ล่ารักรัฐภัทร [ชุด Men Of Lions] (Ebook+ทำมือ)-ล่ารัก สี่ 2










EP: 1 ช้ำรัก 3 ( เมียไร้รัก ) ( R-mustang ) [ 2018-02-18 ]
ตอนที่ 6 Young and Beautiful ( กุหลาบในแดนเถื่อน ) ( กาญจนิการ์ ) [ 2018-02-18 ]
EP: 1 ช้ำรัก 2 ( เมียไร้รัก ) ( R-mustang ) [ 2018-02-17 ]
บทที่ 1 ช้ำรัก ( เมียไร้รัก ) ( R-mustang ) [ 2018-02-15 ]
ตอนที่ 4 l05l ( พ่ายรักตรวนราคี ) ( R-mustang ) [ 2018-02-15 ]
พบรัก ห้า 2 ( พบรักรัฐภาม [ชุด Men Of Lions] (Ebook+ทำมือ) ) ( ลานีญา ) [ 2018-02-14 ]
ขอรักครั้งที่ สิบหก 3 ( ขอรักรัฐภูมิ [ชุด Men Of Lions] (Ebook+ทำมือ) ) ( ลานีญา ) [ 2018-02-14 ]
บทที่ ๒/๑ เขตกักกันตัว ( ทะเบียนรักมาเฟีย ) ( โรสควอตซ์ ) [ 2018-02-14 ]
บทที่ 19 ( เสน่หามายาไฟ (18+) ) ( พิริตา ) [ 2018-02-14 ]
บทที่ 15 ( ขุนศึกเสน่หา อาณาจักรรัก (18+) ) ( อเมทริน ) [ 2018-02-14 ]


วันนี้ 634
เมื่อวานนี้ 989
เดือนนี้ 19,163
เดือนที่แล้ว 33,633
ปีนี้ 52,796
ปีที่แล้ว 368,343
รวมทั้งหมด 7,723,316

แนะนำหน้านี้ให้เพื่อน

URL สำหรับอ่านหน้านี้

Code สำหรับนำไปแปะ

ส่งหน้านี้ให้เพื่อน
ชื่อผู้ส่ง

E-Mail


Share on Facebook
ล่ารักรัฐภัทร [ชุด Men Of Lions] (Ebook+ทำมือ) : ล่ารัก สี่ 2
ผู้แต่ง : ลานีญา
ลงเมื่อ : 2018-01-13 [ 14:41:16 ]
อ่านทั้งหมด : 56
คอมเมนท์ทั้งหมด : 0
คะแนนโหวตทั้งหมด :

 

rn

 

rn

 

rn

 

rn

 

rn

เกษราปรือดวงตาอันหนักอึ้งขึ้นในเช้าอีกวัน รู้สึกเจ็บร้าวไปตั้งหัวจรดเท้า ที่เจ็บสุดก็เห็นจะเป็นข้อเท้าเรียวของเธอ พอจะขยับตัวที่ไรความเจ็บก็วิ่งปาดขึ้นมาถึงสมองทุกที

rn

ภานุที่เดินกลับมาจากไปซื้อผลไม้ข้างนอกก็เห็นว่าหญิงสาวฟื้นแล้วจึงรีบเข้ามาช่วยประคองขึ้นนั่ง

rn

“ฟื้นแล้วหรือ เป็นไงบ้าง”

rn

“เจ็บ และก็เจ็บ”

rn

“เจ็บมากเลยหรือ ให้ฉันตามหมอให้ไหม” ชายหนุ่มเตรียมจะออกไปอย่างพูด แต่ถูกมือบางรั้งแขนแกร่งเอาไว้เสียก่อน

rn

“ฉันพูดเล่น เจ็บนิดหน่อยเอง แล้วนี่แกไม่ไปทำงานหรือ?”

