อุ้มรักรัฐภพ [ชุด Men Of Lions] (Ebook+ทำมือ)-คนอุ้มรัก ห้า 2










EP: 1 ช้ำรัก 3 ( เมียไร้รัก ) ( R-mustang ) [ 2018-02-18 ]
ตอนที่ 6 Young and Beautiful ( กุหลาบในแดนเถื่อน ) ( กาญจนิการ์ ) [ 2018-02-18 ]
EP: 1 ช้ำรัก 2 ( เมียไร้รัก ) ( R-mustang ) [ 2018-02-17 ]
บทที่ 1 ช้ำรัก ( เมียไร้รัก ) ( R-mustang ) [ 2018-02-15 ]
ตอนที่ 4 l05l ( พ่ายรักตรวนราคี ) ( R-mustang ) [ 2018-02-15 ]
พบรัก ห้า 2 ( พบรักรัฐภาม [ชุด Men Of Lions] (Ebook+ทำมือ) ) ( ลานีญา ) [ 2018-02-14 ]
ขอรักครั้งที่ สิบหก 3 ( ขอรักรัฐภูมิ [ชุด Men Of Lions] (Ebook+ทำมือ) ) ( ลานีญา ) [ 2018-02-14 ]
บทที่ ๒/๑ เขตกักกันตัว ( ทะเบียนรักมาเฟีย ) ( โรสควอตซ์ ) [ 2018-02-14 ]
บทที่ 19 ( เสน่หามายาไฟ (18+) ) ( พิริตา ) [ 2018-02-14 ]
บทที่ 15 ( ขุนศึกเสน่หา อาณาจักรรัก (18+) ) ( อเมทริน ) [ 2018-02-14 ]


วันนี้ 631
เมื่อวานนี้ 989
เดือนนี้ 19,163
เดือนที่แล้ว 33,633
ปีนี้ 52,796
ปีที่แล้ว 368,343
รวมทั้งหมด 7,723,313

แนะนำหน้านี้ให้เพื่อน

URL สำหรับอ่านหน้านี้

Code สำหรับนำไปแปะ

ส่งหน้านี้ให้เพื่อน
ชื่อผู้ส่ง

E-Mail


Share on Facebook
อุ้มรักรัฐภพ [ชุด Men Of Lions] (Ebook+ทำมือ) : คนอุ้มรัก ห้า 2
ผู้แต่ง : ลานีญา
ลงเมื่อ : 2018-01-13 [ 13:30:04 ]
อ่านทั้งหมด : 44
คอมเมนท์ทั้งหมด : 0
คะแนนโหวตทั้งหมด :

 

rn

 

rn

 

rn

 

rn

 

rn

 

rn

 

rn

 

rn
 
rn
 
rn
 
rn
 
rn
 
rn
 
rn
 
rn
 
rn
rn

ประตูห้องทำงานบานใหญ่ถูกผลักเปิดเข้ามา ร่างสูงนั่งเอนหลังพิงเก้าอี้ตัวใหญ่ใบหน้าคมเข้มเรียบเฉยไม่บอกอารมณ์ใด นัยน์ตาสีน้ำตาลอ่อนจับจ้องมองมายังผู้มาใหม่ด้วยแววตาชนิดหนึ่งที่ไม่มีใครอ่านออก ทำเอาคนถูกมองรู้สึกร้อนๆ หนาวๆ ได้เหมือนกัน

rn

 

rn

“ไหนล่ะเงินของผม ตามสัญญาผมต้องได้มันคืนวันนี้ยี่สิบล้าน” สิงห์หนุ่มกล่าวน้ำเสียงเนิบนาบเน้นทุกคำพูด

rn

 

rn

“เออคือว่า” 

rn

 

rn

วิเชียรไม่รู้จะเก็บมือไว้ที่ไหน ความกลัวเริ่มกัดกินร่างกายของเขาอย่างน่ากลัว มือหนาสั่นเทาจนต้องบีบมันแน่น

rn

 

rn

“ว่าไง ผมไม่ได้เรียกคุณมาเพื่อรอฟังความเงียบนะ ตกลงเงินผมอยู่ไหน!

