คืนรักข้ามแดน [ชุด Ms.Glaciers] -ตามรังควาน! 2










EP: 1 ช้ำรัก 3 ( เมียไร้รัก ) ( R-mustang ) [ 2018-02-18 ]
ตอนที่ 6 Young and Beautiful ( กุหลาบในแดนเถื่อน ) ( กาญจนิการ์ ) [ 2018-02-18 ]
EP: 1 ช้ำรัก 2 ( เมียไร้รัก ) ( R-mustang ) [ 2018-02-17 ]
บทที่ 1 ช้ำรัก ( เมียไร้รัก ) ( R-mustang ) [ 2018-02-15 ]
ตอนที่ 4 l05l ( พ่ายรักตรวนราคี ) ( R-mustang ) [ 2018-02-15 ]
พบรัก ห้า 2 ( พบรักรัฐภาม [ชุด Men Of Lions] (Ebook+ทำมือ) ) ( ลานีญา ) [ 2018-02-14 ]
ขอรักครั้งที่ สิบหก 3 ( ขอรักรัฐภูมิ [ชุด Men Of Lions] (Ebook+ทำมือ) ) ( ลานีญา ) [ 2018-02-14 ]
บทที่ ๒/๑ เขตกักกันตัว ( ทะเบียนรักมาเฟีย ) ( โรสควอตซ์ ) [ 2018-02-14 ]
บทที่ 19 ( เสน่หามายาไฟ (18+) ) ( พิริตา ) [ 2018-02-14 ]
บทที่ 15 ( ขุนศึกเสน่หา อาณาจักรรัก (18+) ) ( อเมทริน ) [ 2018-02-14 ]


วันนี้ 629
เมื่อวานนี้ 989
เดือนนี้ 19,163
เดือนที่แล้ว 33,633
ปีนี้ 52,796
ปีที่แล้ว 368,343
รวมทั้งหมด 7,723,311

แนะนำหน้านี้ให้เพื่อน

URL สำหรับอ่านหน้านี้

Code สำหรับนำไปแปะ

ส่งหน้านี้ให้เพื่อน
ชื่อผู้ส่ง

E-Mail


Share on Facebook
คืนรักข้ามแดน [ชุด Ms.Glaciers] : ตามรังควาน! 2
ผู้แต่ง : ลานีญา
ลงเมื่อ : 2018-02-08 [ 18:17:12 ]
อ่านทั้งหมด : 35
คอมเมนท์ทั้งหมด : 0
คะแนนโหวตทั้งหมด :

 

rn

 

rn

 

rn

 

rn

เขมมิกากลับมาถึงที่บ้าน หลังจากที่หายออกไปหลายวัน หญิงสาวที่เคยสวยสง่างดงาม มาวันนี้กลับซูบผอมและดูอิดโรยจนคนในครอบครัวสังเกตได้ แต่ยังไม่ทันได้มีใครถามร่างบางก็เดินหายขึ้นห้องไปเสียแล้ว เรื่องที่จะบอกจึงต้องพับเก็บไป ไว้ค่อยบอกตอนเธอตื่นก็ยังไม่สาย

rn

“พ่อค่ะแม่ค่ะ เขมจะไปมหาวิทยาลัยหน่อยนะคะ”

rn

“ไปทำไมลูก?”

rn

เคียงเดือนเงยหน้าจากงานที่ทำอยู่ถามลูกสาว อดจะแปลกใจไม่ได้ นานแล้วที่ลูกสาวไม่ได้ติดต่อจากทางนั้นตั้งแต่เรียนจบ หรือว่ามีเรื่องอะไรหรือเปล่า?

rn

“พอดีว่าอาจารย์ให้เขมเข้าไปหาเรื่องเรียนต่อหน่อยค่ะ เขมจะรีบไปรีบกลับนะค่ะ” บอกมารดาด้วยน้ำเสียงติดจะฟังดูเศร้าสร้อยเล็กน้อย คนเป็นพ่อเป็นแม่จับสังเกตนั่นได้อดที่จะสงสารบุตรสาวไม่ได้ที่ต้องทิ้งความฝันและอนาคตไปอย่างน่าเสียดาย

rn

“ไปเถอะลูก แก้วไปด้วยใช่ไหม”

rn

หันมาทางหลานสาวคนสวยที่ไม่ว่าเขมรุจีจะไปที่ไหนไกลกว่าสองช่วงตึกก็จะตามไปเป็นเพื่อนด้วยตลอด เพราะไม่ไว้ใจถ้าเกิดมีใครไม่ประสงค์ดีตามไปทำร้ายลูกสาวเข้า มันคงเป็นข่าวเลวร้ายที่สุดในชีวิตของพ่อแม่อย่างพวกเขา