rn

“ฉันลางานแล้ว มาดูแลคนป่วยที่ไม่ชอบดูแลตัวเองอย่างแกนี่ไง” ญาติคนไข้จำเป็นวางถุงผลไม้มากมายลงที่ข้างเตียง เอ่ยบอกติดจะเหน็บแหนมหน่อยๆ

rn

“นี่ถ้าจะมาพูดแท้งใจดำก็กลับไปเลยไป ฉันอยู่คนเดียวได้” คนไข้บอกเสียงงอนๆ เสมองไปทางอื่น

rn

“นี่ กินเข้าไปจะได้รีบๆหาย”

rn

ภานุป้อนมะม่วงที่พึ่งซื้อมายัดเข้าป้อนคนพูดมาก คนเขาอุตส่าห์มาเฝ้าไข้ยังมาไล่อีก แบบนี้ให้นอนเฉาตายคนเดี๋ยวเลยดีไหมเนี่ย

rn

“โอย เบาๆสิแกเนี่ย ฉันเจ็บอยู่นะ” เกษราที่ไม่ทันตั้งตัวก็เกือบหน้าหงาย ดีที่ยกมือขึ้นไว้ได้ทันที่เพื่อนจะยัดเข้ามาทั้งอันให้สำลักตายเสียก่อน

rn

“เถียงได้ทุกคำแบบนี้ หายแล้วมั้ง” ชายหนุ่มประชด รอยยิ้มพราวเต็มหน้า ซึ่งเกษราก็เห็น และชอบที่จะให้เขายิ้มแบบนี้ให้เธอบ่อยๆ แต่เขาชอบทำหน้ายักษ์ใส่เธอเสียมากกว่า ภานุที่เงยหน้าขึ้นเห็นเพื่อนเศร้าไปก็ถามขึ้น

rn

“เป็นอะไรหรือเปล่า หรือว่าเจ็บแผล” ภานุเลิกคิ้ว เมื่อเห็นเพื่อนเงียบไป

rn

“เปล่าหรอก ไม่มีอะไร” บอกปัด แล้วดึงสติกลับเข้ามาอีกครั้ง

rn

“งั้นทานผลไม้ดีกว่า ฉันซื้อมาเยอะแยะเลย เดี๋ยวฉันไปปลอกมาให้”

rn

“อืม ขอบใจ” เกษราจึงพยักหน้ารับไป ชายหนุ่มจึงผละเดินไปปลอกผลไม้ให้หญิงสาวได้ทานรองท้องก่อนที่อาหารเช้าจะมา

rn

ความรู้สึกมากมายวนเข้ามาหาเธออีกครั้ง ที่เขามาดูและเธอก็แค่ในฐานะเพื่อนเท่านั้น  ฐานะอื่นที่เธออยากให้เขาเป็นนั้น ก็คงจะเป็นไปไม่ได้อีกตามเคย

rn

 

rn

 

rn

ก๊อก ก๊อก...

rn

เสียงเคาะประตูที่ดังขึ้น ปลุกให้เกษราหลุดออกจากภวังค์ หันไปมองว่าใครที่ตื่นเช้าแล้วมาเยี่ยมเธอเหมือนกับคนที่พึ่งเข้าไปปลอกผลไม้ให้กับเธอ

rn

“อ้าวคุณคาฟีส” ชื่อที่หญิงสาวเปล่งออกมาทำเอาชายหนุ่มอีกคนที่กำลังปลอกผลไม้อยู่ชะงักค้าง เผลอกำมีดในมือแน่น ทีอย่างนี้มาเร็วเชี่ยวนะ!

rn

“เป็นยังบ้างครับ”

rn

“โอเคแล้ว แล้วคุณรู้ได้ยังค่ะว่าฉันอยู่ที่นี่”

rn

“พอดีผมได้ยินพนักงานคุยกันนะครับ ก็เลยตามาเยี่ยม นี่ของเยี่ยมครับ” ยื่นกระเช้าผลไม้ให้ พอเห็นว่าเธอคงรับไม่ไหวจึงวางไว้ที่โต๊ะรับแขก

rn

“ขอบคุณมากค่ะ ไม่เห็นต้องลำบากซื้อมาเลย” เกษราเกรงใจ เขาเป็นแขกที่โรงแรมเธอ ยังอุตส่าห์มาเยี่ยม เธอก็ดีใจมากแล้ว