rn

 

rn

“ผะ ผมขอเวลาอีก

rn

 

rn

“ไม่! ลูกหนี้คนอื่นผมให้พวกเขาแค่วันเดียวด้วยซ้ำ สำหรับคุณถือว่าผมเมตตามากแล้วนะ” รัฐภพกล่าวเสียงห้วน จ้องลูกหนี้ด้วยสายตาชนิดหนึ่งที่ลูกน้องทุกคนรู้ว่ามันเป็นการเตือนครั้งสุดท้าย

rn

 

rn

“แต่ว่า

rn

 

rn

รัฐภพตบฝ่ามือหนาลงบนโต๊ะทำงานเสียงดังสนั่น เล่นเอาลูกหนี้วัยกลางคนสะดุ้งโยง หัวใจหล่นลงไปอยู่ตาตุ่ม เนื้อตัวเกิดสั่นเทาอย่างปิดไม่อยู่ ความหวาดกลัวเพิ่มขึ้นเป็นทวีคูณ

rn

 

rn

“เงินอยู่ไหน!

rn

 

rn

“มะ ไม่มี” วิเชียรตอบ น้ำเสียงราวกระซิบ

rn

 

rn

“งั้นก็เอาสิ่งที่ทดแทนกันได้มาใช้หนี้ก็แล้วกัน...” น้ำเสียงเนิบนาบส่งไปพร้อมประกายตาแฝงเล่ห์นัย ร่างสูงเดินอ้อมโต๊ะทำงานตัวใหญ่เข้ามาหาลูกหนี้ยี่สิบล้านที่ยืนตัวสั่นอยู่กลางห้องทำงานไม่บอกอารมณ์ใด

rn

 

rn

วิเชียรเงยหน้าขึ้นมองหน้าหนุ่มรุ่นลูกอย่างไม่เข้าใจ ยังต้องการอะไรอีก ในเมื่อเขาแทบจะไม่มีอะไรไปใช้หนี้ให้

rn

 

rn

“ผมไม่มีอะไรเหลือแล้ว...”

rn

 

rn

“ใครว่าล่ะ...”

rn

 

rn

รัฐภพขัดขึ้นก่อนที่ชายแก่ผีพนันจะทันได้พูดจบ เว้นวรรคไปเล็กน้อย พลางหยักยิ้มที่มุมปากเป็นนัยยะ จ้องลูกหนี้นิ่ง แล้วพูดประโยคที่ทำให้อีกฝ่ายต้องร้องขอ

rn

 

rn

“ลูกสาวคุณไง!

rn

 

rn

วิเชียรถึงกับผงะ เงยหน้าขึ้นมองเจ้าหนี้หนุ่มด้วยความตกใจ เขาไม่บ้าเอาลูกสาวตัวเองมาเกี่ยวกับเรื่องนี้เด็ดขาด! เขาไม่มีทางยอม

rn

 

rn

“ไม่เรื่องนี้ลูกสาวผมไม่เกี่ยว”

rn

 

rn

“เป็นพ่อลูกกันจะไม่เกี่ยวได้ยังไง ในเมื่อคุณหาเงินมาใช้หนี้ผมไม่ได้ สิ่งที่พอแก้ขัดกันได้ก็คืนลูกสาวคุณ!