rn

“ค่ะ เดี๋ยวตอนเย็นเขมจะแวะซื้อขนมเจ้าอร่อยมาฝาก ไปก่อนนะคะ” โน้มใบหน้าเข้าไปหอมแก้มบิดามารดาคนละฟอด ก่อนจะเดินลงบันไดมา

rn

“เดินทางระวังด้วยนะลูก”

rn

“ค่ะคุณนายเกรซ ไปนะค่ะ” ร้องบอกมารดา ร่างบางก้าวลงบันไดลงมาด้านล่างที่เป็นส่วนของร้านอาหาร หญิงสาวลงรอคมแก้วที่กำลังแต่งสวยก็เดินลงบันไดมาพอดี

rn

“รอนานไหมเขม”

rn

“ไม่นานจ้ะ ไปเถอะ ฉันมีเรื่องต้องจัดการอีกเยอะเลย”

rn

สองสาวพร้อมออกเดินทางมุ่งหน้าสู่มหาวิทยาลัยนิวยอร์ก เป็นมหาวิทยาลัยเอกชนชั้นนำของสหรัฐอเมริกา มีขนาดใหญ่ที่สุดของประเทศสหรัฐอเมริกา

rn

 

rn

สองสาวเดินมาถึงมหาวิทยาลัย เขมรุจีขอตัวไปคุยกับอาจารย์ที่ปรึกษาเรื่องเรียนต่อ ปล่อยให้คมแก้วรอหน้าแถวห้องสมุดของคณะ

rn

เสียงเคาะประตูจากด้านนอกปลุกให้คนที่อยู่ด้านในรู้ตัว ก่อนจะเอ่ยอนุญาตออกไป ใบหน้าคมเงยขึ้นจากเกสารของนักศึกษา พอเห็นว่าเป็นใครก็ถึงกับยิ้มกว้าง

rn

“...อ้าวเขม เข้ามาก่อนสิ”

rn

ดราโก เมราโน’ อาจารย์หนุ่มเนื้อหอมที่สุดในมหาวิทยาลัย และเป็นที่ปรึกษาตั้งแต่สมัยที่เธออยู่ปีหนึ่งจนถึงปีสี่ ซึ่งทั้งสองคนสนิทกันมากจนสามารถพูดได้ทุกเรื่อง คุยกันและช่วยแก้ปัญหาให้กันมาตลอด จนหลายคนคิดว่าพวกเขาคบกัน

rn

“เห็นอาจารย์บอกว่ามีเรื่องสำคัญจะบอกเขม เรื่องอะไรหรือค่ะ” กล่าวทักทายด้วยสำเนียงภาษาอังกฤษอย่างเจ้าของภาษา พร้อมเอ่ยถามเรื่องสำคัญที่ว่า

rn

“เรื่องเรียนต่อของเรา”

rn

“ทำไมหรือค่ะ เขมไม่ผ่านใช่ไหมค่ะ ...เขมก็คิดไว้อยู่แล้วเชียว”

rn

ใบหน้าหวานเศร้าลงอย่างเห็นได้ชัด เขารู้ว่าหญิงสาวหวังกับการเรียนต่อที่นั้นในสาขาวิชาเศรษฐศาสตร์ระหว่างประเทศมากแค่ไหน ก่อนจะพูดขัดลูกศิษย์คนเก่งจะกล่าวจบ

rn

“ใครว่าล่ะ...”

rn

“หมายความว่ายังไงค่ะ อย่าบอกนะคะว่าเขม...” เขมรุจีเงยหน้าขึ้น ดวงตากลมเรียวเปล่งประกายวาว จ้องหน้าอาจารย์หนุ่มอย่างลุ้นๆ

rn

“ใช่ ทางมหาวิทยาลัยตอบกลับมาแล้วนะ เราผ่านการคัดเลือกให้ไปเรียนต่อที่ฮาร์เวิร์ด[1]” บอกข่าวดีแกลูกศิษย์คนโปรด

rn

“จริงหรือค่ะ! เขมทำได้ แต่มันก็เท่านั้นล่ะค่ะ...”