rn

“แขกที่โรงแรมผมนี่ก็ดีนะครับ มาเยี่ยมถึงที่เลย” คาฟีสหันมองไปด้านหลังตามเสียงที่ดังมา

rn

“ก็คุณเกทเป็นเพื่อนผม ผมก็ต้องมาเยี่ยมสิครับ”

rn

“ไม่เห็นเกษบอกผมเลยว่ามีคุณเป็นเพื่อน”

rn

ภานุถือจานผลไม้ออกมา ก้าวเข้ามาหยุดลงที่อีกฝั่งเตียงคนไข้ จ้องมองแขกหนุ่มไม่หลบ เกษราที่เห็นว่ากำลังจะเกิดศึกย่อมๆ ขึ้นจึงรีบห้ามทัพ

rn

“นุ พอได้แล้ว”

rn

“คุณเกททานข้าวหรือยังครับ” คาฟีสหันมาสนใจหญิงสาวที่นั่งอยู่ที่เตียง ปล่อยให้ชายหนุ่มอีกคนขู่ฟู่ๆต่อไป

rn

“ยังค่ะ อีกเดี๋ยวพยาบาลก็คงเอามาให้ค่ะ” หญิงสาวรีบบอก มือบางยื่นไปกุมมือหนาของเพื่อนเอาไว้ เมื่อเห็นว่าเขากำลังจะอ้อมมาอีกฝั่งที่วิศวกรหนุ่มยืนอยู่ ซึ่งคาฟีสก็เห็นอยู่ แต่ก็ไม่ได้พุดอะไร

rn

“งั้นหรือครับ เดี๋ยวผมไม่รบกวนเวลาพักผ่อนแล้ว ไว้วันหลังผมมาเยี่ยมใหม่”

rn

“ไม่ต้องเลยยิ่งดี”

rn

“นุ ...ค่ะ ขอบคุณมานะค่ะที่มาเยี่ยม”

rn

“ผมเต็มใจมาเยี่ยมครับ ไปนะครับ”

rn

กล่าวจบคาฟีสก็ผละเดินออกจากห้องพักคนไข้สาวไป ก่อนไปก็มิวายทิ้งสายตาชนิดหนึ่งไปให้ชายหนุ่มอีกคน ซึ่งก็ทำให้อีกฝ่าเนื้อเต้นไปอีกรอบ

rn

“ผมเต็มใจมาเยี่ยมครับ” ภานุทำเสียงเล็กเสียงน้อย เลียนแบบคนที่พึ่งเดินออกไปด้วยความหมั่นไส้เต็มประดา

rn

“แกไปหาเรื่องเขาทำไม” เกษราหันไปหาคนที่ตอนนี้ก็ยังไม่เข้าใจว่าอะไรที่ทำให้เขาไม่ชอบหน้าคาฟีสหนักหนา เขาออกจะเป็นผู้ชายที่แสนดี มีน้ำใจจะตาย แถมยังเคยช่วยชีวิตเธอด้วย

rn

“ฉันเปล่า มันต่างหากละที่หาเรื่องฉัน” ภานุปฏิเสธหน้าตาย ทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้

rn

“นี่แนะ ไปเรียกเขามันได้ยังไง ฉันไม่พูดแกแล้ว ถ้าอยากอยู่ที่นี่ต่อ ก็เงียบๆ ฉันจะพักผ่อน” ยื่นคำขาด เมื่อเห็นว่าเพื่อนกำลังอ้าปากจะพูดขึ้นมาอีก

rn

 

rn

 

rn

เครื่องบินส่วนตัวสิบที่นั่งที่เดินทางมาหลายชั่วโมง ก็ร่อนลงจอดที่สนามบินของสยามประเทศในเช้าอีกวัน หลังที่ลุยการประชุมมาตลอดสามวันเต็ม

rn

“แวะที่ไหนก่อนไหมครับ” แซมเดินมาถามนายหนุ่ม

rn

“ไม่ล่ะ กลับบ้านพักเลย ฉันเหนื่อยอยากพักเต็มทีแล้ว” สิงห์หนุ่มสั่งเสียงราบเรียบ ไร้อารมณ์ตามเคย ไม่เสียเวลาต้องคิด ตอนนี้หัวใจของเขาเรียกร้อง

rn

รถหรูตีวงโค้งเขาจอดเทียบลงที่หน้าบ้านพักในชั่วโมงต่อมา ก้าวตรงไปเข้าด้านใน กวาดสายตามองหาใครคนหนึ่งที่เฝ้าวนเวียนห้วงคำนึกตั้งแต่เขาไป ยันเขากลับมา

rn

“ทำไมกลับเร็วนักล่ะครับ?”

