เล้าลมรัก










ตอนที่ 27 ( ฝากรักไว้ในสายหมอก (เปิดจองรูปแบบเล่มพร้อมE-Book) ) ( พิริตา ) [ 2017-07-22 ]
ตอนที่ 2 หัวใจด้านมืด l03l ( เงาเพลิงสวาท ) ( R-mustang ) [ 2017-07-22 ]
ตอนที่ 2 หัวใจด้านมืด l02l ( เงาเพลิงสวาท ) ( R-mustang ) [ 2017-07-21 ]
บทที่ 3 มุมที่แตกต่าง[04] ( บ่วงรัก ทาสอสูร ) ( ลายปักสีดำ ) [ 2017-07-21 ]
ตอนที่ 3 เฉยชา (2) ( พิษรัก วิวาห์ร้าว ) ( มัสยามันตรา/มาหยามัน ) [ 2017-07-21 ]
บทที่ 7 ทีมอารักขาจำเป็น? ( ลิขิตรักเก็บตก (เปิดจองรูปแบบเล่มพร้อมE-Book) ) ( พิริตา ) [ 2017-07-20 ]
ตอนที่ 8 ( ทัณฑ์ร้ายลายรัก ) ( อิ่มอุ่น ) [ 2017-07-20 ]
ตอนที่ 8 จองใจ (2) ( เจ้าสาวลดราคา ) ( มัสยามันตรา/มาหยามัน ) [ 2017-07-20 ]
ตอนที่ 3 เฉยชา (1) ( พิษรัก วิวาห์ร้าว ) ( มัสยามันตรา/มาหยามัน ) [ 2017-07-20 ]
ตอนที่ 6 ( 100 ค่ะ ) ( แรงรักเพลิงเสน่หา ) ( อิ่มอุ่น ) [ 2017-07-19 ]


วันนี้ 691
เมื่อวานนี้ 907
เดือนนี้ 19,150
เดือนที่แล้ว 26,163
ปีนี้ 209,446
ปีที่แล้ว 1,316,526
รวมทั้งหมด 7,511,680

แนะนำหน้านี้ให้เพื่อน

URL สำหรับอ่านหน้านี้

Code สำหรับนำไปแปะ

ส่งหน้านี้ให้เพื่อน
ชื่อผู้ส่ง

E-Mail


Share on Facebook


อันดับที่ : 2
เรื่อง : เล้าลมรัก
ประเภท : โรแมนติก-หวานละมุน
ซีรีส์ชุด : ฟาร์มรักเจ้าเอย
นามปากกา : ณัฐณรา
ราคา : 299.00 บาท
สำนักพิมพ์ : เขียนฝัน



เมียก็ไม่มี คนรักที่มีก็หนีไปในวันแต่งงาน ชีวิตในแต่ละวันของ สัตยา  ก็ดูเหมือนจะแห้งแล้งและขาดสีสัน ผู้ชายห่ามๆ เลี้ยงไก่ได้ ล้างไข่เป็น เลยเตรียมปลูกคานอยู่ตามลำพัง ถ้าไม่บังเอิญมี  ผู้จัดการคนใหม่เข้ามา...

รักชีวิต อย่าคิดหือกับไก่

ประโยคนี้คือคำเตือนใจที่ วาโย  ต้องท่องจำทุกวัน เมื่อเธอต้องรอนแรมหนีปัญหาจากกรุงเทพฯ มาทำงานในฟาร์มพอเพียงที่มีเจ้าของฟาร์มคือสัตยา หรือนายไก่โต้ง หนุ่มภูธรร่างสูง ผิวสีแทน หล่อเข้ม เขามีดีทุกอย่าง ยกเว้นอย่างเดียว คือนิสัยไม่ดี! 

“ลองจับดู ไข่ผมใหญ่กว่าไข่ที่คุณเคยจับมาแน่นอน”

           มือหนานั่นยื่นไข่ให้ พร้อมกับบอกอย่างมั่นอกมั่นใจ วาโยชะงัก รอยยิ้มค้างที่ริมฝีปาก หญิงสาวมองเขาแล้วก็ถลึงตาใส่ แก้มเนียนปลั่งเกิดสีเรื่อขึ้น คนที่พูดไปโดยไม่คิดอะไรเลยชะงักตาม ฉุกใจทบทวนประโยคห่ามๆ ของตัวเอง โหนกแก้มสูงของชายหนุ่มเลยเป็นสีเข้มขึ้นบ้าง หากเขากลับถลึงตาดุตอบเธอ

            “อะไร ทำตาแบบนั้นทำไม ผมหมายถึงไข่ไก่ คิดอะไรของคุณ”

            ยัดไข่ใส่มือเธอแล้วสัตยาก็เดินย่ำเท้าหนักๆ ไปที่รั้วทันที วาโยกัดปาก แอบทำหน้าโมโหไล่หลังเขา

            “ปากตัวเองไม่ใช่เหรอที่พูดบ้าๆ ออกมา เคยยอมรับความผิดตัวเองสักครั้งไหมคุณ”

            พูดกระแทกเสียงอย่างโมโหขึ้นมาบ้าง ก่อนจะสูดหายใจแรง ก้มมองไข่ไก่ในมือ

            “เออ...มันก็ใหญ่กว่าไข่ทุกใบที่เคยจับจริงๆ นะ” หญิงสาวว่าแล้วก็ย่นคิ้ว ก่อนจะสะดุ้งรีบวางไข่ลงพื้นตามเดิม  

 


หน้าแรก      สินค้า      อ่านนิยาย      กิจกรรม/ข่าวสาร      เว็บบอร์ด      ติดต่อเรา
Copyright © 2017. All right reserved.

Design by