rn

เขมรุจีดีใจมากที่สามารถทำฝันของตัวเองได้สำเร็จ แต่พอคิดไปว่าเธอต้องกลับเมืองไทย ความดีใจทั้งมวลเมื่อครู่ก็พลันหายวับไปกับตา

rn

“มีอะไรหรือเปล่า? หรือว่ามีปัญหาเรื่องเงิน” ดราโกเห็นอาการที่เงียบลงของศิษย์จึงถามขึ้น

rn

“ไม่ใช่อย่างนั้นหรอกค่ะ พอดีว่าครอบครัวของเขมต้องกลับเมืองไทยแล้ว คงไปเรียนไม่ได้แล้วล่ะค่ะ”

rn

เขมรุจีปฏิเสธเสียงเบาด้วยความเสียดาย เธอพยายามสอบเข้าที่นั้นมาหลายครั้ง แต่ไม่เคยติดเลย พอสอบติดก็ไปเรียนไม่ได้ เป็นเพราะไอ้หมาบ้านั้นที่ทำลายฝันของเธอสลายไปต่อหน้าต่อตา คิดแล้วก็เจ็บแค้นใจนัก

rn

“อ้าว ทำไมล่ะ”

rn

“พอดีว่าเรื่องมันยาวค่ะ ไว้เขมจะเล่าให้ฟังวันหลัง ยังไงเขมก็ต้องขอบคุณอาจารย์มากเลยนะคะที่คอยช่วยเขมมาตลอด และต้องขอโทษด้วยที่ไม่สามารถรับความหวังดีครั้งนี้ได้”

rn

มือบางยกขึ้นไหว้ของคุณตามธรรมเนียมคนไทย พร้อมกล่าวขอโทษในคราวเดียว ความจริงแล้วเธอสามารถที่จะไปเรียนต่อก็ได้ แต่ติดที่ต้องกลับบ้านที่เมืองไทย อีกอย่างฐานะทางครอบครัวไม่ได้ร่ำรวยมากมาย ถ้าแบ่งเงินที่ต้องกลับบ้านมาส่งให้เธอไปเรียนอีก คงจะลำบากอยู่ไม่น้อย ไม่รู้ว่ากลับไปที่โน้นแล้วจะเป็นยังไงต่อ ไหนจะน้องสาวที่เธอต้องดูแลอีก มันดูจะหนักหนาอยู่ไม่น้อยสำหรับพวกท่าน การที่เธอได้ทำตามความฝันแล้วมันทำให้ครอบครัวเดือดร้อนเธอก็ไม่อยากจะทำ

rn

“น่าเสียดายนะ แต่เอาเถอะ อาจารย์เข้าใจ ถ้าเขมเปลี่ยนใจหรือกลับมาที่นี่เมื่อไหร่ก็มาเยี่ยมอาจารย์บ้างนะ อาจารย์ยินดีช่วยเหลือเราเสมอ”

rn

อาจารย์หนุ่มเห็นใจลูกศิษย์คนโปรดไม่ได้ เธอเป็นคนเรียนดี หรือจะเรียกว่าดีเยี่ยมที่สุดที่เขาสอนมา เขาเสียดายความรู้และความสามารถที่จะได้ต่อยอดให้เพิ่มพูนขึ้นไปอีกในอนาคต แต่ยังไงซะเขาก็หวังว่าเธอจะได้มีโอกาสสร้างความฝันที่จะเรียนต่อได้สำเร็จในสักวันหนึ่ง

rn

“ขอบคุณมากเลยค่ะ เขมเกรงใจอาจารย์จัง”

rn

เขมรุจีส่งยิ้มที่ติดจะเศร้าอยู่ในทีส่งไปให้ เธอซึ้งใจและรู้สึกขอบคุณมาก เขาคอยช่วยเหลือเธอมาตลอด ไม่ว่าเธอจะติดขัดตรงไหน หรือไม่เข้าใจในวิชาอะไร เขายินดียื่นมือเข้ามาช่วยไขข้อกระจ่างให้อย่างไม่รู้เหน็ดเหนื่อย จนบางครั้งเธออดไม่ได้ที่จะเกรงใจ

rn

“ไม่เลย อาจารย์เต็มใจช่วยเราเสมอ นี่ก็เที่ยงแล้ว ไปหาอะไรทานกันดีกว่า มื้อนี้อาจารย์เลี้ยงเอง ถือว่าเป็นการเลี้ยงส่งแล้วกัน อยากกินอะไรสั่งมาได้เลย”

rn

เขานึกเสียดายความรู้ความสามารถของหญิงสาว เธอเป็นที่หนึ่งของรุ่นมาตลอดจนจบการศึกษา และได้รับโอกาสมากมายจากบริษัทชั้นนำของนิวยอร์กให้ไปฝึกงานด้วย แต่เธอกลับเลือกที่จะฝึกงานที่บริษัทเล็กๆ ความรู้ของเธอก็ทำให้บริษัทแห่งนั้นก้าวขึ้นมาเป็นบริษัทดาวรุ่งที่น่าจับตามอง จึงเป็นอีกเหตุผลที่เธอได้รับคัดเลือกเป็นลำดับที่หนึ่งให้ศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยฮาร์เวิร์ด