rn

 

rn

สิงห์หนุ่มประกาศเสียงเนิบนาบ นัยน์ตาสีน้ำตาลอ่อนเปล่งประกายรังสีอำมหิตออกมาอย่างไม่รู้ตัว

rn

 

rn

คนสนิทที่อยู่ในเหตุการณ์นึกหวั่นใจ เกรงว่านายหนุ่มจะพุ่งเข้าไปเชือดอีกฝ่ายออกเป็นชิ้นๆ เสียก่อน

rn

 

rn

“ผมไม่ยอม คุณทำแบบนี้ไม่ได้” ลูกหนี้ยี่สิบล้านปฏิเสธเสียงดัง

rn

 

rn

“คุณรู้ดีว่าผมมีหรือไม่มี”

rn

 

rn

รัฐภพชักเอามัจจุราชสีดำทะมึนที่เอวสอบของคนสนิทจ่อลงที่หน้าผากหนาของนายวิเชียร

rn

 

rn

“คุณลุค!

rn

 

rn

คาซัสและรีทส์ต่างมองด้วยความตกใจ ไม่คิดว่านายหนุ่มจะบ้าไปแล้ว ที่ผ่านมาพวกเขาไม่เคยต้องมาเสียเวลานั่งพูดกับลูกหนี้แม้แต่คนเดียว แล้วนี้เกิดอะไรขึ้นกับเขา

rn

 

rn

“ผมยอมแล้วๆ อย่าทำอะไรผมเลยนะ”

rn

 

rn

วิเชียรถึงกับเข่าทรุดลงไปนั่งกับพื้นอย่างหมดแรงจะยืนต่อ รู้สึกผิดต่อบุตรสาวเหลือเกิน เขาไม่หวังจะได้รับการยกโทษจากเธอ

rn

 

rn

“ไปเอาตัวเธอมา!

rn

 

rn

คาซัสและลูกน้องตัวใหญ่อีกสองเดินตามกันออกจากห้องไปยังห้องพักของนายวิเชียรที่พวกเขาพึ่งจากมาเมื่อสิบนาทีก่อน รีบไปจัดการตามที่นายหนุ่มต้องการ

rn

 

rn

“ไม่นะคุณรัฐภพได้โปรด...” วิเชียรร้องขอปากคอสั่นเทา

rn

 

rn

“ผมไม่ชอบคนผิดสัญญา ทุกคนรู้เรื่องนี้ดี คุณก็ควรที่จะรู้ไว้ซะ!

rn

 

rn

สิงหนุ่มประกาศน้ำเสียงเรียบ พยายามรักษาอารมณ์ที่กำลังจะประทุขึ้นมาอีกระรอกให้อยู่มากที่สุด ร่างสูงหมุนกายเดินกลับไปยืนพิงโต๊ะทำงาน แล้วหันมาจ้องหน้าลูกหนี้ร่างท่วม ซึ่งกำลังคุกเข่าอยู่กับพื้นด้วยแววตาสมเพช

rn

 

rn

เสียงเปิดประตูในเวลาต่อมาเรียกให้เจ้าของห้องและลูกหนี้ที่นั่งอยู่กับพื้นหันไปดู

rn

 

rn

“ปล่อยฉันนะ! จับฉันมาทำไม คุณ!

rn

 

rn

ร่างคนสนิทและร่างบางของ อ้อมเดือน วงศ์อัคร ถูกผลักให้เข้าไปยืนกลางห้องทำงานใหญ่ ซึ่งเจ้าของห้องกำลังรอคอยสาวเจ้าอย่างใจจดจ่อ

rn

 

rn

หญิงสาวเบิกตากว้างด้วยความตกใจ เมื่อเห็นหน้าคนที่ต้องการเจอตัวเธอ และต้องแปลกใจเมื่อเห็นว่าบิดากำลังนั่งคุกเข่าร้องไห้อยู่ที่พื้นตรงหน้าชายหนุ่ม 

rn

 

rn

“คุณพ่อ!

rn

 

rn

ร่างบางถลาเข้าไปหามองสำรวจว่าท่านได้รับอันตรายอะไรหรือไม่ พลางหันกลับมาจ้องคนที่ยืนอยู่หน้าโต๊ะทำงานใหญ่อย่างเอาเรื่อง

rn

 

rn

“คุณทำอะไรพ่อฉัน!

