเรื่องต่างๆ กันเรียบร้อยผู้ใหญ่ทั้งสองจึงขอตัวกลับ และจะได้ไปเตรียมของรับขวัญลูกสะใภ้ด้วยนั่นเอง ส่วนสิงห์หนุ่มนั้นขออยู่ต่อ หนุ่มสาวเดินจับจูงกันเดินไปตามทางเดินที่ทอดยาวเข้าไปในสวน เดินมาหยุดลงที่ศาลากลางสวนเรือนกล้วยไม้นานาพันธุ์ ครั้งก่อนเธอเคยพาเขามาแล้ว รัฐภูมินั่งลงข้างหญิงสาว ใบหน้าคมเอียงหน้าถามร่างบางที่นั่งมองมายังเขาเช่นกัน

rn

 

rn

“ผมชอบบ้านคุณจัง ทำให้ผมผ่อนคลายมากเลย”

rn

 

rn

“พ่อกับแม่ฉันท่านเป็นคนช่วยกันปลูกต้นไม้ทุกต้นเองเลยนะคะ ท่านบอกว่าความรักก็เหมือนกับต้นไม้ ถ้าขาดการดูแลเอาใจใส่ มันก็ไม่สามารถเติบโตเป็นต้นไม้ที่จะเติบใหญ่ต่อไปได้ ฉันชอบเรื่องราวพวกนี้มาก”

rn

 

rn

ใบหน้านวลก้มลงซ้อนน้ำตาเอาไว้ บอกเล่าเรื่องราวความรักของบิดามารดาให้กับคนที่เธอกำลังจะฝากชีวิตที่เหลือให้เขาดูแล เธอก็หวังว่าสักวันเธอจะมีเขาเป็นที่พึ่งพิงในยามทุกข์ยาก แม้ว่าบิดาของเธอจะไม่ได้มีแค่มารดาของเธอคนเดียว แต่ท่านก็รักและให้เกียรติผู้หญิงที่ขึ้นชื่อว่าเป็นเมียแต่งเสมอ ไม่เคยจะทำให้รู้สึกเจ็บช้ำน้ำใจจนนาทีสุดท้ายของชีวิต

rn

 

rn

รัฐภูมิได้ฟังก็นึกทึ่งในความรักของท่านทั้งสองคน เป็นความรักที่น่ายกย่อง เขาจะต้องทำให้ได้อย่างพวกท่านบ้างเพื่อผู้หญิงที่ยืนอยู่ตรงหน้าเขาและลูกๆ ที่จะเติบโตเหมือนต้นไม้ต้นใหญ่ในบ้านหลังใหญ่แห่งนี้

rn

 

rn

สิงห์หนุ่มสังเกตคนข้างกายอยู่ตลอด พลางดึงร่างบางเข้ามากอดเอาไว้ เอ่ยประโยคที่ทำให้เธอยิ้มออกมาได้อีกครั้ง ด้วยน้ำเสียงกรุ้มกริ่ม นานเท่าไหร่แล้วที่เขาไม่ได้สัมผัสอากาศบริสุทธิ์แบบนี้ วันๆ เอาแต่นั่งอยู่แต่นั่งทำงานในห้องแอร์ เดินทางไปโน้นนี่แล้วกลับห้องพักผ่อน ไม่ได้เจอต้นไม้ใบหญ้าเลยด้วยซ้ำ

rn

 

rn

“ผมชอบครับ แต่ชอบเจ้าของบ้านมากกว่า ถ้าไม่มีเจ้าของบ้านผมก็คงไม่ได้มายืนอยู่ตรงนี้” รัฐภูมิบอกจากใจตามที่เขาคิด

rn

 

rn

“ดูพูดเข้า แล้ววันนี้ว่างหรือค่ะ ถึงอยู่คุยกับฉันต่อได้” หญิงสาวแปลกใจ ปกติแล้วเธอเห็นว่าเขางานยุ่งตลอดเวลา ขนาดว่ามาหาเธอที่โรงแรมเขาก็ยังไม่เว้นหอบงานมาทำด้วย

rn

 

rn

“มีครับ แต่ผมอยากจะอยู่กับคุณมากกว่า งานทำเมื่อไหร่ก็ได้”

rn

 

rn

ร่างสูงเลื่อนกายนอนลงบนตักนุ่มของหญิงสาวอย่างสบายอารมณ์ ไม่ได้ใส่ใจกับงานที่กองเท่าภูเขาอยู่ที่ห้องทำงานเขาในตอนนี้ ขอเวลาหายในบ้างเถอะ

rn

 

rn

“งานไม่ยุ่งแย่หรอค่ะ”

rn

 

rn

“ผมไม่ไปแค่วันเดียวไม่เป็นอะไรหรอกครับ” รัฐภูมิเห็นคิ้วเรียวเลิกขึ้นเล็กน้อย เธอคงจะกำลังสงสัยอยู่ จึงอธิบายต่อ

rn

 

rn

“...เพราะอะไรรู้ไหมครับ”

rn

 

rn

 

rn

 

rn

 

rn

 

rn

 

rn



ตอนก่อนหน้า

กลับไปหน้าหลักของบทความ

ตอนถัดไป


โหวต : 1 คะแนน    2 คะแนน    3 คะแนน    4 คะแนน    5 คะแนน   
ล๊อคอินเพื่อแสดงความคิดเห็น แสดงความคิดเเห็นแบบไม่ล๊อคอิน
ID :      
Password :      
     
เนื่องจากขณะนี้ทางเว็บไซต์ได้พบกับผู้ไม่ประสงค์ดี เข้ามาทำการก่อกวน
ทางเว็บไซต์จึงจำเป็นจะต้องสงวนสิทธิ์สำหรับสมาชิกเท่านั้นที่จะสามารถแสดงความคิดเห็นได้

กติกาในการใช้เว็บ
นิยายหรือบทความที่ปรากฏในเว็บไซต์ www.lightoflovenovel.com เป็นข้อความที่ถูกโพสต์ขึ้นบนหน้าเว็บไซต์โดยบุคคลทั่วไป ซึ่งเว็บไซต์ www.lightoflovenovel.com ไม่ได้มีส่วนรู้เห็นใดๆ กับการกระทำนั้นๆ หากท่านพบเห็นข้อความหรือรูปภาพที่ไม่เหมาะสมปรากฏอยู่ในเว็บไซต์ สามารถอีเมล์มาแจ้งได้ที่ [email protected] เพื่อทีมงานจะได้ดำเนินการต่อไป

ความคิดเห็นจากผู้อ่าน


กรุณาแสดงความคิดเห็น
เพื่อเป็นกำลังใจให้นักเขียน



หน้าแรก      สินค้า      อ่านนิยาย      กิจกรรม/ข่าวสาร      เว็บบอร์ด      ติดต่อเรา
Copyright © 2018. All right reserved.

Design by Seomodern