rn

“มีเจ้ามือกระเป๋าหนักเลี้ยงทั้งที อ้อ เขมลืมไปเลยค่ะ พอดีเขมพาเพื่อนมาด้วย เขาน่าจะรออยู่ข้างนอก”

rn

“ได้อยู่แล้ว งั้นเราออกไปหาเพื่อนเขมดีกว่า”

rn

อาจารย์หนุ่มไหวไหล่ ตามใจลูกศิษย์คนโปรด เขาเสียดายความรู้และความสามารถของหญิงสาว เห็นแววเธอมาตั้งแต่เรียนปีหนึ่ง อยากต่อยอดให้เธอได้ไปไกลกว่านี้น่าเสียดายที่เธอคงจะได้ไปเสียแล้ว อาจารย์และลูกศิษย์เดินออกมาจากห้องพัก เดินไปหาคมแก้วที่นั่งรอที่หน้าห้องสมุด

rn

“แก้ว นี่อาจารย์ดราโกเป็นที่ปรึกษาเขมเอง ส่วนนี่เป็นคมแก้วค่ะเป็นเพื่อนเขมเองค่ะ” เขมรุจีแนะนำทั้งสองฝ่ายได้รู้จักกันเป็นทางการ

rn

“สวัสดีค่ะ ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ เห็นแต่เขมเขาพูดถึงบ่อยๆ วันนี้ได้เจอตัวจริงเสียที” บอกพร้อมส่งรอยยิ้มไปให้

rn

“...ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกันครับ”

rn

ดราโกสัมผัสมือบางเหมือนมีกระแสไฟฟ้าพันโวลล์ช็อตลงมาที่ร่างกายของเขา จนทำให้เขาต้องนิ่งค้างไปชั่วครู่ และไม่ยอมปล่อยมือบาง สายตาคู่คมจับจ้องไปยังร่างบางตรงหน้านิ่ง มีบางอย่างดลใจให้เขามองเธออยู่แบบนั้นร่วมนาที จนลูกศิษย์สะกิดแขนแกร่งจึงรู้สึกตัว

rn

“อาจารย์ค่ะ...”

rn

“หือ... อ่อ ขอโทษที เขมว่าไงนะ”

rn

คนที่กำลังจ้องมองหญิงสาวตรงหน้าตื่นจากภวังค์ รีบดึงสติกลับมาอย่างรวดเร็ว พร้อมกับปล่อยมือออกจากฝ่ามือนุ่มนิ่ม ที่ไม่เคยได้สัมผัสเช่นนี้จากใครมาก่อน

rn

คมแก้วงงกับท่าทางนั้น ก่อนจะไหวไหล่เล็กน้อย ไม่ได้ใส่ใจอะไรอีก หันมาสนใจเพื่อนต่อ

rn

“อาจารย์เป็นอะไรหรือเปล่าค่ะ”

rn

เขมรุจีเห็นสีหน้าของอาจารย์หนุ่มที่ซีดลงแล้วมีเหงื่อซึมออกมาด้วยก็นึกเป็นห่วง เกรงว่าเขาจะเป็นอะไรไป

rn

“ไม่เป็นไร” ตอบเสียงเรียบจนลูกศิษย์ตกใจ และแปลกใจที่เขาเปลี่ยนไป ดราโกพึ่งรู้ตัวจึงปรับสีหน้าใหม่ แล้วพูดถึงเรื่องอาหารที่จะพาสองสาวไปทาน

rn

“...สรุปได้ร้านที่จะทานมื้อเที่ยงหรือยัง”

rn

“ยังเลยค่ะ แถวนี้ก็ไม่ได้มานานแล้ว ดูเปลี่ยนไปมากเลย” เขมรุจีคิดหาร้านอร่อยที่เคยทานสมัยเรียน แต่ไม่รู้ว่าจะยังเหลืออยู่หรือเปล่า

rn

“งั้นเอาอย่างนี้ ไปที่ร้านของอาจารย์ก็แล้วกัน มื้อนี้เต็มที่ไปเลยไม่ต้องเกรงใจ” ดราโกยิ้มรับ เก็บซ้อนความรู้สึกนั้นไว้ภายใต้ใบหน้าคมตามฉบับ