rn

เรย์อดแปลกใจที่นายหนุ่มกลับมาก่อนกำหนด ทั้งที่กำหนดกลับอีกตั้งสี่วัน แต่คำถามนั้นก็ไม่ได้คำตอบ เมื่อเขาถามหาต้นเหตุที่กลับมาด่วนแบบนี้

rn

“เมฆณาอยู่ไหน?”

rn

“ไปโรงพยาบาลครับ” ลูกน้องหนุ่มบอก  

rn

“เธอเป็นอะไร” สิงห์หนุ่มหันขวับมาที่คนที่รายงาน

rn

“ไม่ใช่คุณเมย์ครับ แต่เป็นคุณเกษรา พอดีว่าเกิดอุบัติเหตุแผงไฟล่วงมาทับเธอนะครับ” อธิบายอย่างละเอียดให้นายหนุ่มฟัง

rn

“เอารถออก”

rn

“ไปไหนครับ?” แซมถาม

rn

“บ้านพักของเมฆณา”

rn

ร่างสูงเดินออกจากบ้านตรงมาขึ้นรถ แทบจะไม่รอสองหนุ่มที่วิ่งตามมา ซึ่งผลก็คือไม่ทันนายหนุ่ม เพราะตอนนี้เขาขับรถพุ่งออกไปเสียแล้ว

rn

“ทำไมไม่โทรไปบอกวะ” แซมหันมาต่อว่าคู่หู

rn

“ก็ฉันคิดว่าเจ้านายประชุมอยู่ ก็เลยไม่ได้โทร” เรย์ตอบ พลางมองตามท้ายรถของเจ้านายหนุ่มที่มุงหน้าที่บ้านพักที่อยู่ห่างไปอีกฝั่งของโรงแรม

rn
 
rn
 



ตอนก่อนหน้า

กลับไปหน้าหลักของบทความ

ตอนถัดไป


โหวต : 1 คะแนน    2 คะแนน    3 คะแนน    4 คะแนน    5 คะแนน   
ล๊อคอินเพื่อแสดงความคิดเห็น แสดงความคิดเเห็นแบบไม่ล๊อคอิน
ID :      
Password :      
     
เนื่องจากขณะนี้ทางเว็บไซต์ได้พบกับผู้ไม่ประสงค์ดี เข้ามาทำการก่อกวน
ทางเว็บไซต์จึงจำเป็นจะต้องสงวนสิทธิ์สำหรับสมาชิกเท่านั้นที่จะสามารถแสดงความคิดเห็นได้

กติกาในการใช้เว็บ
นิยายหรือบทความที่ปรากฏในเว็บไซต์ www.lightoflovenovel.com เป็นข้อความที่ถูกโพสต์ขึ้นบนหน้าเว็บไซต์โดยบุคคลทั่วไป ซึ่งเว็บไซต์ www.lightoflovenovel.com ไม่ได้มีส่วนรู้เห็นใดๆ กับการกระทำนั้นๆ หากท่านพบเห็นข้อความหรือรูปภาพที่ไม่เหมาะสมปรากฏอยู่ในเว็บไซต์ สามารถอีเมล์มาแจ้งได้ที่ [email protected] เพื่อทีมงานจะได้ดำเนินการต่อไป

ความคิดเห็นจากผู้อ่าน


กรุณาแสดงความคิดเห็น
เพื่อเป็นกำลังใจให้นักเขียน



หน้าแรก      สินค้า      อ่านนิยาย      กิจกรรม/ข่าวสาร      เว็บบอร์ด      ติดต่อเรา
Copyright © 2018. All right reserved.

Design by Seomodern