rn

 

rn

“ผมเปล่าทำ ถามพ่อคุณเองดีกว่า” รัฐภพโบยมาหาคนที่นั่งอยู่ข้างหญิงสาว

rn

 

rn

“นี่มันเรื่องอะไรกันค่ะพ่อ!

rn

 

rn

อ้อมเดือนหันมาทางบิดาเธอต้องการฟังเรื่องราวทั้งหมด เธองงไปหมดแล้ว ตกลงมันเรื่องบ้าอะไรกัน แล้วผู้ชายคนนี้มาเกี่ยวอะไรด้วย 

rn

 

rn

“คือพ่อ

rn

 

rn

นายวิเชียรไม่รู้จะอธิบายให้บุตรสาวฟังอย่างไรดี สมองมันตีบตันไปหมด ความรู้สึกผิดถาโถมเข้ามาเหมือนพายุ

rn

 

rn

“เขาติดหนี้ผมยี่สิบล้าน!” รัฐภพตัดความรำคาญเป็นคนบอกหญิงสาวไป

rn

 

rn

อ้อมเดือนหันไปมองหน้าผู้เป็นบิดาอย่างไม่เชื่อหูตัวเอง แต่คำตอบที่ได้ฟังกลับยิ่งทำเอาเธอเข่าแทบทรุดไปนั่งกับพื้น

rn

 

rn

“อะไรนะไม่จริงใช่ไหมค่ะ พ่อไม่ได้ทำอย่างที่เขาพูดใช่ไหม”

rn

 

rn

“...พ่อขอโทษ พ่อไม่คิดว่าเรื่องมันจะออกมาเป็นแบบนี้ ยกโทษให้พ่อด้วยนะลูก” วิเชียรน้ำตาไหลพราก พึมพำขอโทษบุตรสาวอย่างลุแก่โทษ พลางทรุดนั่งลงร้องไห้เสียใจหมดอาย 

rn

 

rn

 

rn

 

rn



ตอนก่อนหน้า

กลับไปหน้าหลักของบทความ

ตอนถัดไป


โหวต : 1 คะแนน    2 คะแนน    3 คะแนน    4 คะแนน    5 คะแนน   
ล๊อคอินเพื่อแสดงความคิดเห็น แสดงความคิดเเห็นแบบไม่ล๊อคอิน
ID :      
Password :      
     
เนื่องจากขณะนี้ทางเว็บไซต์ได้พบกับผู้ไม่ประสงค์ดี เข้ามาทำการก่อกวน
ทางเว็บไซต์จึงจำเป็นจะต้องสงวนสิทธิ์สำหรับสมาชิกเท่านั้นที่จะสามารถแสดงความคิดเห็นได้

กติกาในการใช้เว็บ
นิยายหรือบทความที่ปรากฏในเว็บไซต์ www.lightoflovenovel.com เป็นข้อความที่ถูกโพสต์ขึ้นบนหน้าเว็บไซต์โดยบุคคลทั่วไป ซึ่งเว็บไซต์ www.lightoflovenovel.com ไม่ได้มีส่วนรู้เห็นใดๆ กับการกระทำนั้นๆ หากท่านพบเห็นข้อความหรือรูปภาพที่ไม่เหมาะสมปรากฏอยู่ในเว็บไซต์ สามารถอีเมล์มาแจ้งได้ที่ [email protected] เพื่อทีมงานจะได้ดำเนินการต่อไป

ความคิดเห็นจากผู้อ่าน


กรุณาแสดงความคิดเห็น
เพื่อเป็นกำลังใจให้นักเขียน



หน้าแรก      สินค้า      อ่านนิยาย      กิจกรรม/ข่าวสาร      เว็บบอร์ด      ติดต่อเรา
Copyright © 2018. All right reserved.

Design by Seomodern