rn

“อาจารย์มีร้านอาหารด้วยหรือค่ะ” คมแก้วที่เงียบมานานพูดขึ้น

rn

“เป็นอาชีพเสริมนะ เป็นอาจารย์อย่างเดียวค่าใช่จ่ายมันไม่พอสำหรับเมืองใหญ่อย่างนิวยอร์กหรอก จริงไหม” หันไปทางสองสาว เป็นความชอบอีกอย่างของเขา เวลาไม่มีคาบสอนหรือวันว่างเขาจะมาคลุกอยู่ที่นี่ทั้งวัน

rn

“มันก็จริงของอาจารย์ค่ะ”

rn

เขมรุจีคิดตามที่อาจารย์หนุ่มพูดมา ในเมืองใหญ่ที่ติดไปด้วยธุรกิจและเศรษฐกิจที่เติบโตขึ้นอยู่ตลอดเวลาของอเมริกา คนที่หาเช้ากินค่ำก็ต้องดิ้นรนหาเพื่อปากท้อง อีกทั้งค่าครองชีพที่นี่ก็แพงจนกระเป๋าฉีก ทำงานอาชีพเดียวไม่พอที่จะอยู่อย่างสบายได้ และเกือบจะทุกคนต้องมีรายได้จากทางอื่นมาหนุนในส่วนที่เหลือให้ดำเนินชีวิตต่อไปได้

rn

“เป็นคำพูดที่ลึกซึ้งมากค่ะ ถ้างั้นพวกเราไม่เกรงใจนะคะ”

rn

“งั้นเขมว่าเราไปเลยดีกว่าค่ะ”

rn

ไปสิ

rn

คมแก้วตื่นเต้นที่จะได้กินอาหารอร่อย เธอชื่นชอบอาหารเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว ยิ่งได้มาเห็นเมนูแปลกใหม่ด้วยแล้ว มันทำให้ชวนลิ่มลองเหลือเกิน เธอถึงได้เลือกเรียนทางด้านอาหารและเครื่องจากมหาลัย New York University ที่เดียวกับเพื่อนรัก

rn


rn
rn

[1]  มหาวิทยาลัยฮาร์เวิร์ด (Harvard Universityมหาวิทยาลัยเอกชนในเมืองเคมบริดจ์ รัฐแมสซาชูเซตส์ สหรัฐอเมริกา เป็นมหาวิทยาลัยที่มีชื่อเสียงของโลกแห่งหนึ่งและเก่าแก่ที่สุด โดยก่อตั้งเมื่อ กันยายน พ.ศ. 2179 (ค.ศ. 1636) และเป็นหนึ่งกลุ่มมหาวิทยาลัยเก่าแก่ในกลุ่มไอวีลีก จาก แห่งของสหรัฐอเมริกา

rn

 

rn

 

rn

 

rn

 

rn

 

rn
rn



ตอนก่อนหน้า

กลับไปหน้าหลักของบทความ

ตอนถัดไป


โหวต : 1 คะแนน    2 คะแนน    3 คะแนน    4 คะแนน    5 คะแนน   
ล๊อคอินเพื่อแสดงความคิดเห็น แสดงความคิดเเห็นแบบไม่ล๊อคอิน
ID :      
Password :      
     
เนื่องจากขณะนี้ทางเว็บไซต์ได้พบกับผู้ไม่ประสงค์ดี เข้ามาทำการก่อกวน
ทางเว็บไซต์จึงจำเป็นจะต้องสงวนสิทธิ์สำหรับสมาชิกเท่านั้นที่จะสามารถแสดงความคิดเห็นได้

กติกาในการใช้เว็บ
นิยายหรือบทความที่ปรากฏในเว็บไซต์ www.lightoflovenovel.com เป็นข้อความที่ถูกโพสต์ขึ้นบนหน้าเว็บไซต์โดยบุคคลทั่วไป ซึ่งเว็บไซต์ www.lightoflovenovel.com ไม่ได้มีส่วนรู้เห็นใดๆ กับการกระทำนั้นๆ หากท่านพบเห็นข้อความหรือรูปภาพที่ไม่เหมาะสมปรากฏอยู่ในเว็บไซต์ สามารถอีเมล์มาแจ้งได้ที่ [email protected] เพื่อทีมงานจะได้ดำเนินการต่อไป

ความคิดเห็นจากผู้อ่าน


กรุณาแสดงความคิดเห็น
เพื่อเป็นกำลังใจให้นักเขียน



หน้าแรก      สินค้า      อ่านนิยาย      กิจกรรม/ข่าวสาร      เว็บบอร์ด      ติดต่อเรา
Copyright © 2018. All right reserved.

Design by Seomodern